GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ผู้กล้ากับผู้ให้

ข่าวคราวช่วงนี้มีแต่ข่าวเศร้าจริงๆ....
 

หลายวันที่ผ่านมานี่
ผมแทบไม่ได้แตะ
G2K เลยครับ
เพราะหลายเรื่องหลายอย่าง ไม่ว่างานหรือเรื่องส่วนตัว
ยอมรับว่าส่วนหนี่งมัวเกาะติดข่าวบ้านเมืองเราด้วย  

ผมเสียน้ำตาให้กับทหารใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้อีกครั้ง
เมื่อได้ยินบทสัมภาษณ์มารดาทหารท่านหนึ่ง
.....ดีใจที่ลูกได้ตายในหน้าที่คะ คนเราเกิดมาชาติหนึ่งต้องตายอยู่แล้ว นี่เขาตายในหน้าที่เพื่อประเทศ อีชั้นภูมิใจค่ะ...
ขอบคุณเหล่าทหารและครอบครัวที่ให้กับประเทศไทยนี้มากเหลือเกิน
ขอบคุณท่านทักษิณที่ทำให้ผมรู้จักคำว่า...คนกล้าได้ชัดเจนขึ้น

  มีเรื่องเศร้าอีกเรื่อง คือ
รายการเงาะถอดรูปที่ผมชื่นชอบต้องปิดรายการไป
เป็นหนึ่งในรายการดีๆ ที่ผมอยากให้อยู่ไปนานๆ
อธิบายให้คนที่ไม่เคยชมได้รู้ครับ

รายการนี้จะรับคำขอจากทาง(ชาว)บ้าน
นานๆ จะมีไฮโซหลุดมาสักคนคือ งานแต่งดาราท่านนึงมาขอให้รายการนี้ทำให้
ที่ผมประทับใจมากคือ รายการนี้จะไปช่วยจัดตกแต่งปรับปรุงสถานที่/บุคคล ให้ดีขึ้นอย่างเต็มที่ด้วยใจจริงๆ
สังเกตได้จากสปอนเซอร์ที่น้อยสุดๆ (นี่อาจเป็นเหตุผลที่รายการโดนปลด)
วันอาทิตย์สุดท้ายที่ผมดูนี่ผมน้ำตาซึมที่เห็นภาพรวมที่รายการนี้ได้ทำไว้ เช่น ไปทำร้านขายส้มตำ, ทำบ้านให้หญิงพิการ, ทำร้านให้แม่ที่แก่แล้วเลี้ยงลูกที่เป็นดาวน์ซินโดรม ทุกคนทั้งคนทำและคนรับมีความสุขจริงๆ  
(น้ำตาไหลกันทั้งทีมงานและคนขอเลยครับ)
 
รายการนี้ให้กำลังใจและสอนให้ผมรู้สองสิ่งครับ
หนึ่ง คือ ความสุขที่แท้คือการให้
สอง คือ เงินไม่สมารถซื้อสิ่งที่ดีที่สุดได้ รายการใช้วัสดุพื้นๆ ที่มีอยู่ทั่วไป อาศัยความคิดถึงคนอยู่อาศัยคนที่ทำงานรวมเข้ากับไอเดีย ก็ได้สิ่งที่ใช้เงินแพงแค่ไหนก็หามาไม่ได้ขึ้นมา นั่นคือ ของที่ทำจากใจผู้ให้ครับ
สุดท้ายพิธีกรก็อำลาไปด้วยประโยคที่ผมนึกไม่ถึง
"...
ขอให้คุณงามความดีที่รายการนี้ได้ทำไว้มอบให้แก่สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว..."

เห็นคนทำความดีมอบความดีให้แก่กันแล้วผมก็เกิดปิติในใจ 

...............................

ปล.เจอพี่เล็กถามที่ห้องยาว่าทำไมไม่เขียนบล็อกเลย

ตอนนี้มาตอบให้แล้วนะครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 46934
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 9
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (9)

  • ความห่วงใยผลักดันให้ตามมาหาคำตอบ...
  • รู้สึกเศร้าจัง...เมื่ออ่านบันทึกจบ
  • ยิ่งเศร้าและใจหาย...เมื่อรู้ว่ารายการเงาะถอดรูป(ซึ่งเป็นรายการโปรดรายการหนึ่ง)ต้องหลุดจากผังไป
  • แต่อย่างน้อยเราก็ได้รับรู้ว่า...การให้เป็นความสุขอันแท้จริงทั้งเวลาก่อนให้...ขณะที่ให้...และหลังจากได้ให้ไปแล้ว...("o)
*  ขอบคุณเหล่าทหารกล้า ที่ทำให้พวกเรา ได้อยู่เย็นเป็นสุข ขอบคุณ  น้ำใจพวกท่านประเสริฐนักแล

พี่ moomi

ขอบคุณที่ติดตามครับ ตอนแรกผมก็เสียดายที่รายการนี้หลุดไปแต่ผมเชื่อว่าพิธีกรและทีมงานยังไม่ได้หยุดที่จะความดีต่อไป เพียงแต่อาจไปทำรายการรูปแบบอื่นแทนครับ

ปล. ได้แวปไปดูบล็อคพี่มาคร่าวๆ แล้วครับ สดใสมากๆ เลย 

 

คุณคนสร้างฝัน

พูดแล้วผมก็ยิ่งเศร้าครับ ทหารที่ดีต้องมาเสียสละ เฮ้อ...

