* หลังอาหารเที่ยงแล้วผมพร้อมที่จะฝึกงานทันที ต้องเอาให้คุ้มค่าเบี้ยเลี้ยงของเขาเสียหน่อย เดี๋ยวพี่กันรายงานกลับมาล่ะก็..สงสารคนที่จะมาทีหลังครับ..ผมซ่อนตัวมาในชุดหมีสีเขียว Coverall.ชุดนี้มีตรานย.อม.หรือ USMC.เป็นรูปลอกที่กระเป๋าด้านซ้าย..มิใช่ว่าผมไม่รักชาติหรอกน๊ะ..แต่ตอนเบิกยืมมาใส่ใช้งานนั้นมันติดมาเรียบร้อยแล้ว ถ้าไม่แจ้งล่วงหน้าเดี๋ยวจะถูกตำหนิแบบจ่าโนว์นย.เกาหลีที่ถูกเจ้านายด่าเสียยับเลย. พอเดินผ่านกองร้อยเลยต้องบันทึกภาพเสียหน่อย นานไปจะได้จำได้ว่าเราเคยมาฝึกงานที่นี่เหมือนกัน..
๗๔. กองร้อยที่ผมมาฝึกงาน - ตอนมาเรียนหลักสูตรการซ่อมเบื้องต้น. ปี ๒๕๒๘.
ที่นี่ก็เป็นงานซ่อมทั่วๆไป คือการฝึกงานนั่นเองครับ. ทำการแทนผบ.ร้อยเป็นนายทหารนย.อม.ที่ไต่มาจาก นายทหารชั้นประทวน คนไทยส่วนใหญ่มักจะออกเสียงผิดเสมอๆ. ภาษาอังกฤษเขาออกเสียงว่าวอร์นอ๊อฟฟิซเซ่อร์Warrant Officer.ไม่ใช่- วอร์เร้นท์อ๊อฟฟิซเซ่อร์. น๊ะครับ. ใครที่มักจะออกเสียงผิดประจำ ยังไม่สายน๊ะถ้าพี่คิดที่จะแก้ไข ทราบแล้วเปลี่ยนครับจ้าวนาย ! แม้จะไม่ใช่ภาษาของเราก็จริง แต่ถ้าเราสนใจรู้ไว้บ้างก็จะดีน๊ะไม่ใช่ออกเสียงผิดแล้วยังไม่ยอมแก้ไข อยากเป็นคนจัญไรหรือไง ? อันนี้ผมถามเองเพราะสงสัยน่ะสิ ! ผมเคยชมรายการทีวีช่องหนึ่งเขานำเด็กต่างชาติมาร้องเพลงไทย ฟังแล้วขนลุกจริงๆครับ แทบจะไม่มีที่ติเลยครับ..ชื่อเพลงต้นตระกูลไทย.. ผมเองนั้นในเรื่องการออกเสียงต่างๆ แม้จะไม่ค่อยดีนักแต่อาศัยแม่นตัวสะกด ผมเคยพูดกับเพื่อนนย.อม.ในห้องเรียน บางทีเขาไม่เข้าใจสำเนียงของผม พอผมสะกดตัวเขาจึงร้องไอ้สี. I see.What you mean.เห็นไหมว่าทุกอย่างอาจจะไม่ยากอย่างที่คิดความจริงการพูดคุยกันในภาษาอังกฤษนั้นขอให้เข้าใจกันเป็นใช้ได้ครับ. เรื่องไวยกรณ์นั้นค่อยๆแก้ไขภายหลังได้ครับ แต่เอาเข้าจริงๆหลายคนยังไม่ค่อยกล้าพูดครับ. ใครที่เกิดทันในสมัยสงครามเวียตนาม ร้านอาหารนวลชื่น.ตั้งอยู่แถวๆโรงหนังเมโทรเก่า บ้านเตาถ่าน. ดำเนินงานโดยพี่น้องสองท่านคือป้านวลและป้าชื่นครับ ป้าแกไม่ให้ลูกค้าคนไทยเซ็นต์ แม้แต่คนเดียว. ผมไม่ได้ถามเหตุผลหรอกครับ แต่กับทหารอเมริกันนั้นแกให้เซ็นต์แบบไม่อั้น.เรามาคิดกันง่ายๆก็แล้วกันว่า คนรุ่นป้าทั้งสองคนนั้นเขียนเอ-แซ๊ด ยังไม่ถูกด้วยซ้ำแกก็ยังเอาตัวรอด พูดผิดพูดถูกและค้าขายกับทหารอเมริกันได้. แถมยังไม่เคยถูกลูกค้าโกงเสียด้วย ที่ผมมาใช้บริการจากร้านนี้ เพราะเพื่อนทหารอากาศอเมริกันเชิญมาร่วมดื่มครับเขาเซ็นต์น๊ะครับ.Thank you. บ่ายโมงแล้ว ผมเริ่มมาฝึกงานที่กองร้อยนี้อย่างเป็นทางการ จนท.