๐ เพียงนัยน์เนตรหนึ่งนั้น.....สักครา
ขอพี่เหลียบมองตา............อุ่นเนื้อ
นานแล้วหม่นค้นหา............"เรียมพี่" มิเจอ
ไออุ่นแม่คุณเอื้อ................ป่านนี้ "เป็นไฉน..ฯ
๐ ใต้ฟ้าบาดาลค้น..............พี่หา
ไร้ข่าวคราวใจครา..............อุ่นท้อ
เงียบเสียงพี่จะหา...............ใดนี่ เรียมเอย
ส่งข่าวฤาจะพ้อ..................พี่ครั้ง "ยังคอย"..ฯ
๐ ธาราหลากท่วมครั้ง..........นี้น้อย
นัยน์พี่เออท่วมร้อย............เปี่ยมล้น
"ทุกข์ท้ออยู่" ร่วมคอย........เคียงคู่ เรียมนา
ตราบเท่าแผ่นดินพ้น...........น่านฟ้า "มั่นคง"..ฯ
๐ พนม,นบ,นอบไท้............เทวา
ฝากส่งตรงใจมา................สู่น้อง
ขุดค้นทั่วแผ่นฟ้า................ถามไถ่ ถึงเรียม
"หนาวนี่" สิห่มคล้อง...........อุ่นเนื้อ "แนบใคร"..ฯ
..
.
..สักครา..
2 คนชอบ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
kun..nulek · 18 พ.ย. 2554
อรวรรณ กุมารสิทธิ์ · 18 พ.ย. 2554
บรรจง ผอ.ไอซีที · 18 พ.ย. 2554
หาดทราย สายลม แสงแดด · 18 พ.ย. 2554
พ.แจ่มจำรัส · 18 พ.ย. 2554
๐ หนาว,เจ็บ,เหงา ขุ่นข้อง........หัวใจ
วันผ่านนานหลับใหล............เหว่ว้า
เปล่าเปลี่ยวเหลี่ยวหาใคร.......เคียงคู่ ครองนา
ตามไต่ไปสุดหล้า...............ไขว่คว้า "เพียงนาง"..
๐ เหงาสุดแสนสิท้อ................ทรมาน
ร้างห่างนางอยู่นาน...............บ่นพ้อ
หลบลี้พี่ใยกานต์.................นุชแม่ เรียมเชย
อกอุ่น "หนาวนะอ้อ".............อยู่ห้วง "แรมใจ"..
๐ นางใดใจร่ำร้อง ........... เรียกหา
คงจักสวยโสภา .............. ไม่น้อย
สังเกตจากวาจา .............. แจ้งกล่าว
คงจะงามหยดย้อย ........... หยาดฟ้ามาดิน๚๛
๐ "เรียมใจ" งามพรั่งพร้อม.........กายใจ
กล่าวเปล่งวจีไพ-.....................เพราะพริ้ง
เยี่ยงกายนั่งยามใด...................งามเยี่ยง กุญชร
นัยน์ตาแม่สิงคลิ้ง*...................ยิ่งเย้า "ใจรวน"..
๐ "ทั้งปวง" ล้วนแต่งแต้ม...........กลลวง
ดึงดิ่งหทัยห่วง.........................เคลิบเคลิ้ม
หยุดคิดบ่ให้หน่วง.....................ยากยิ่ง เรียมเอย
เผยนิ่มเจ้ายิ้มเยิ้ม.....................ดั่งพ้อง "ต้องมนต์" ..
นมัสการ พระคุณเจ้า ที่แวะมาต่อโคลงด้วย
* สิงคลิ้ง (กลอน) ว. งามอย่างสง่า เช่น บพิตรพ่องามสิงคลิ้ง. (ลอ).