ขอบุญกุศลของเขาช่วยให้ชาติเราอยู่รอดต่อไป คุณจันทร์เมามายก็จงสู้ต่อไป

  • เสียดายคนดี ต้องมีทหารและผู้บริสุทธิ์อีกกี่คนที่ต้องศูนย์เสีย
  • ป้าก็เป็นคนหนึ่งที่เป็นแฟนรายการเงาะถอดรูป น่าเสียดายรายการดีๆ ที่สู้แรงเสียดทานไม่ไหว เมื่อไม่มีโฆษณาก็อยู่ไม่ได้น่าเห็นใจทีมงาน ทีรายการเพลง รายการเกมส์โชว์กลับมีโฆษณาเยอะจนน่ารำคาญ แต่รายการสาระดีๆ มีคนดูมาก กลับไม่มีโฆษณา

การให้ เพียงแค่คิดจะทำใจก็ยังเป็นสุข ครั้นได้ให้แล้ว จิตใจก็แช่มชื่นเบิกบาน เมื่อเวลาผ่านไป หวนกลับไปรำลึกถึงดวงหน้าอันเปี่ยมสุขของผู้รับ ความปีติสุขก็ย้อนกลับมาทำให้หัวใจอิ่มเอม

คัดลอกจาก หนังสือ ธรรมะหลับสบาย ของ ท่าน ว.วชิรเมธี  (ตอนนี้ป้ากำลังเห่อหนังสือธรรมะ..)

 

เห็นใจคุณจันทร์เมามาย และเห็นด้วยในความคิดเห็นค่ะ คิดทุกครั้งที่ได้รับทราบข่าวถึงทหาร ตำรวจที่เสียชีวิตโดยเหตุอันไม่สมควร คิดว่าตอนที่ท่านเหล่านั้น ตื่นขึ้นมาในวันนั้น ท่านคงไม่ได้คิดหรอกว่าวันนั้นจะเป็นวันสุดท้ายของท่าน คนรอบๆตัวก็คงไม่คาดคิดเช่นกัน ส่งใจไปช่วยครอบครัวคนแวดล้อมให้เข้มแข็ง และไม่ให้หมดศรัทธากับชีวิต

ส่วนตัวเองก็อดจะสาปแช่ง (รู้ว่าไม่ดีเลย แต่อดไม่ได้ค่ะ) คนที่เป็นต้นเหตุให้เกิดเรื่องร้ายๆแบบนี้ ให้มีอันเป็นไปและทุกข์ทนยิ่งกว่าครอบครัวของท่านๆเหล่านั้น

 

ช่วงนี้งานผมเยอะเช่นกันครับ...แต่ผมใช้เวลาช่วงเช้า เขียนและอ่านบันทึก

ผมมีประเด็นที่จะเขียน และพยายามเขียน ...ก็ทำให้ผมหลุดๆกิจกรรมบางอย่างไปบ้าง ก็เลือกเอาครับ

เรื่อง ทหารที่เสียชีวิต เป็นความเศร้า ที่ผมไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย..หัวอกของผู้สูญเสีย ใครจะรู้บ้างว่ามันหนักหนาสาหัสขนาดไหน...

 ให้กำลังใจทุกคนทำดีครับ

ตอนนี้ผมรู้สึกเฉยๆแล้วครับ...

เพราะรู้สึกว่ารัฐบาลกระจอกจริงๆ ที่ไม่สามารถสะสางปัญหาได้ ตั้งเกือบ 3 ปีแล้ว

จะว่าน่าสงสารทหารมันก็จริงอยู่ แต่ผมไม่โทษโจรหรอก(ก็เพราะมันเป็นโจร เราจะไปหวังให้มันเป็นมีศีลธรรมได้ไง?)

แต่ไอ่พวกผู้ใหญ่ระดับบนๆ ฝ่ายการเมือง ที่มีหน้าที่วางแผนงาน มันยังไม่มีปัญญาทำให้เหตุการณ์คลี่คลายได้ จนลูกน้องตายห่าไปเท่าไหร่มันยังไม่รู้สึกรู้สา?