เล็กๆ น้อยๆ จากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้

ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้วันนี้  ก็ดำเนินไปเหมือนเช่นทุกสัปดาห์  โดยการแจ้งกิจกรรมแบบออนไลน์..พร้อมกับกบอกความคาดหวังที่ครูต้องการฝึกให้เขาเป็น.... http://www.facebook.com/groups/135151859922181/doc/144380772332623/

เพื่อให้นักศึกษาที่มีความพร้อมในการเรียนรู้แบบออนไลน์ได้ทราบล่วงหน้า  สำหรับการเตรียมตัว และร่วมแสดงความคิดเห็นต่อการจัดกิจกรรมก่อนการจัดกิจกรรมจริง  

ปกติแล้ว ในแต่ละสัปดาห์นั้น  เมื่อดิฉันเริ่มโพสต์กิจกรรมใหม่ จะมีนักศึกษาอย่างน้อย 1 คน ที่เข้ามารับทราบกิจกรรม แล้วก็แสดงความคิดเห็นตอบโต้ หรือ ศึกษาโปรแกรมมาล่วงหน้า    แต่คราวนี้ ไม่มีใครเข้ามาแสดงความคิดเห็นเลย..   จึงเป็นเหตุให้ดิฉันต้องเอาประเด็นนี้มาใช้เป็นข้อสังเกต และใช้ในการถามนักศึกษาเพื่อปรับเปลี่ยนกิจกรรมการเรียนรู้ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น  นอกจากนี้ การที่นักศึกษาได้นำโปรแกรมการสร้างวิดีโอ ไปสร้างผลงาน”ทันมิทิ้งไก...ทันไม่ทิ้งกัน  เป็นกำลังใจให้ผู้ประสบภัยน้ำท่วม”  ซึ่งเป็นอีกผลงานที่น่าชื่นชม  เนื่องจากนักศึกษาได้สร้างมันด้วยหัวใจที่ครูไม่ต้องบังคับ  เพียงแต่ครูคอยสังเกตและกระตุ้น เสริมกำลังใจให้เขาได้เห็นคุณค่าในตนเอง  เสริมจุดเด่นที่เขามีให้ดียิ่งขึ้น  และเติมเต็มจุดด้อยเพื่อให้สามารถพัฒนาการเรียนรู้ได้ดียิ่งขึ้น

http://www.facebook.com/photo.php?v=250967034958427

ดิฉันจึงได้โอกาสที่จะนำเอาวิดีโอ และสิ่งดีๆ ที่เพื่อนร่วมชั้นได้ทำมาชื่นชมผลงาน  และถามเพื่อนร่วมชั้นโดยทุกคนได้แสดงบทบาทของการให้ความร่วมมือที่ดี คือ การชื่นชมผลงานว่าทำได้ดีจริงๆ  ดิฉันสังเกตเห็นเจ้าของผลงานยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ (และครูก็ภาคภูมิใจที่ได้เห็นนักศึกษาได้นำผลการเรียนรู้ไปประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างแท้จริง)   

จากผลงานนักศึกษา  เป็นแรงจูงใจให้ดิฉันคิดว่า  เราน่าจะสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ที่เป็นประโยชน์บ้าง  ก็นึกขึ้นได้ ถึงวันพ่อ  5 ธันวาคม นี้ จะทำอะไรดีที่แสดงถึงการดำเนินตามคำสอนพ่อ.... โดยไปค้นหาเพลง เจอเพลง “พอเพียง..เยี่ยงพ่อ”  โดนใจพอดี ก็เลยต้องรีบค้นหารูปเพื่อนำมาสร้างวิดีโอ... แต่พบปัญหาคือ โปรแกรมเดิมที่สอนนักศึกษาไปนั้น มันไม่สามารถกำหนดได้ว่า เมื่อเสียงเพลงถึงตรงนี้ จะให้ขึ้นรูปอะไร ข้อความอะไร.... ดิฉันจึงต้องไปค้นหาโปรแกรมใหม่    ก็ทำเหมือนกับที่สอนนักศึกษานั่นแหละ...คือ เข้าหาอาจารย์ Google แล้วก็ไปเจอโปรแกรม Corel VideoStudio Pro  เมื่อสร้างงานเสร็จ  ก็คิดว่า  จะนำผลงานไปให้นักศึกษาดู หากนักศึกษาสนใจ ก็จะได้ลองทำดู หากจะให้ครูแนะนำตรงไหน  ครูก็ยินดีช่วยเหลือ.... http://youtu.be/a26-0Df93s0

จากการนำวิดีโอมาให้ดู เผื่อว่าสัปดาห์นี้นักศึกษายังไม่พร้อมที่จะเรียนรู้เรื่องการสร้างเว็บ ก็สามารถปรับเปลี่ยนกิจกรรมอื่นก่อนได้.... ผลจากการสอบถามให้นักศึกษาร่วมแสดงความคิดเห็นนั้น  ก็มีนักศึกษาคนหนึ่งบอกว่า อาจารย์เขียนแจ้งไว้ใน Facebook ว่าสัปดาห์นี้เรียน สร้างเว็บนี่คะ ^^  ซึ่งทำให้ดิฉันอดยิ้มไม่ได้  เพราะแม้ว่าดิฉันจะไม่เห็นร่องรอยของการโต้ตอบ หรือ คลิก Like ก็ไม่ได้แสดงว่า นักศึกษาไม่เข้ามาอ่าน...จริงๆ แล้วนักศึกษายังติดตามการเรียนรู้อยู่ เพียงแต่สภาวะตอนนั้น มันไม่อยากเขียน ไม่อยากคลิก like แค่นั้นเอง...