๐ หน้านอกลวงหลอกได้ ......... ชั่วคราว
สวยสง่าเพราะเพียงสาว .......... สุดคว้า
ความดีที่แพรวพราว ............... พาเชิด ชูนา
กายดับแต่ดีท้า ..................... ไป่สิ้นสูญสลายฯ
๐ สวยงามยามแน่งน้อย .......... เยาวมาลย์
เลยล่วงวาระกาล ................... แก่แล้ว
รูปกายนั่นสังขาร ................... แห่งมนุษย์
ถึงจะงามเพริศแพร้ว .............. พ่ายแพ้ธรรมดาฯ
๐ "สำรวมจิต" ตั่ง (ตั้ง)ไว้......แน่วแน่
ยึดมั่นมิผันแปร...................อื่นได้
กายด้วยบ่หวั่นแล.................ไปสู่ กรรมนา
น้อมนำใส่ตนไว้...................แน่แท้ "ความดี"..ฯ
๐ "คนพาล" ขานบ่น้อม............สู่ตน
เฝ้าใฝ่ไม่ฝึกฝน...................จิตน้อม
ภายหลังสิร้อนรน..................หมองหม่น ใจแฮ
"บัณฑิต" เร่งฝึกซ้อม..............บ่ช้า "นิพพาน"..ฯ
๐ ใดใดในแหล่งหล้า ............. ล้วนภินท์
พังพ่ายกลับคืนดิน ............... ดั่งนี้
ความดีสิถวิล .................. เวียนก่อ ไว้แฮ
พุทธองค์ตรัสชี้ ................. ชักช้าอยู่ไยฯ
๐ อาลัยเป็นเหตุให้ ................ ถวิลหา
มวลกิเลสวิสภาค์ ................. พรั่งพร้อม
หลงโลกแห่งมายา ................ ยึดมั่น จริงแฮ
จึ่งทุกข์มารุมล้อม ................. เร่าร้อนรุมทรวงฯ
๐ ห่วงใดจักเทียบได้ ............. ด้วยบุตร
ดังเชือกคอยยื้อยุด .............. สยบเจ้า
รักอุรสรักประดุจ ................ ดั่งเนตร ตนแล
เหน็ดเหนื่อยทุกค่ำเช้า ............ ชุบเลี้ยงบุตรธิดา
๐ ภรรยาดั่งเชือกร้าย ............. รึงหัตถ์
คอยหน่วงคอยรึงรัด .............. รติไว้
นิราศห่างประหวัด ................ ประหวั่นจิต จริงนา
เกรงแม่บ่สัตย์ไซร้ ............... สุดแท้ทรมานฯ
๐ ศฤงคารคอยเข้าควบ ............. คุมบา -ทาแฮ
กุมจิตเสาะแสวงหา ................ ห่อนรู้
บ่่พอเพราะโลภา ................. พันธนะ จิตแล
มวลมนุษย์ทุกผู้ ................. ไป่พ้นพันธน์การฯ
๒๐.๓๕ น. : ๒๖ พ.ย.๕๔
๐ ใดใดในโลกล้วน............มิเที่ยง
สรรพสิ่งเกิดดับเดี่ยง..........ทั่วท้น
กรรมดี/ชั่วนี้เรียง..............นำส่ง ภพนา
ชีพอยู่ดำรงค์พ้น...............ไขว่คว้า "กรรมดี"..ฯ
* สาธุ พระคุณเจ้า ลึกซื้ง มาก ๆ ขอรับ
๐ "เรียมนาง" ริห่างเร้น........หลบหน้า
หนีล่องท่องนาวา...............สุขล้น
ฝากถ้อยร้อยคำจา.............ขานส่ง ถึงเรียม
หลายปีพี่ขุดค้น.................ร่ำร้อง "เรียกนาง"..ฯ
* สวัสดีครับ ท่าน อ.โสภณ ที่ร่วมต่อโคลงครับ
เวลาวารีมิ คอยท่า
วันคืนหมุนเวียนมา เกิดใหม่
รักเลิกเลือกพบพา นับสุข ทุกข์ลืม
สังขารเสื่อมถอยไป จิตข้าม ภพงาม