๐ ใดใดในแหล่งหล้า ............. ล้วนภินท์

พังพ่ายกลับคืนดิน ............... ดั่งนี้

ความดีสิถวิล .................. เวียนก่อ ไว้แฮ

พุทธองค์ตรัสชี้ ................. ชักช้าอยู่ไยฯ

๐ อาลัยเป็นเหตุให้ ................ ถวิลหา

มวลกิเลสวิสภาค์ ................. พรั่งพร้อม

หลงโลกแห่งมายา ................ ยึดมั่น จริงแฮ

จึ่งทุกข์มารุมล้อม ................. เร่าร้อนรุมทรวงฯ

๐ ห่วงใดจักเทียบได้ ............. ด้วยบุตร

ดังเชือกคอยยื้อยุด .............. สยบเจ้า

รักอุรสรักประดุจ ................ ดั่งเนตร ตนแล

เหน็ดเหนื่อยทุกค่ำเช้า ............ ชุบเลี้ยงบุตรธิดา

๐ ภรรยาดั่งเชือกร้าย ............. รึงหัตถ์

คอยหน่วงคอยรึงรัด .............. รติไว้

นิราศห่างประหวัด ................ ประหวั่นจิต จริงนา

เกรงแม่บ่สัตย์ไซร้ ............... สุดแท้ทรมานฯ

๐ ศฤงคารคอยเข้าควบ ............. คุมบา -ทาแฮ

กุมจิตเสาะแสวงหา ................ ห่อนรู้

บ่่พอเพราะโลภา ................. พันธนะ จิตแล

มวลมนุษย์ทุกผู้ ................. ไป่พ้นพันธน์การฯ

๒๐.๓๕ น. : ๒๖ พ.ย.๕๔