อีกหน้างานที่น่าสนใจกับความสงสัยที่บอกว่า ไม่รู้จะเขียนยังไง แต่พอได้พูดไปๆมา ๆ

คุณจอยก็เล่าว่า อยากทำเรื่องนี้เพราะว่า คุณแม่ใช้ เครื่องซีแพค และเป็นโรคความดันโลหิตสูง รู้สึกหัวเรื่องงานวิจัยคือ "การใช้เครื่องซีแพคในผู้ป่วยมีภาวะ Sleepabnia"

 

แล้วเธอยังบอกอีกว่า หากว่า งานวิจัยนี้สำเร็จ ก็จะมีคนได้ประยชน์มาก     พอดีติ๋วเองก็ห่าง การรักษาโรคมานาน เทคโนโลยีใหม่ ๆก็ไม่ค่อยรู้จัก บางคำศัพท์ก็เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้างค่ะ สารภาพ แต่จากพลังที่ คุณจอย ถ่ายทอดผ่านการเล่าเรื่อง และสีหน้าที่จริงจังจริงใจ เธอยิ่งได้พูดยิ่งรู้สึกว่า เธอเบิกบานเหมือนกับ ยิ่งพูดก็ยิ่งสวย

 

 

 

คำนี้น่าจะใช้ได้ เพราะมีอาจารย์ท่านหนึ่งเคยพูดว่า "ผู้หญิงสวยทุกคน แต่สวยกันคนละแบบ ติ๋วว่าตรงนี้แหละที่ทำใหผู้หญิงสวย สวยที่มุมมอง สวยที่แง่คิด และสวยที่จิตใจ"   

 

 

 เชื่ออยู่ลึกๆว่า ณ หน้างานของคนทำงานสาธารณสุข สวย หล่อ ดูดี กันทุกคน

 

 

เพราะต้องใช้หัวใจในการทำงาน หน้างานแบบนี้ หน้างานที่ต้องเสียสละความสุขส่วนตน มุ่งมั่นอดทน รับใช้ส่วนรวมเยียวยาทั้งร่างกายและจิตใจของคนไข้ นี่แหละกองบุญใหญ่ที่ไม่ต้องวิ่งไปหาที่วัดไหน ยิ่งทำยิ่งได้ เพียงแค่เปิดใจใสๆมอง ขอบคุณที่แบ่งปันพลังแห่งความเสียสละและมุ่งมั่นในการทำงานค่ะ