วันอังคารที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๔
กราบสวัสดีค่ะครู
ตื่นเช้ามาสภาพการนอนหลับไปเมื่อคืน ดูขาดสตินัก ศีลข้อ ๕ ด่างพร้อย ระลึกถึงคำสอนที่ครูบ่มเพาะว่า “การทำอะไรต้องตั้งใจ” ซึ่งระลึกกับตนเองว่า
“แม้เพียงการเข้านอน ที่เป็นช่วงเวลาที่ต้องพักผ่อนกายใจจริงๆ ยังขาดความใส่ใจ แล้วจะให้ดำรงซึ่งสติทุกขณะได้อย่างไรกัน” อาบน้ำแต่งตัววันนี้ต้องออกเช้าเพราะว่า “ต้องออกเดินทางไปพื้นที่น้ำท่วม จังหวัดร้อยเอ็ด มหาสารคาม เก็บตัวอย่างอาหาร น้ำ มาเฝ้าระวัง” และมาทราบเพิ่มเติมทีหลังว่าต้องเก็บ “EM Ball, พด ๖, มาดูการปนเปื้อนจุลินทรีย์ก่อโรคด้วย” งานนี้คุ้มค่ะเดินทางทีเดียวได้หลายงาน ก่อนออกเดินทางมีโน๊ตย่อถึงหัวหน้าทีมว่า ให้นำยากันยุง ชุดทดสอบเล็ปโตสไปโรซีส เจลเช็ดมือและเท้า ไปสนับสนุนให้กับทาง สสจ.ร้อยเอ็ดแต่ยังไม่ได้ติดต่อ ไม่มีข้อมูล ไม่มีการจัดสรร ประสานไปมา ความขุ่นวูบขึ้นมา ศีลข้อ ๑ ด่างพร้อย หันมองหน้าหัวหน้าทีมท่านดูจะกังวลมากกว่าตั้งสติตนเองใหม่ เป็นเด็กประสานง่าย จึงขอโอกาสยกขึ้นรถก่อนแล้วค่อยว่ากัน ศีลข้อ ๒ ด่างพร้อย ทำทั้งที่รู้ค่ะครู แต่ก็แจ้งแล้วก่อนยกพอจะเบาบางได้บ้าง ระลึกว่า “เหลือก็เอามาคืน ขาดก็ค่อยเพิ่มถ้าต้องรองานอื่น ๆ ก็จะล่าช้าเพราะวันนี้ไปไกล” เดินทางไปเรื่อย ๆ มุมหน้าสู่ พัฒนาที่ดินจังหวัดร้อยเอ็ด ได้รับความร่วมมืออย่างดี ท่านผู้อำนวยการลงมาให้ข้อมูลเองทีเดียวค่ะ ไปแห่งที่สองระหว่างทางแวะเก็บตัวอย่างตามร้านชำ โดยเฉพาะส้มตำเพราะมีความเสี่ยงต่อเชื้อก่อโรคมากที่สุด น้ำประปา น้ำแข็ง น้ำดื่ม จัดเต็มกันเลยทีเดียวค่ะ เดินทางต่อไป อ.สุวรรณภูมิเป็นเส้นทางที่เคยติดรถพระอาจารย์ที่มีชาวต้นกล้าเป็นคนขับ ระลึกถึงท่านแม้งานจะไม่ค่อยราบรื่นแต่ก็ได้เรียนรู้ ณ ที่นี่ พัฒนาที่ดินจังหวัดร้อยเอ็ด วิ่งอ้อมตามเส้นทางเข้ายโสธรเพื่อไป อ.