วันนั้น เราก็เลยได้เรียนรู้เรื่องการสร้างเว็บไซต์กัน   แต่ความรู้ที่ได้เพิ่มเติมนั้นคือ การได้รู้ถึงควาเลมมีน้ำใจ  การรู้จักรอคอย โดยให้เพื่อนที่ยังไม่มีความพร้อมในการเรียนสามารถแก้ปัญหาได้ก่อน  เพื่อที่จะเรียนรู้ไปพร้อมๆ กัน ... เมื่อมีนักศึกษา 2 คน ประสบปัญหาด้านการเข้าใช้ระบบฯ ซึ่งในขณะที่ครูได้เข้าไปช่วยเหลือนั้น มันก็ทำให้เวลาที่เพื่อนๆ คนอื่นควรได้เรียนรู้เสียไป...  นักศึกษาคนนี้ก็บอกว่า "ไม่เป็นไรครับ อาจารย์สอนเพื่อนไปก่อนได้  ผมสองคนค่อยตามเอาทีหลัง..."   แต่เพื่อนร่วมชั้นก็บอกว่า "ไม่เป็นไรค่ะ / ครับ อาจารย์ช่วยเหลือเพื่อนก่อน แล้วค่อยเรียนไปพร้อมๆ กัน"

...  และอีกความประทับใจหนึ่ง คือ เมื่อดิฉันสังเกตเห็นนักศึกษาสองคนที่บอกว่า ไม่สามารถพูดดีๆ กันได้...วันนี้เริ่มปรับเปลี่ยนพฤติกรรมขึ้นมาแล้ว..โดยคำพูดหนึ่งที่เขาพูดก็คือ “ผมไม่ได้กลัว แต่ผมเกรงใจอาจารย์ครับ”? 

และแล้วเมื่อนักศึกษาได้ฝึกปฏิบัติการสร้างเว็บไซต์เสร็จ  ทุกคนก็ส่งลิงค์แบ่งปันให้เพื่อนร่วมชั้นได้เข้ามาชมและทำงานร่วมกัน  ทั้งนี้ บางคนที่ยังไม่ได้แจ้งอีเมล์เพื่อน ก็ได้มีการไปขออีเมล์ ได้สนทนาเพิ่มความสัมพันธ์อันดีงามกันมากยิ่งขึ้น   และปิดท้ายด้วยการให้นั่งศึกษาได้มานำเสนอผลงานของตนเอง โดยกล่าวถึง จุดเด่นของผลงาน  สิ่งที่ตนเองได้เรียนรู้  สิ่งที่ประทับใจ  การขอคำแนะนำติชม และความคิดเห็นอื่นๆ ที่นักศึกษาเห็นเหมาะสม.... ซึ่งนักศึกษาความกล้าแสดงออกมากขึ้น  แม้ว่ายังมีการเคอะเขินอยู่บ้างในบางคน  แต่ด้วยความอ่อนน้อม และต้องการพัฒนาตนเอง  นักศึกษาก็เลยขอคำแนะนำจากอาจารย์  “อาจารย์คะ/ครับ หนู/ผมพูดยังไงดีเหรอครับ"... เล็กๆ น้อยๆ จากการใส่ใจ..เมื่อเขาต้องการให้ช่วย...โอกาสมาแล้ว พอเราแนะนำไป เขาทำตาม และทำได้ดี เขาก็จะรู้สึกภาคภูมิใจ  ปิดท้ายด้วย เล็กๆ น้อยๆ   "เพื่อนๆ มีอะไรแนะนำติชมบ้างครับ....ขอบคุณครับ / ค่ะ” ^^ สิ่งเหล่านี้ เล็กๆ น้อยๆ ที่ทำเป็นประจำมันก็เป็นสิ่งที่ดีในการร่วมสร้างบรรยากาศแห่งการเรียนรู้และเรียนรู้ร่วมกัน

เราไม่ได้เรียนรู้เพียงเนื้อหาวิชา แต่เราเรียนรู้จากปัญหา คือ วิธีการเรียนรู้ กระบวนการคิด และได้เรียนรู้วิชาชีวิตในการทำงานร่วมกัน การเรียนรู้การแบ่งปัน เพื่อสร้างให้เกิดเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้   ^__^