ปัจจุบัน กับดัก “เวลา” เป็นแรงดึงฉุดรั้งที่สำคัญไม่ให้เราก้าวข้ามพ้นผ่านไปยังประตูของการฝึกกระบวนการทางความคิดที่เป็นตรรกะ
ด้วยวาทกรรมที่ว่า “ไม่มีเวลา” ทำให้
เราหลงเสพติดอยู่กับความมักง่ายทางความคิดที่สั่งสมจากความเคยชินจนเป็นนิสัยและฝังรากลึกลงเป็นนิสัยถาวร ในการชอบหยิบยกเอาเฉพาะส่วน “ผลทางความคิด (ความคิดสำเร็จรูป)” ที่สมประโยชน์และเข้ากับทัศนคติของตัวเองนำไปใช้ โดยไม่ได้กลั่นกรองทางปัญญาในเหตุและผล ที่มาที่ไปอย่างรอบด้าน
“ไม่มีเวลา จึงเป็นเพียงคู่แฝดทางวาทกรรมของ ความมักง่ายทางความคิด" นั่นเอง
“ไม่มีใครจะเป็นนักคิดที่ยิ่งใหญ่ได้ ถ้าไม่เข้าใจว่าต้องถือเป็นหน้าที่อันดับแรก
ที่จะต้องติดตามปัญหาความคิด ไปจนถึงข้อสรุปในท้ายที่สุด เท่าที่ปัญญาจะนำไปใช้ได้”
จอห์น สจ๊วต มิลล์ (John Stuart Mill : ค.ศ. ๑๘๐๖ – ๑๘๗๓)
นักปรัชญาและนักเศรษฐศาสตร์การเมืองสำนักคลาสสิก
