น้ำค้างพราววาวแววดั่งแก้วใส
ไม่นานนักก็ลับไปกับเปลวสูรย์
เหลือยอดหญ้าอ้างว้างคว้างอาดูร
พอสิ้นสูรย์หมอกก็กลั่นน้ำมา
ก็เท่านี้...เท่านี้...แหละชีวิต
หมุนเวียนตามเข็มทิศแห่งสังขาร์
ลับล่วงแล้ววันเก่าวันใหม่มา
ไม่เร็ว...ก็ช้า...อนิจจัง
ขอบคุณครับสำหรับ ...กลอนตลาด หยดน้ำค้าง...เพราะมากครับ