วันพุธ ที่ ๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๔ เวลา ๖.๔๘ น.
"ทำอย่างไร คนเอาไปบริจาคจึงจะสะดวก หยิบจับง่าย น่าใช้และผลิตภัณฑ์ยังปลอดภัย"
คำถามนี้ถูกตั้งขึ้นหลังจากนั่งมองผลิตภัณฑ์ที่ทำมาตลอดสองอาทิตย์ ของบางส่วนถูกนำไปบริจาคแล้ว ยังมีการทำเพิ่มเติม เหมือนงานประจำติ๋วไปแล้ว
จึงเกิดแนวคิดการพัฒนาให้น่าใช้ สะดวกในการหยิบจับและแจกจ่าย ไม่ใช่นั่งคิดเฉยๆค่ะ ทำงานไปแต่ข้างในพิจารณา แล้วพี่อ้อก็เข้ามาช่วยแนะนำ
"เมื่อวานพี่เช็คสต๊อกมีถุงซิปใหญ่ๆเหลือเยอะเลย เอามาใส่ดูซิ"
พอมีใครแน่นำอะไรติ๋วก็ทันทีค่ะ "ทดลอง" เหมือนทดสอบสมมุติฐาน
พอใส่แล้วมันอ่อน คิดถึงขนมที่บ้านต้องมีอะไรลอง พี่เสนอกระดาษลัง ติ๋วรู้สึกว่ามันใหญ่ เดินๆไปเห็นโปสเตอร์เก่าๆจึงหยิบมาตัดๆพับ
(๑) จากเดิมตัดเท้าขนาดถุงแล้วพับสองทบเอากระดาษขาวขึ้น
--> ไม่เวิร์คเพราะแน่นเกินโป่งปิดไม่สนิท หนึ่งซองใส่ได้แค่ ๒๓ ตลับ
(๒) ตัดให้เล็กลงไม่พับทบแต่จะเห็นลายเก่าของโปสเตอร์
--> มันใส่ได้ ๒๔ ตลับเต็มพอดี แต่ยังไม่สวย เพราะเห็นลาย
(๓) ตัดให้เล็กกว่าขนาดซองพอสมควรประมาณข้างละครึ่งเซนติเมตรพับทบเอากระดาษขาวขึ้น
--> สวยใช้ได้แต่ข้างล่างโล่ง
ตัดสินใจเอาแบบที่ ๓
แต่พัฒนาต่อโดยการปริ้นฉลากใหญ่หน่อยมาแปะเพื่อให้เห็นชัดเจน แต่ใจข้างในอยากให้เป็นความรู้เฝ้าระวังตนเองระหว่างน้ำท่วม
แต่ตอนนี้เอาแค่นี้ก่อน น่าจะพอไหว ได้หน้าตาออกมาเป็นที่พอใจกับตนเอง ตลับไม่กลิ้งไม่อ้า หยิบได้คราละ ๒๔ ตลับ เช็คของง่ายแพ็คของง่าย เห็นแล้วสบายใจ
เป็น R2R พัฒนางานเล็กที่ทำด้วยหัวใจค่ะ ทำไปมีความสุขไปแบบ Happiness R2R
