นกกระเต็นน้อยหลังสีน้ำเงิน Kingfishers (Alcedinidae)
Blue-eared Kingfisher (Alcedo meninting) - HBW 6, p. 238
French: Martin-pêcheur méninting
German: Menintingeisvogel
Spanish: Martín Pescador Meninting
Other common names: Deep-blue/Malaysian Kingfisher
Taxonomy: Alcedo Meninting Horsfield, 1821, Java.
สายพันธุ์ย่อยและแหล่งที่พบ:
- coltarti Stuart Baker, 1919 - S India (except Kerala), and Nepal E to Myanmar, Thailand and Indochina.
- phillipsi Stuart Baker, 1927 - Kerala and Sri Lanka.
- rufigastra Walden, 1873 - Andaman Is.
- scintillans Stuart Baker, 1919 - S Myanmar (S Tenasserim) and N peninsular Thailand.
- verreauxii De La Berge, 1851 - S peninsular Thailand and Malaysia S to Riau Archipelago, Bangka and Belitung, and E to Borneo, Palawan, Sulu Is.
-
meninting Horsfield, 1821 - Sumatra, including islands off W coast, and Java E to Lombok, also Sulawesi and Banggai and Sula Is
อยากเขียนเบื้องหลังการได้มาของไฟล์ภาพนกชนิดนี้แลกเปลี่ยนกับเพื่อนสมาชิกเผื่อว่าจะเป็นอีกมุมมองหนึ่งของคนถ่ายภาพนกนะครับ เริ่มต้นจากทราบข่าวว่ามานกตัวนี้ที่ อช.ศรีพังงา กลุ่มถ่ายนกของผมอยากได้ภาพของเจ้าตัวนี้เลยเดินทางเป็นเก็บกระเต็นชนิดนี้เพียงตัวเดียว ถ่ายเสร็จแล้วก็กลับกรุงเทพฯเลย การเดินทางเรียบร้อยดี ไปถึงที่ อุทยานแห่งชาติศรีพังงา จังหวัดพังงาราวตีสอง ก็งีบเอาแรงก่อนหวังว่าตื่นแต่เช้ามืดแล้วจะได้รีบเก็บไฟล์ภาพนกสุดที่รักตัวนี้แต่โดยเร็วที่สุดก่อน
ตื่นเช้าหกโมงแสงยังไม่มีก็รีบไปกางบังไพรเพื่อไป รอนกเป้าหมายจะมาให้กดชัตเตอร์ นับแต่หกโมงก็ลุ้นระทึกไม่เบาเหมือนกัน นกตัวแรกที่มาเกาะกิ่งคือกระเต็นอกขาวที่ร้องระงมนับแต่ตื่นนอนแล้ว กดไปได้ สามสี่รูปกระมัง นับแต่หกโมงจวบจนเจ็ดโมงกว่า ๆ ไม่มีวี่แววของกระเต็นเป้าหมาย มีแต่คุณศักดิ์และเพื่อนใหม่เข้ามาให้คำแนะนำการบังบังไพรและเชื้อเชิญเพื่อ ถ่ายนกน้าเอ้(AR) มาเสริมกล้องอีกตัว ทุกคนก็ลุ้นกันต่อว่าเมื่อไหร่นกเป้าหมายจะมา รอจนแปดโมงเช้านกเป้าหมายมาเจิมชัตเตอร์ประแรกของเสียงกัมปนาทชัตเตอร์ลั่น จากกล้องสามตัว ยิงสลุดไปก่อนยกแรกตามประเพณี การประเดิมนกชุดแรกจบลงด้วยเวลาราวห้านาที รูปชุดแรกไม่สมบูรณ์มากนัก ฉากหน้าฉากหลังรบกวนเต็มไปหมด จากนั้นต่อย ๆ หามุมกล้องตำแหน่งที่เหมาะสมในการบันทึกภาพคราวต่อไป รอบสองรอบสามค่อยบรรจงกดชัตเตอร์ตามสไตย์ที่คิดว่าให้ไฟล์ภาพออกมาสมบูรณ์ ที่สุดเท่าที่ทำได้ ซึ่งนกเป้าหมายเขาจะมาตรงเวลาเสมอคือ ห่างกันราว ชั่วโมงครึ่งอีกสองครั้งถัดมา
