เพราะชีวาไม่เที่ยงแท้แน่นอน..เอย.

ยามเย็นย่ำค่ำลงมาอีกคราแล้ว

วับวามแววพราวพร่างฟ้าพาสดใส

จันทร์แจ่มนวลชวนชื่นชมนิยมไป

สุขอยู่ในรัตติกาลม่านราตรี

 

ไม่นานนักประจักษ์ใจให้หวนคิด

ตามต่อติดดวงจันทรามาหมองศรี

หมอกเมฆมาพายุพัดกระหน่ำตี

ค่ำคืนนี้อนิจจังนั่งตรึกตรอง

 

เหมือนชีวิตของคนเราเขาเธอว่า

หยาดน้ำตาหรือจะแก้แพ้ใจหมอง

บ้างหัวเราะเยาะแย้มยิ้มอิ่มตามอง

ตีตราจองรักโลภหลงอนิจจา

 

อันชีวิตของคนเราดุจน้ำค้าง

มีอ้างว้างค้างหยาดเยิ้มหยดน้ำหนา

แล้วจางหายยามต้องแสงสุริยา

เพราะชีวาไม่เที่ยงแท้แน่นอน..เอย.