คืนวันที่๒๒ก.ย.๕๔ ผมนอนได้เต็มอิ่มที่โรงแรมปางสวนแก้ว เชียงใหม่    แต่ก็ตื่นตอนตีสามเศษๆ เพราะเสียงดนตรี    ที่จริงก่อนสามทุ่มผมเข้านอนฟัง เสียงดนตรีแล้วหลับไป   และตอนดึกก็ได้ยินเสียงจังหวะดนตรีกระแทกกระทั้น   คิดในใจว่าผมเป็นชนส่วนน้อยในสังคม ที่ไม่ชอบการเที่ยวกลางคืน    เราต้องอดทน ในฐานะชนกลุ่มน้อย

          ก่อนออกไปวิ่งออกกำลังผมก็ได้ “กำไร” เวลาทำงาน ๒ ชั่วโมงเศษ  โดยได้ฟังเสียงของ การประชุมสภามหาวิทยาลัยมหิดลครั้งประวัติศาสตร์ ที่สภาฯ ทำงานด้วยความ ยากลำบาก   ด้วยเหตุผลของความดีและความไม่ดี   ความไม่ดี (ความชั่ว) ที่ทำให้สภาฯ ทำงานยาก คือมีคนเอาผลการตัดสินของคณะกรรมการสรรหาไปเผยแพร่ ทั้งโดยปากต่อปากและเอาไปลงหนังสือพิมพ์    บุคคลผู้นี้ถูกประนามแล้ว ประนามเล่าในที่ประชุมสภาฯ เมื่อวันที่ ๒๑ ก.ย.๕๔   เพราะมีผลเสียหายต่อชื่อเสียงของ มหาวิทยาลัยมหิดล ว่าคนมหิดลไม่เป็นผู้ใหญ่   กรรมการสภาผู้ทรงคุณวุฒิใช้คำว่า ไม่มี integrity

          ความดีที่ฟังแล้วชื่นใจคือ ผู้เข้าสู่การสรรหา ๒ ท่านนั้น เป็นคนที่มีคุณภาพสูงยิ่ง ทั้งคู่ ถือเป็นความน่าภาคภูมิใจของมหาวิทยาลัยมหิดล   และนี่คืออีกสาเหตุของ ความยากในการตัดสินใจของสภาฯ

          ฟังแล้วผมก็ชื่นใจในภาพใหญ่ ว่าสภามหาวิทยาลัยมหิดลเข้มแข็งจริงๆ    และทำให้ผมคิดในใจว่า มหาวิทยาลัยที่ก้าวหน้ามาในระดับนี้ควรมีองค์ประกอบของ กรรมการสภาเป็นคนนอกหรือผู้ทรงคุณวุฒิเกือบทั้งหมดหรือทั้งหมด   กรรมการสภาฯ ที่เป็นคนใน หรือตัวแทนของฝ่ายบริหารและฝ่ายปฏิบัติควรเป็น non-voting member ของสภาฯ

          เวลา ๖ น. ผมจึงออกไปวิ่งตามเส้นทางที่ผมคุ้นเคยคือไปทางซอย ศิริมังคลาจารย์ ๗  จนไปออกถนนศิริมังคลาจารย์ เลี้ยวขวาไปออกถนนห้วยแก้ว    เลี้ยวขวาไปตามถนนห้วยแก้ว ผ่านหน้าทางเข้าโรงแรมกาดสวนแก้วและโรงแรม เชียงใหม่ออร์คิดไปจนถึงสี่แยก ถนนบุญเรืองฤทธิ   ผมติดใจความงามของกำแพงเมือง เก่าและคูเมือง 

          ความสดชื่นมาจากอากาศยามเช้าที่เย็นสบาย   บรรยากาศที่ไม่จอแจ เพราะยังมีรถน้อยมาก   และทางเท้าที่สะอาดพอสมควร แม้จะไม่เรียบเสมอเป็นแผ่น เดียวกันอย่างตอนไปวิ่งที่ ซาน ฟรานซิสโก เมื่อต้นเดือน

          ผมชอบวิวภูเขา ที่มีไอน้ำระเหย ไปคลุมยอดเขา ให้ความรู้สึกสดชื่น บอกไม่ถูก   ทัศนียภาพดอยสุเทพจึงเป็นเสน่ห์ของเมืองเชียงใหม่   ยิ่งมองแล้วนึกถึงครูบาศรีวิชัย ผู้ทำคุณประโยชน์ยิ่งใหญ่แก่เมืองเชียงใหม่ยิ่งมีมีความสุข  

          การวิ่งออกกำลังในที่ต่างๆ ของผม   เป็นการเรียนรู้ไปในตัว    คนที่ปิดตัวอยู่ กับบ้าน ไม่ค่อยออกสังคม และไม่บอกรับหนังสือพิมพ์  ไม่ดูทีวี    จึงต้องหาทางเปิดหู เปิดตาด้วยวิธีอื่น   และการออกวิ่งยามเช้าตรู่ในที่ต่างๆ จึงเป็นช่องทางทำความรู้จัก สังคมไปในตัว    ผมได้เห็นว่า สังคมไทยมีการโฆษณาหาผลประโยชน์จากเยาวชน รุนแรงมาก  และนับวันยิ่งเพิ่มความรุนแรง    น่าจะมีการทำงานวิจัยเปรียบเทียบใน หลายประเทศ   ว่าการโฆษณาพุ่งเป้าไปกระตุ้นการบริโภคของเยาวชน มีความแตกต่าง กันอย่างไร ในต่างสังคม    เพราะอะไร   สภาพเช่นนี้จะมีผลต่อสังคมอย่างไรใน ระยะยาว 

          ความสดชื่นของผม จึงเกิดจากทั้งปัจจัยทางกายภาพ และปัจจัยทางปัญญา
          

 

วิจารณ์ พานิช
           ๒๓ ก.ย.๕๔

 

 

ท่านเห็นการโฆษณาเพื่อเอาเยาวชนเป็นเหยื่อไหม

 

กำแพงเมืองเก่าที่หัวมุมถนนห้วยแก้วกับถนนบุญเรืองฤทธิ์

 

ป้ายโฆษณาหากินจากเยาวชน

 

สนามและสวนหน้าโรงแรมกาดสวนแก้วที่ให้ความสดชื่นยามเข้าไป

 

ศิลปะบนกำแพง

 

ศิลปะบนเพดาน