สืบเนื่องจากบันทึกของคุณ...
Tawandin หญ้า @ แสนฝน Phayoongdee
ชื่อบันทึก...รำพึง...บนเส้นทาง...แห่งการเรียนรู้ http://www.gotoknow.org/blogs/posts/467479
ทำให้ผมหันกลับมาเหลียวมอง...การเขียนบันทึก ณ gotoknow แห่งนี้ไม่ได้...
ผมได้เขียนบันทึกการเดินทาง...ความสุข...แรงบันดาลใจ...และอีกมากมาย ที่เกิดขึ้นกับบ้านแห่งนี้ ...
ความสุขจากการเขียนบันทึก สร้าง: 23 สิงหาคม 2553
หยดน้ำเล็ก ๆ ที่ก่อแรงกระเพื่อมเป็นวงกว้าง (แด่ อาจารย์ Ka-Poom ครับ ) สร้าง: 05 พฤศจิกายน 2553
นับตั้งแต่บันทึกนี้...ผมจะไม่เอ่ยถึงประโยคนี้อีกแล้ว สร้าง: 14 กุมภาพันธ์ 2554
จดหมายถึงทุกคนในโกทูโน...พระอาทิตย์เที่ยงคืน สร้าง: 25 มีนาคม 255
G2K ที่รัก...ผมขอโทษคุณนะครับ สร้าง: 26 มิถุนายน 2554
บล็อกเกอร์แก่แก่...บันทึกเก่าเก่า...เรื่องราวเบาเบา สร้าง: 16 มิถุนายน 2554
ฯลฯ ...เพราะไม่แน่ใจว่า ตามไปค้นหาได้หมดครบถ้วน
เมื่อเข้าไปอ่านบันทึกข้างบนอีกครั้ง...
ผมอดยิ้มกับตัวเอง...ที่สามารถเขียนบันทึกได้จำนวนมากมาย
อย่างที่นึกไม่ถึง...
เพราะผมเองก็ใช่ว่า...จะมีทักษะในการเขียนที่ทำให้ตัวเองและผู้อื่นเข้าใจ
แต่วันนี้ ผมกลับรู้สึกว่า ผมมีศักยภาพในการเขียนเพิ่มมากขึ้น (ใช้ตนเองประเมินผล)
งานบางชิ้นของผม กลับสามารถสร้างแรงบันดาลใจและเป็นกำลังใจให้กับผมเอง
และคงต้องเขียน...ต้องเขียน...และเรียนรู้ในการเขียนบันทึกต่อไป
สำหรับท่านที่กำลังคิดจะเขียนบันทึก
ผมบอกได้เพียงว่า....ต้องเขียน...ต้องเขียน... ทุกครั้งที่มีโอกาส (สำหรับผมมีประโยชน์มาก เพราะขี้ลืมมาก ...และ gotoknow ก็นับเป็นลิ้นชักข้อมูลให้ผมได้อย่างดี)
เขียนเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตนเอง..ครอบครัว...การทำงาน...สิ่งที่ชอบ...เขียนด้วยความรู้สึกตรงไปตรงมา ...เขียนด้วยหัวใจ...เมื่อเขียนไปเขียนมา เราจะค้นพบเองว่า...มีทักษะ...และการเขียนจะลื่นไหลไปเอง
การเขียนใน gotoknow สำหรับท่านที่เข้ามาใหม่ ...อาจจะหวาดกลัวว่า ...เรามีความรู้ให้จัดการหรือ ? หรือมีแต่ท่านผู้รู้ กูรู ดูเป็นวิชาการจัง ที่เข้ามาเขียน
เลิกคิดนะครับ...เพราะผมก็เคยคิดเหมือนท่าน...แต่จริง ๆ ทุก ๆ ท่าน และตัวท่านเอง...เป็นคนที่มีความรู้
เราไม่ต้องจัดการความรู้หรอกครับ ..เราจัดการคนที่มีความรู้ดีกว่า...
และที่สำคัญ...บันทึกชิ้นแรกน่าอายเสมอ...แต่อย่าอายที่จะเขียนบันทึกต่อไป...
เพราะที่นี้...มีกัลยาณมิตรหลากหลาย...ที่แวะเวียนมาให้กำลังใจและแบ่งปันกันอยู่เสมอครับ
ต้องเขียน...ต้องเขียน นะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีน้องทิมดาบ
ขอบคุณที่ได้มาร่วมทบทวนตัวเอง โดยทบทวนบันทึก
ความกลัวเป็นอุปสรรคในการเขียน
นักเขียนท่านหนึ่งบอกคือ "รูญ ระโนด " บอกว่า การเขียนนั้นไม่ยาก แต่ต้องรู้ว่า เราเขียนอะไร และเขียนให้ใครอ่าน
ขอบคุณมากค่ะ คุณหมอ
ตั้งใจไปฟังธรรมในบันทึกอาจารย์ กะปุ๋มก่อนนอน
อะไรไม่รู้ดลใจ ให้ตามมารับคลื่นอิทธิบาท ที่นี่ต่อ สาธุค่ะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านมาชื่นชม'ความสามารถในการเขียนบันทึกได้อย่างมากมาย...'
เป็นกำลังใจให้นะคะ
You may write everything down in blogs.
I want you to know one thing.
Hopeful that thing in your mind.
A Dream within A Dream.
ขอเป็น แฟนคลับทิมดาบ ตามอ่าน..เสมอ
เราไม่ต้องจัดการความรู้หรอกครับ ..เราจัดการคนที่มีความรู้ดีกว่า..
:-D ต้ม- ยำ-ทำแกง (พูดเล่นนะคะ)
ชอบสไตล์การเขียน บรรยายความรู้สึกภายใน + เซียนช่วยเด็กแขนติด ;-)
เพิ่งแวะผ่านไปเยือนมาครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณหมออิสาน
ยังเขียนไม่ออกเลยค่ะ เอาผีเสื้อปีเก่ามาฝากน้องทิมดาบ
http://www.gotoknow.org/blogs/posts/406240
อ้ะ แถมสาวๆ น้อย ควันหลงงานลอยกระทงนำเด้อค่า :)