ทำงาน ผลงานและดูงาน
บอกครูว่าให้ทำงานไปตามปกติ งานการเรียนการสอนและงานพิเศษต่างๆ ให้ร้อยรัดกันเป็นแบบบูรณาการ หมายความว่าทำงานชิ้นหนึ่งให้สามารถไปพัฒนางานได้หลายงานหลายกิจกรรมและหลายสาระวิชา เพื่อประหยัดคนและเวลา
กิจกรรมทางวิชาการที่เขตพื้นที่มอบหมาย โดยให้เป็นคณะกรรมการประเมินโครงการห้องสมุดมีชีวิต และในส่วนของโรงเรียนที่เขตพื้นที่จะเข้าประเมิน ในโครงการรักษ์โลกอย่างยั่งยืน และโครงการส้วมสุขสันต์ ทุกโครงการดำเนินเสร็จไปได้อย่างราบรื่นและเรียบร้อยในช่วงปลายเดือนกันยายน ๒๕๕๔
ในส่วนของโครงการรักษ์โลกฯ ได้รับรางวัลชนะเลิศ ส่วนส้วมสุขสันต์ได้คะแนนระดับทอง ยังมีกิจกรรมกีฬาเปตองชาย ได้รางวัลชนะเลิศ เปตองชาย อายุ๑๒ปี(กีฬานักเรียนอำเภอเลาขวัญ)
เข้าสู่เดือนตุลาคม ๒๕๕๔ บอกครูว่า ผอ.ไม่ไหวแล้ว มึนงงปวดหัวบ้านหมุน ตาพร่า เดินไม่ได้ ต้องเข้ารักษาตัวที่ รพ.เจ้าพระยายมราช รักษาตัวอยู่หลายวันจนพบว่าเป็นเนื้องอกในสมองน้อยด้านซ้าย ต้องไปรับการรักษาและผ่าตัดอย่างต่อเนื่อง ที่รพ.กรุงเทพ เมื่อวันที่ ๑๐ พฤศจิกายน ออกจากห้องไอซียูและตัดไหมในวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน จึงได้กลับบ้านและแข็งแรงพอสมควร
กลับเข้าทำงานที่โรงเรียนบ้านหนองผือ ในวันที่ ๒๓ พฤศจิกายน ด้วยเห็นว่าสมควรแก่เวลาและได้ข่าวว่าจะมีคณะผู้บริหารและครู จาก อ.ไทรโยค จำนวน ๕๐ คน จะมาศึกษาดูงานเศรษฐกิจพอเพียง ต้องช่วยครูเตรียมงานวิชาการ กิจกรรมพัฒนาผู้เรียนและเตรียมอาหารเครื่องดื่ม
เป็นช่วงเดือนแรกของเทอม ๒ จึงยังไม่มีอะไรใหม่ นอกจากเอกสารหน่วยการเรียนรู้และแผนการเรียนรู้ จัดวางไว้ให้เป็นระเบียบ บอกครูว่าอย่าหนักใจกับการดูงานเอกสาร เพราะคณะที่มาเขามีความรู้ความเข้าใจอยู่พอสมควรแล้ว สำคัญที่สื่อและแหล่งเรียนรู้ ขอให้คงสภาพไว้ให้เห็นเชิงประจักษ์ มีการใช้อย่างต่อเนื่อง และควรให้เด็กมีส่วนร่วมนำเสนอผลงานในทุกๆด้าน
วันที่คณะมาศึกษาดูงาน ผมบรรยายสรุป แนะนำตัว แนะนำครู ใช้เวลา ๕ นาที ที่เหลือให้นักเรียนเป็นพิธีกร นำเสนอกิจกรรมพัมนาผู้เรียน อาทิ นาฎศิลป์ ดนตรี ขับร้อง เพลงคุณธรรมและกลองยาว ตลอดจนเพลงพื้นบ้าน เสร็จแล้วคณะผู้บริหารและครูก็ได้เดินเยี่ยมชม โดยมีนีกเรียนเป็นคนบรรยาย มีทั้งสวนสมุนไพร บ่อปลา โรงเห็ด แปลงเกษตร แก๊สชีวภาพ ศูนย์พอเพียง ปุ๋ยหมักชีวภาพ ฯลฯ
ผมยืนดูคณะเดินศึกษาเรียนรุ้ รู้สึกภูมิใจ มีกำลังใจ นึกย้อนไปเพราะครูช่วยกันทำงาน ภารโรงก็ไม่มี เด็กก็แสนดี ช่วยครูมาตลอด จึงเกิดเป็นผลงาน นำไปสู่การดูุงานในวันนี้
จากกิจกรรมนี้ มีบางประโยคที่ได้ยินว่า โรงเรียนภารโรงก็ไม่มี แต่โรงเรียนร่มรื่นสวยงาม ทำได้ไง ผมคิดว่า ถ้าคุณครูตระหนัก เข้าถึงงาน และเข้าใจและนักเรียนมีส่วนร่วมเสีนสละ.... ภารโรงก็ไม่จำเป็น
</strong></span>
ขอกราบขอบพระคุณ ทั้งสองท่าน ที่กรุณาให้ความเห็นมา โรงเรียนจะยังคงรักษาความสะอาดร่มรื่นและสวยงามไว้ โดยอาศัยการมีส่วนร่วมด้วยช่วยกัน เพื่อ บ้าน ของเราตลอดจนพัฒนาวิชาการที่สมดุลกับแหล่งเรียนรู้ ไม่เคยใส่ใจกับความขาดแคลน แม้แต่ภารโรง เราก็ลืมไปแล้ว
สวัสดีค่ะคุณอา...
