วันพฤหัสบดี ที่ ๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๔ เวลาเขียน ๖.๕๕ น.
สองสามวันมานี้ ละเลยเวลาพักกับตนเอง จับสิ่งต่าง ๆ เข้ามาแทรกสอดห้วงเวลาแห่งการได้พักเสมอ ๆ ปรากฏเดป็นความหนักอึ้งอยู่ภายใน สมองไม่โปร่งใส ชีวิตดำเนินไปเช่นเกิม ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำตามหน้าที่ แต่ก็รู้กับตนเองว่า “หนัก”
หันมองรอบกายถึงความสะอาดภายในบ้าน มันรกนะ
"แสดงว่าช่วงนี้ภาวนาไม่เอาไหน ถ้าภายในมันสะอาด ภายนอกจะเรียบร้อยด้วย"
เงยหน้าดูตนเองซิ อย่างมัวจมอยู่แต่ภายใน
ซ่อมกาย ซ่อมใจ ให้พร้อมอยู่ทุกเมื่อนะ
นอนก็เหมือนไม่ได้หลับฟุ้งซ่าน
ต้องพักนะ ให้อยู่ในความสงบบ้าง
เหมือนหายใจเข้าก็ต้องมีออก สลับกันไป
