พูดถึงเรื่องการทำดี การทำบุญนะ ในความหมายของผมก็คิดว่า การสร้างความดีการช่วยเหลือหรืออะไรก็ได้ที่เป็นการสร้างสรรค์อย่างนี้ก็ถือว่าทดแทนได้

ในส่วนของการบริจาคเงินทำบุญนั้นก็ทำตามกำลังศรัทธาส่วนใหญ่ก็ค่อนข้างน้อยเนื่องจากมีเงินไม่มาก และครอบครัวก็ใกล้ชิดวัดเอามากๆ ก็ทำให้ทราบว่าวัดนั้นมีเงินมากมายนะ ยิ่งวัดใหญ่ๆ ก็ก็มหาศาลเลยต่อวันนะ เมื่อเห็นเมื่อเข้าใจอย่างนี้ก็จะไหว้พระอย่างเดียว ไม่ค่อยจะเป็นห่วงวัดสักเท่าไหร่

 แต่เมื่อได้พูดได้คุยกับหลายท่าน แลกเปลี่ยนความคิดกัน ได้ทราบว่าการทำบุญนั้นเป็นการสร้างสิ่งวิเศษ วิมานไว้ให้ตนเองเมื่อเราต้องสิ้นชีวิตไป ยิ่งทำมากเราเราก็จะได้สิ่งตอบแทนเป็นทวีคูณอย่างนั้น ซึ่งผิดจากความนึกคิดที่ยึดมั่นมานานของตน ซึ่งเข้าใจว่าตายแล้วก็สิ้นสุด สงบ คือไม่ต้องคิดอะไรต่อ การที่คำสอนของพระที่บอกเราว่าจะได้อย่างโน้นอย่างนี้ก็เป็นอุบายจูงใจให้เราทำดี ผมก็ทำดีด้วยเหตุนี้

และเมื่อทำในแนวทางเน้นความดีในใจตนไปนานๆ ก็จะรู้สึกว่าเฉยๆ นะ ช่วงหลังก็ได้ร่วมกับทาง รพ.ทำบุญเพื่อสร้างสิ่งโน้นสิ่งนี้มากขึ้น เช่น ปิดทองพระ หรืออะไรก็แล้วแต่ ผลก็คือเมื่อทำไปแล้ว มันทำให้เรารำลึกถึงสิ่งที่ทำ เงินที่ร่วมทำกับเขา จำได้และรู้สึกดี ตรงนี้คือสิ่งที่สร้างความสุขอย่างรู้สึกเป็นธรรมมาก อย่างที่ดูว่าเราไม่เพ้อฝัน งมงาย จึงเล็งเห็นประโยชน์ของความปลาบปลื้มที่เกิดแก่ตนตรงนี้ว่า มันดีจริงๆ นะ (การแปลความหมายของบุญอาจจะไม่ตรงกับแก่นหรือคำที่พระพุทธองค์ได้ทรงตรัสไว้นะครับ แปลความเพื่อการอยู่ร่วมเพื่ออยู่รอดในสังคมเท่านั้น)