มูดอง

 

 

   

(ถนนเล็ก ๆ ที่เชื่อมต่อระหว่างชายแดนไทย-พม่า ณ ด่านสิงขร)

 

สวัสดีจ้ะ ชาวโกทูโนที่รัก  คุณมะเดื่อไม่ได้เข้ามาโกทูโนนานนักแล้ว  เพราะภารกิจนานา วันนี้กลับมาพร้อมกับเรื่องราวเล็ก ๆ จากมุมเล็ก ๆ หนึ่งของเมียนหม่า หรือ " พม่า" เพื่อนบ้านที่มีรั้วติดกับบ้านเรานี่เอง  มุมเล็ก ๆ นี้คือ .... หมู่บ้านมูดอง  ต.มูดอง   อ.ตะนาวศรี  จ.มะริด.....

 

 

 

    สภาพทั่วไปของบ้านมูดอง  ใกล้เคียงกับชนบทไทยทั่วไป แต่ในความที่พม่ายังคงมีทรัพยากรทางธรรมชาติอยู่มาก โดยเฉพาะป่าไม้  จึงนำเอาไม้มามาเป็นหลักในการใช้ประโยชน์ สิ่งแรกที่คุณมะเดื่อกับคณะที่เข้าไปมูดองเห็นก็คือ เสาไฟฟ้าที่ปักเรียงรายไปตามถนน จะใช้ ไม้ทั้งต้น เหมือนในภาพข้างบน

 

 

 

หอนาฬิกาตรงวงเวียนกลางถนน ทำด้วยไม้ทั้งต้น (ใหญ่ ๆ ) ถูกใจคุณมะเดื่อและชาวคณะมาก ๆ (เข้าใจทำดีจัง)

 

 

 

คุณมะเดื่อกับคณะได้แวะที่โรงเรียนประจำหมู่บ้านมูดอง เป็นอาคารชั้นเดียว มี สอง สาม อาคาร  ได้ความว่ามีนักเรียนตั้งแต่อนุบาล+ประถม ประมาณ 500 คน  มีครู 13 คน  แต่ กว่าจะถามไถ่ให้ได้ความ ก็เล่นเอาต่างฝ่ายต่างเดากันอุตลุด  ถามเป็นภาษาไทย ก็ใช้การไม่ได้อยู่แล้ว เปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษ ทั้งครูทั้งนักเรียนก็ตีหน้าส่งสายตาบ้องแบ๊ว  บอกว่า ไม่รู้เรื่อง จนได้ครูชายที่ประจำอยู่ โรงเรียนนี้มาเป็นล่ามให้ เพราะสามารถพูดอังกฤษได้  พวกเราก็ดีใจ ยิงคำถามกันเป็นชุด ครูก็ตอบเป็นชุด แต่ ก็ต่างคนต่างงงอีก  เพราะ คณะเราเป็น "ฝรั่งสำเนียงไทย "  ส่วนคุณครู เป็น "ฝรั่งสำเนียงพม่า "  ได้ฮาอ่ะดิ

 

    

 

ภาพด้านบนนี้แหละจ้ะ ครูชายที่รับหน้าที่ล่ามฝรั่งสำเนียงพม่าให้กับคณะของคุณมะเดื่อ  ส่วนเด็ก ๆ ในภาพนี้เป็นนักเรียนอนุบาล ที่ได้ความว่า อายุ 10 ปี  11 ปีก็มี  เพราะโรงเรียนนี้ ไม่จำกัดอายุนักเรียน จะอายุเท่าไรก็แล้วแต่ ถ้าเข้าเรียนต้องเริ่มเรียนที่ชั้นอนุบาลก่อน

 

 

 

  ภาพข้างบนนี้ เป็นนักเรียนของโรงเรียนนี้ในเครื่องแบบนักเรียน

นักเรียนทั้งชายและหญิง จะสวมเสื้อขาวเหมือนกัน นักเรียนชายนุ่งโสร่งสีเขียว  ส่วนนักเรียนหญิงจะเป็นกระโปรงหรือผ้าถุงสีเขียวจ้ะ  แต่คุณมะเดื่อเห็นว่า มีเด็กบางคนไม่ได้แต่งเครื่องแบบนักเรียนแบบนี้ คิดว่าคงไม่ได้เคร่งครัดนัก

ยังมีเรื่องราวจากมูดองอีกนะจ๊ะ  เอาไว้ภาคสองละกันจ้ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 ...........................................