หนูได้เป็นส่วนหนึ่งของคณะร่วมศึกษาดูงานเศรษฐกิจพอเพียง ความประทับใจแรกของหนูก็คือ เด็กๆกล่าวทักทายสวัสดีคุณครูด้วยเสียงอันดังและไพเราะมากๆ ^^ ทำให้หนูหวนกลับไปคิดถึงเด็กๆที่โรงเรียนของหนู ซึ่งก็น่ารักแบบนี้เช่นกัน ^^ ความร่าเริงความแจ่มใส และความน่ารักของเด็กๆ ทำให้รู้ได้ว่าเด็กๆนั้นได้รับความเอาใจใส่ดูแล และได้รับความอบอุ่นจากครูผู้สอนเป็นอย่างดี
การแสดงของเด็ก สร้างความประทับใจให้กับคณะศึกษาดูงานหลายท่าน หรือแทบจะทั้งหมดก็ว่าได้ เพราะเสียงที่สะท้อนมานั้น คือ เด็กๆเก่งมาก ทำได้อย่างไร ใครสอน...
มีอยู่ท่านหนึ่ง...แอบได้ยินมา...ถามเด็กๆว่า ใครสอนพวกหนูร้องเพลง เด็กตอบกลับมาว่า ผอ. ค่ะ
โรงเรียนไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่...ขอเพียงมีกำลังใจ...ใส่ใจ...ให้ใจ ซึ่งกันและกัน
หนูว่า...เป็นโรงเรียนที่น่าอยู่และมีความสุขทีเดียว... ^^
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ กายแข็งแรง ใจแข็งแรง แล้วทุกๆอย่างจะมีแรง...ส่งถึงกัน ^^
ด้านเศรษฐกิจพอเพียง การเลี้ยงปลา ปลูกพืชผักสมุนไพร การทำแก๊สชีวภาพ นักเรียนสามารถอธิบาย และตอบคำถามได้ โดยสื่อให้รู้ว่านักเรียนได้ปฏิบัติกับกิจกรรมนี้จริงๆ
ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นภูมิปัญญาชาวบ้าน ซึ่งนักเรียนสามารถเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ และที่สำคัญได้ลงมือปฏิบัติจริง และสามารถตอบคำถามได้อย่างมั่นใจ คล่องแคล่ว...
เด็กนักเรียน ครู ผู้บริหาร ร่วมมือเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
ซึ่งเป็นภาพที่น่าประทับใจอย่างยิ่งค่ะ
ด้านเศรษฐกิจพอเพียง การเลี้ยงปลา ปลูกพืชผักสมุนไพร การทำแก๊สชีวภาพ นักเรียนสามารถอธิบาย และตอบคำถามได้ โดยสื่อให้รู้ว่านักเรียนได้ปฏิบัติกับกิจกรรมนี้จริงๆ
ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นภูมิปัญญาชาวบ้าน ซึ่งนักเรียนสามารถเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ และที่สำคัญได้ลงมือปฏิบัติจริง และสามารถตอบคำถามได้อย่างมั่นใจ คล่องแคล่ว...
เด็กนักเรียน ครู ผู้บริหาร ร่วมมือเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
ซึ่งเป็นภาพที่น่าประทับใจอย่างยิ่งค่ะ
ขอบคุณทุกความคิด จากมวลมิตรทุกหนแห่ง ยังมีเรื่องเล่าจากผู้บริหารโรงเรียนเล็กอีกมากมายหลากหลายแง่มุม ทีมีปัญหาให้แก้ มิได้มีไว้ให้กลุ้ม ทำได้บ้าง ไม่ดีบ้าง แต่เราต้องอยู่กับมันให้ได้ โดยมีเด็กเป็นเดิมพัน
"โรงเรียนภารโรงก็ไม่มี แต่โรงเรียนร่มรื่นสวยงาม ทำได้ไง ผมคิดว่า ถ้าคุณครูตระหนัก เข้าถึงงาน และเข้าใจและนักเรียนมีส่วนร่วมเสีนสละ ภารโรงก็ไม่จำเป็น " ผอ.คงต้องเป็นคนพิเศษมากๆจึงทำให้เกิดบรรยากาศเช่นนี้ได้
ขอบคุณครับ คุณหมอ ไม่ได้เป็นคนพิเศษอะไร กัดฟันสู้ และเหนื่อยแทบขาดใจ สัปดาห์ที่ผ่านมาทำที่แปรงฟันอนุบาลและห้องพยาบาลแห่งใหม่ ให้ช่างฉาบปูน ทาสี ปูกระเบื้อง ทำไปคิดไป เราสร้างงานหรือเปล่า มันพอเพียงหรือไม่ แต่โรงเรียนต้องถูกประเมินและมันคือศักดิ์ศรีโรงเรียนเล็ก ที่ รมต.ศธ ไม่ค่อยจะเห็นคุณค่า
อยาก click like ข้อความข้างบนจัง