จดหมายถึงครู l Gel ล้างมือช่วยน้ำท่วม

วันพฤหัสบดี ที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๔

กราบสวัสดีค่ะครู

วันนี้สบาย ๆ ขึ้นห้องพระสวดมนต์ อาบน้ำไปทำงาน มีเพื่อนร่วมทางคือ พี่เอ๋ ตั้งใจทำ เจลล้างมือ ไปแจกผู้ประสพภัย นั่งเขียนบันทึ่ก r2r ใน iPad จบเรื่องหนึ่งจึง ลุกไปล้างคัดแยกเครื่องแก้วใหม่ที่ยังไม่ได้ใช้ เพราะถ้ามีการปนเปื้อนเดี๋ยวจะเป็นการทำผิดศีลข้อ ๑ โดยไม่ได้ตั้งใจ ้ใช้ มาเตรียม ๆของมาส่งตอนเก้าโมงกว่า ๆ ทดสอบสูตรปรับแก้จนได้ที่เหมาะสม ทำไปเรื่อย ๆ ตอนเช้าได้แค่ กิโลเดียว ทำคนเดียวแล้วก็ปิดฝาไว้

บ่าย ๆ พี่กุ๊เดินมาถามว่า มีอะไรให้ช่วยไหม ช่วยแพ็คก็ดีค่ะ ครูค่ะตอนทำระลึกถึงครูว่า “ทำคนเดียวก็ทำ”

ทำไปเรื่อย ๆ พอเริ่มมีคนช่วยก็ทำได้มากขึ้น แล้วพอโทรไปปรึกษาพี่ที่นนทบุรี บอกว่า เขาต้องการยารักษาน้ำกัดเท้า ซึ่งทำไม่ยาก ฟัง ๆแล้ว ก็เคยเรียนมา ของก็ขาดแค่ตัวครีมเบส สั่งไม่ยากนัก ต้องเร่งทำกันมาก ๆ เพราะคนแช่น้ำนาน เป็นโรคนี้กันมาก

เรื่องรายละเอียดปลีกย่อย ที่เข้ามาต้องตัดออกไปก่อน ทำตรงนี้ก่อน พอได้น้อง ๆมาช่วย วันนี้เบ็ดเสร็จทำและบรรจุเสร็จไป ร่วม ๆ ๑๓ กิโลกรัม อย่างไม่น่าเชื่อ เหมือนยืนทั้งวัน มานั่งดูพี่ ๆ แพ็คจนเย็น สุดท้ายขวดไม่พอ ติ๋วจึงเป็นธุระวิ่งไปซื้อให้อีก

มานึกย้อนก็รู้สึกว่า

“เห็นความเห็นแก่ตัวของตนเองมาก ก่อนหน้านี้มีหลายแว๊บที่จะทำ ๆ แต่มันก็มีความคิดด้านลบต่าง ๆ มองไปเห็นแต่ตอแล้วหลบก่อน จนสุดท้ายพี่ ๆมากระทุ้งจึงทำ”

ครานี้ตัวชั่วในใจตนเองชัดเจนมากค่ะครู ทำให้นึกถึง downtime ที่ครูสอน เรียนมาเยอะแต่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ ถ้าได้งัดเอาความรู้ความสามารถที่มีมาใช้ทั้งหมด คงทำประโยชน์ได้ไม่น้อย มัวแต่เห็นแก่ตัวเก๊กอยู่นั่นแหละกลัวแต่จะเสียเปรียบ ตัวตนมันหลอกให้ไม่กล้าก้าวออกจากระยะปลอดภัย

วันนี้ใช้แรงเยอะค่ะครู แต่ก็อิ่มใจ อีกประการระลึกว่าต้องพาคอมพิวเตอร์ไปซ่อมซะที กว่าจะรอดูความเรียบร้อยเก็บของ ก็ทุ่มกว่า ยังไงก็ไป จึงขับรถไปตึกคอมเช็คไป ๆ มาๆ สายชาร์ทหลวมแบทเสื่อม คิดขำ ๆก็เหมือน การภาวนาของติ๋วเหมือนกัน ไม่ค่อยจะมีชาร์ทไฟเพิ่ม ใช้พลังงานหมดไปเป็นครั้งคราว แล้วก็ใช้การไม่ได้พักหนึ่งแล้วก็กลับมาใช้ได้ใหม่ สิ่งของภายนอกมันก็สะท้อนใจเราได้จริง ๆนะคะครู (เขียนไปยิ้มไป)

มาถึงบ้านโอนข้อมูลจาด notebook ที่ทำงานแล้วก็จัดแจงต่อเน็ตเครื่องตนเองปรากฏว่า ไม่ได้ ขุ่นวูบขึ้นมา ศีลข้อ ๑ ด่างพร้อย ไปแอบบ่นกับครูตอนคุยใน FB ได้สติขึ้นมา เช็ค อ้าว wifi บ้านเปลี่ยน PW จึงค่อยใช้งานได้แต่ก็เหมือนหมดแรงขึ้นไปไหว้พระแล้วก็ลงมาอัพรูปต่อ แล้วก็หลับไป ทั้งๆที่ยังไม่ได้เขียนจดหมาย ศีลข้อ ๔ ด่างพร้อย สติยังอ่อนอยู่ค่ะครู ศีลข้อ ๕ ก็ยังต้องปรับปรุง วันนี้พอได้ลุกขึ้นมาทำอะไร ๆ มากขึ้นก็รู้สึกดีที่ได้ตั้งใจกับตนเองและลงมือทำ.......

กราบขอบพระคุณค่ะครู