การถ่าย ภาพครั้งแรกใช้ประสบการณ์พอสมควรเมื่อเห็นนกเป้าหมายเข้ามาเกาะ ตัวนกสีอยู่ในกลุ่มสีโทนโลว์คีย์(Low Key) กลุ่มโทนสีเข้ม ภาพดูหนัก ลึกลับและรู้สึกเหงา ในหนังสือ องค์ประกอบศิลปะ ที่คุณทอม เชื้อวิวัฒน์เขียนไว้ อีกทั้งสีของนกไม่ใช่สีเทากลางร้อยละ 18 ประสบการณ์บอกว่าเมื่อเจ้าสิ่งทีต้องถ่ายอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่สว่างกว่าแบบ นี้แล้วต้องชัดเชยแสง จะเท่าไหร่ก็ประมาณการเอาเองแต่จะเท่าไหร่ก็ดูจากไฟล์ภาพประกอบเอาจากการกด ครั้งแรก ผมเลยซัดไป +1EV ไปเลยเผื่อขาดเผื่อเหลือ จากครั้งแรกที่ชดเชยไปเพียง +2/3 EV ในครั้งหลัง ๆ ผ่านไปสามรอบก็ได้ไฟล์ภาพมาสมใจดังภาพนำเสนอ แล้วกลับ กทม.ดังที่เขียนแต่เริ่มแรก มานั่งแต่งภาพก็เจอปัญหาเรื่องWB ของไฟล์ภาพตัวนี้ไม่น้อยเหมือนกัน พบว่าสีขนนกมันเข้ม เพี้ยน จากสีขนนกจริง ๆ ที่ควรจะเป็น พยายามปรับอุณหภูมิสีไปหลายยกอยู่เหมือนกัน หาไฟล์ภาพของท่านอื่น ๆ ที่เคยนำเสนอมาก่อนหน้านี้เปรียบเทียบเหมือนกันว่าสีจะเป็นดังที่ผมแต่งไว้ หรือไม่ แต่ปรับไงก็ได้เท่าที่เห็น ถือว่านกตัวนี้การให้สี แสงความเปรียบต่างของนกชนิดนี้เป็นเรื่องที่ท้าทายอยู่ไม่น้อย
อย่างไรก็ ตาม เป้าหมายที่วางไว้สำหรับการแต่งภาพก็เพื่อให้เห็นรายละเอียดของนกตัวนี้ให้ มากที่สุดที่เท่าที่ผมปรับแต่งได้ จากกรณีศึกษาจากนกตัวนี้ทำให้เขาใจหลาย ๆ เรื่องว่า เซนเซอร์ของค่ายกล้องที่มันแตกต่างกันในเรื่องการแสดงโทนสีประการหนึ่ง คุณประโยชน์ของกล้อง DSLR ที่ทำให้เราสามารถแก้ไขการผิดพลาดจากการถ่ายภาพในสภาวะสิ่งที่ต้องถ่ายไม่ ใช่พวกสีกลุ่มเทากลางประการหนึ่ง อุปกรณ์ ทิศทางแสง โปรแกรมการแต่งภาพ ประสบการณ์และโชคอีกประการหนึ่งประกอบเข้าด้วยกันเป็นไฟล์ภาพสุดรักสุดโปรด ทรงคุณค่าทางจิตใจ และเป็นความทรงจำดี ๆ ของแต่ละเสียงชัตเตอร์แต่ครั้งไว้....ตลอดไปครับ
อ่านเพิ่มเติมใน
รูปที่ถ่ายมาแต่ละรูปสวยจริงๆค่ะ ชื่นชม
ดีใจที่พบคนชอบดูนกเหมือนกัน เย้ๆๆ