บันทึกของผม...24 ก.พ.54
ต่อจากบันทึกนี้ครับ...ตลาดคนเดิน...อินซาดง...(ผมกับโซล ตอนที่ 14)
ณ...สวนสนุกเอเวอร์แลนด์
หรือ... ดิสนีย์แลนด์เกาหลี...เป็นสวนสนุกกลางแจ้งที่ใหญ่และดีที่สุดในเกาหลี เป็นของบริษัท ซัมซุงเอเวอร์แลนด์ (ชื่อคุ้น ๆ ไหมครับ ?)
เราสามารถเลือกเล่นได้ตามความใจชอบทั้งเครื่องเล่นที่หวาดเสียว สวนน้ำ สวนดอกไม้ ที่จัดตกแต่งสวนด้วยไม้ดอกนานาชาติ สลับกันตลอดทั้งปีและสวนสัตว์ซาฟารี
ผมชอบเสี่ยงครับน่าสนใจกับ....เครื่องเล่นหวาดเสียวก็มีให้เล่นทั้ง Double Desk Spin, รถไฟเหาะ (Rolling X-Train), นกอินทรีเหินเวหา (Eagle’s Fortress), ล่องแก่งในป่าอะเมซอน (Amazon Express) รวมทั้งเครื่องเล่นที่หวาดเสียวน้อยกว่า ประเภทชิงช้าสวรรค์ ม้าหมุน รถบ้ำ อะไรพวกนี้ที่เหมาะกับเด็กๆก็มีให้เลือกเล่นหลายอย่าง


และสิ่งที่ผมเลือกคือ...รถไฟเหาะ T-Express
 
เพื่อนบอกเพียงว่า  ใครมีโรคประจำตัว  3 ประการนี้ ห้ามเล่น คือ
1. โรคปอดแหก
2. โรคใจเสาะ
3. โรคตาขาว
 
เพื่อนบอกว่า... เวลาที่เรานั่งและลงจากรถไฟเหาะ T-Express เพียง 3 นาทีเท่านั้น
แต่ระยะเวลารอนานมาก...ผมเองใช้เวลารอเกือบ 2 ชั่วโมง
เพราะคนเข้าแถวรอขึ้นนานมาก...ยาวมาก...กะดืบเหมือนตัวหนอน
 
เด็กวัยรุ่นเกาหลี...ก็ชอบหันมามองผมและเพื่อนจัง เพราะเราพูดภาษาไม่เหมือนเขา
และคงนึกในใจว่า...อายุปูนนี้ทำไมจะมานั่ง T-Express ทำไมน้า ?
 
เวลาห้านาทีถึงจะได้ก้าวก้าวหนึ่ง...หนาวก็หนาวเรามาทำอะไรกันนะ? ผมคิดว่า จะออกจากแถวเหมือนกัน
 
เมื่ออยู่ใต้เครื่องเล่น มันเป็นรางไม้...โครงไม้...ทำเป็นรางรถไฟ...ดูยิ่งใหญ่...กลางเก่ากลางใหม่...เริ่มปอดแหกว่า...จะมาจบชีวิตที่กรุงโซล
 
ใจก็เริ่มเสาะ แหงนมองขึ้นไป มันสูงลิบ...คดโค้ง...คนข้างบนกรีดร้อง
 
ผมมาถึงสถานี...เขาบอกให้เอาสมบัติ...มือถือ...ขวดน้ำ...แว่นตาออกให้หมด...เก็บไว้ในล็อคเกอร์
 
ขึ้นไปนั่ง...เครื่องมันล็อคอัตโนมัติ.....ตอนแรก ๆ ทางมันเรียบ...และเลื่อนตัวช้าช้า ก็เย็นดี...พอสักพัก...มันเริ่มเหวี่ยงซ้าย...ขวา...ขึ้นบน...ลงล่าง
 
ตอนนั้นเลยอาการตาขาวเริ่มเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน....และตัวผมเหมือนหลุดเข้าอุโมงค์ ...ตัวเหมือนจะหลุดออกจากเครื่อง
 
และสุดท้ายก็ลงมาที่เหมือนใจสั่น...ตัวสั่น...ก้าวขาเหมือนจะลุกออกจากเครื่องไม่ได้...
 
เวลาบนเครื่องเล่นเพียง 3 นาที...แต่ผมเหมือนอยู่บนนั้น 3 ปี
 
ผมเพิ่งรู้ว่า ที่ตนเองปลอดภัย เพราะตอนซื้อบัตรเข้าสวนสนุก
 
เจ้าหน้าที่เขามอบสายสิจญ์เกาหลีให้ผมนี้เองครับ
 
 
 
 
มีคนถ่ายคลิปไว้จากยูทูบีครับ...
 

 

 

 อันด้านล่างต่อไปนี้รูปของผมเองครับ...