ทุ่งเขาหลวง ผ่านแยกเทคนิค นึกถึงครูช่วงนี้ได้มายโสธรบ่อยแฮะ ไปอีกไม่ถึงยี่สิบกิโลเมตรก็วัดแล้ว น้อมกราบบูชาหลวงปู่ และครู ผ่านเสลภูมิท้องนาที่มีน้ำนอง ปกติแค่ขับรถผ่านวันนี้เลยได้ถ่ายภาพ ครูค่ะงานที่ทำอยู่ใกล้ครูแค่สะพานข้าม รถตู้ไฟฟ้าราคาแพงที่พามาดูจะไม่ค่อยเหมาะกับน้ำท่วม ประหนึ่งเอาเบนซ์มาขี่ทางเกวียณ แต่ก็ต้องยอมรับข้อจำกัดของบริบท ติดต่อได้รับความเมตตาจากเครือข่ายแต่ด้วยข้อจำกัดทำให้ไม่อาจเดินทางไปหาได้ ขออภัยนะคะ ผิดศีลข้อ ๔ ว่าจะไปหาแต่ไปไม่ได้ ผิดศีลข้อ ๑ ทำให้พื้นที่กังวลและรอคอย สำนึกในความผิด คงต้องหาโอกาสดั้นด้นเข้าไป ขออภัยแบบจัดเต็ม ตั้งใจกับตนเองค่ะครู กว่าจะได้ตั้งลำมุ่งหน้ากลับก็ปาไปห้าหกโมงเย็น แต่พี่คนขับชำนาญเส้นทางเป็นอย่างดี ถึงขอนแก่นก็ไม่เกินสองทุ่ม แล้วก็ช่วยพี่ ๆ จัดเก็บของ การได้ลงพื้นที่เก็บตัวอย่าง ได้เห็นได้คุย ได้ยิ้ม ก็ทำให้เกิดความเข้าใจ ความทุกข์ของผู้คนที่เราไม่ควรไปเพิ่มให้ แล้วก็เห็นทุกข์ของตนเองที่ดิ้นรนอัดๆในสภาวะที่ไม่พอใจอะไรบางอย่าง ค่ะครู
ศีลข้อ ๑ เบียดเบียนเจ้าหน้าที่เพราะให้ท่านกังวลรอคอยแล้วไม่ได้ไปค่ะ เบียดเบียนตนในการเดินทางอันนี้ ยอมรับกับตนเองพร้อม
ศีลข้อ ๒ หยิบของที่จะสนับสนุนมาตามใจชอบโดยที่เขายังไม่แจ้งจำนวน และรู้สึกขุ่นมัว พ่วงข้อหนึ่งที่ด่างพร้อยด้วยค่ะ
ศีลข้อ ๓ การมุ่งหน้าทำงานทำให้มีเวลาระลึกถึงราคะน้อย ยิ่งเห็นทุกข์ยากของคนในพื้นที่ก็ยิ่งรู้สึกถึงทุกข์ แต่พอเห็นผู้ชายหน้าตาดี มันก็แหลมหน้ามาโผล่ทุกทีค่ะ บางทีเลยเดินหนีจากตรงนั้น เหมือนจะหนีคน แต่จริงๆแล้วหนีสภาวะข้างในตนเองค่ะครู
ศีลข้อ ๔ การประสานผู้คนนี่ทำให้ศีลข้อนี้ด่างพร้อยได้ง่าย บอกว่าจะไปแต่ไม่ได้ไป ดูเหมือนเหตุผลมาทีหลังแต่ยอมรับว่ารู้สึกเสียใจแล้วต้องเร่งแก้ไขกับตนเองค่ะ
ศีลข้อ ๕ ผลพวงจากการประมาทเมื่อวาน เท้ามีตุ่มใสเล็กขึ้น ก็น้อมรับตามเหตุและปัจจัยมีอาการคัดยิบๆแต่ไม่เกา ส่วนสติวันนี้พอประคองตัวได้ แต่ยอมรับว่า งานในพื้นที่ต้องตั้งสติมาก ๆ เพราะจะหลงไปกับสิ่งต่างๆได่ง่าย ทั้งคำชื่นชม คำต่อว่า และความรู้สึกเวทนาสงสารค่ะครู
