ไม่ระบุ
วันนี้อาจารย์เสนอกลอนหยดน้ำค้างในแง่ธรรมะ ผมขอฉีกแนวหน่อยนะครับ อิอิอิ
วะวับวาวพราวใสบนใบหญ้า
อุ่นนัยน์ตาอุ่นใจหาใดเหมือน
คือหยาดหยดน้ำค้างผ่องต้องแสงเดือน
มิแปดเปื้อนสิ่งใดให้หม่นมัว
ดุจหญิงสาวงามสง่าสมราศี
ไร้ราคีอันอับเฉาเข้าเกลือกกลั้ว
งามกริยารักษ์นวลสงวนตัว
คือน้ำค้างที่หยาดยั่วหัวใจชาย