ตื่นเต้น เร้าใจสุดๆ กับการหนีภัยน้ำท่วมช่วงเดือนตุลาคมไปเป็นวิทยากรเรื่อง"การนิเทศภายในฯ" ให้สถาบันวิจัยการเรียนรู้

       ตกปากรับคำกับสถาบันวิจัยการเรียนรู้ว่าจะไปเป็นวิทยากรเรื่อง “การนิเทศภายในกับการพัฒนาสถานศึกษา  สู่ความเป็นมาตรฐานสากล” ให้แก่ผู้บริหารสถานศึกษาและหัวหน้าฝ่ายวิชาการ ตามโครงการพัฒนาสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศ ภายใต้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงประจำปี ๒๕๕๔ ในเดือนตุลาคมทั้งเดือน (รับปากไว้นานแล้ว) โดยไม่รู้เลยว่าจะเกิดอุทกภัยครั้งยิ่งใหญ่ในเดือนนี้
      บังเอิญจังหวัดที่เขาจัดประชุมสัมมนาก็ไม่ถูกน้ำท่วม หรือบางจังหวัดก็ท่วมบ้างแต่ไม่กระทบกับการเดินทาง   ทางโครงการเขาก็เลยไม่เลื่อนการประชุม  แถมในจังหวัดที่มีสนามบินคือ อุดรธานี  อุบลราชธานี  พิษณุโลก และเชียงใหม่ เขาซื้อตั๋วเครื่องบินนกแอร์ไป-กลับให้เราแล้วด้วย ซึ่งบริษัทนี้เมื่อซื้อตั๋วแล้วก็ต้องซื้อเลยจะคืนก็ไม่ได้ ถ้าขอเลื่อนก็ต้องจ่ายตังส์(ตอนหลังเมื่อน้ำท่วมใหญ่ทราบว่ามีการยืดหยุ่นให้บ้าง) ที่ผมขอให้จองนกแอร์ก็เพราะว่าได้ขึ้นที่ดอนเมืองซึ่งอยู่ใกล้บ้าน ส่วนจังหวัดที่ไม่มีสนามบินคือ เพชรบุรี  ชลบุรี  และนครราชสีมา  ก็ต้องนั่งรถดั้นด้นไปเอง
      ตื่นเต้นมากก็ตรงที่ไปจังหวัดนครราชสีมา แม้ทางสถาบันฯจะจัดรถมารับในวันที่ 17 ตุลาคม ซึ่งเข้าน้ำท่วมที่ฟิวเจอร์ปาร์ครังสิตแล้ว ไปตอนหกโมงเช้า รถตู้พอจะวิ่งได้ เราก็ไปตามถนนรังสิต-นครนายก โดยไปที่อำเภอบ้านนาและไปออกถนนมิตรภาพที่อำเภอแก่งคอยซึ่งถนนแคบ รถติดมาก
      ตอนขากลับนี่สิ เราเปลี่ยนเส้นทางมาเข้าถนนสุวรรณศรที่หินกอง ไปบ้านนา แล้วตัดเข้าถนนรังสิต-นครนายก แต่พอไปได้ถึงคลอง 6 รถก็ติดอย่างหนัก ทราบว่าน้ำท่วมมาถึงคลอง 6 แล้ว คนขับเขาเก่งมากสามารถลัดเลาะเข้ามาขึ้นทางด่วนวงแหวนตะวันออก มาทางรามอินทรา  มาลงที่บางกะปิแล้ววกเข้ามาถนนนวมินทร์ ไปม.เกษตร กว่าจะถึงบ้านก็ร่วม 4 ทุ่ม
     ที่ตื่นเต้นกว่านั้น คือวันที่ 25 ต.ค.ผมจะต้องขึ้นเครื่องนกแอร์ที่ที่ดอนเมืองเที่ยว 7.00 น.ไปเชียงใหม่ แต่ทราบว่าน้ำเข้าที่ถนนหน้าสนามบินดอนเมืองแล้ว เพื่อความไม่ประมาททางบ้านเขาจัดหารถปิ๊กอัพสูงๆให้ไปส่งตั้งแต่ตี 5 ลุยจนไปถึงสนามบิน   ผมเลยไปนั่งรอที่สนามบินก่อนใครๆ  พอถึงเชียงใหม่ตอนเที่ยงนกแอร์ก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบินที่ดอนเมืองทั้งหมด เรียกว่าผมไปได้อย่างหวุดหวิด  ทางสถาบันฯเขาเลยจองโรงแรมโลตัสปางสวนแก้วให้ผมอยู่จนถึงเย็นวันที่ 27 ต.ค.แล้วซื้อตั๋วใหม่ของแอร์เอเซียให้กลับมาลงที่สนามบินสุวรรณภูมิ แล้วนั่งแอร์พอร์ตลิงส์กลับได้สบาย
     จุดสุดท้ายที่กรุงเทพฯ นนทบุรี ปทุมธานี ซึ่งถูกน้องน้ำครอบครองเต็มพื้นที่ทางสถาบันฯจึงเลื่อนประชุมสัมมนาไปโดยไม่มีกำหนด
     ร่อนไปโน่นไปนี่กลับมาก็พบว่าบ้านสวนที่ไทรน้อยของตัวเอง ถูกน้องน้ำเล่นงานเกือบมิดหัว ไม่ทันได้เก็บอะไร ไปดูก็ไม่ได้ ท่วมไปร่วม 20 กว่าวันแล้วตอนนี้น้ำก็ยังไม่ลด...สมน้ำหน้า(ตัวเอง)  แต่ก็ยังโชคดีที่มีบ้านซึ่งน้ำไม่ท่วมให้ซุกหัวนอนที่สนามบินน้ำอีกหลัง