ประจำรถได้จ่ายงานให้ผมโดยหวังจะสบาย เอาช่วงที่ผมมาฝึกงานนี่เอง. ก็แหมพี่เล่นจ่ายงานให้ผมทีเดียวหลายรายการเลยนี่หว่า สงสัยจะเอาผลงานจากผมแน่ๆ เช่นติดตั้งศูนย์ , เปลี่ยนโช๊คอัพ ถอดเปลี่ยนน้ำมันในล้อกดสายพาน Roadwheel.เปลี่ยนหลอดไฟ , ลองรถบ้าง ฯ ผมมารู้จักกับจ่ากามิซาโต้Msgt. Gamisato.เพราะอยู่กองร้อยเดียวกัน แกเป็นพี่เลี้ยงผมด้วย.เป็นอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น. สงสัยรุ่นสงครามอ่าวเพิร์ลฮาร์เบอร์โน่นกระมัง!ชอบดื่มเบียร์เป็นชีวิตจิตใจ.วันหนึ่งแกเชิญผมไปดื่มที่ห้อง บอกว่ามีเพื่อนมาด้วย๒-๓ คน.ผมตกใจสิหลังจากเปิดตู้เย็น ท่านเคยเห็นตู้เย็นอเมริกันใช่ไหมว่า กว้างใหญ่เพียงไร ?ไม่มีช่องว่างเลยครับเบียร์กระป๋องเต็มทุกช่อง จากการดูด้วยสายตาคาดว่าน่าจะมีแช่อยู่เกินร้อยกระป๋องเป็นแน่.ผมจำได้ว่าดื่มกันไม่หมดหรอกครับ. การฝึกงานของผมเป็นไปอย่างง่ายดายครับ ตามที่ผมเคยบอกแล้วว่า สายขนส่งนั้นไม่มีอะไรยากเลยถ้าทำจริงๆ. ดังนั้นช่วงที่ผมฝึกงานจึงได้รับการชมเชยจากทางกองร้อยนี้ ผ่านไปทางจัสแมคและเลยไปถึงนย.คนที่ไม่ได้รับการชมเชยมีโอกาสเห็นเอกสารกันหมด แต่ผมเป็นผู้ที่ได้รับการชมเชยแท้ๆ กลับไม่เคยเห็นเอกสารแผ่นนั้นเลย. มันแปลกดีน๊ะ ! รู้ว่าได้รับการชมเชยก็พอแล้ว อย่าไปอยากเห็นเลยตัวเอกสารน่ะ!ป่านนี้ไม่รู้ว่าใคร ?เอาไปห่อกล้วยแขกแล้วก็เป็นได้
๗๕. เรือวางสายเคเบิ้ลเน็ทเวิร์คเกอร์ - ที่กัปตันส่งเมลชมเชยผู้เขียน.
พอพูดถึงเรื่องการชมเชยขึ้นมา ขอออกนอกเรื่องหน่อยน๊ะครับ. หลังจากที่ผมออกจากกองทัพมาแล้ว.ผมมีโอกาสมาเป็นจนท.ประสานงานให้บริษัทฯขุดเจาะน้ำมันแห่งหนึ่งแม้จะเป็นบริษัทซัพคอนแทคก็ตาม.Sub-Contract. ผมทำงานร่วมกับลูกค้าบนเรือ เน๊ทเวอร์คเกอร์MV.Net Worker. เป็นเรือที่ประมูลงานวางสายเคเบิ้ลใต้น้ำได้ เริ่มวางจากช่วงสมุทรสงคราม..โดยวางไปเรื่อยๆตามชายฝั่งทะเล. มาจบแถวๆระยอง เราทำงานกันตลอดครับไม่มีวันหยุดใดใด แม้ผมจะทำบนบกก็จริง.ช่วงที่เรือเข้าเทียบท่าเรือสัตหีบนั้น หลังจากคุยเรื่องงานแล้วกัปตันเรือชาวอังกฤษมักจะเชิญผมไปทานอาหารบนเรือเสมอๆ. ใครที่มิได้มีส่วนร่วมในการทำงานเกี่ยวกับเรือ เฉพาะงาน ขุด-เจาะน้ำมัน.คงจะไม่ค่อยมีโอกาสมาทานอาหารบนเรือพวกนี้เป็นแน่ ผู้เขียนอยากบอกว่าบนเรือนี้ เขามักจะไม่หวงในเรื่องอาหารการกินเลยครับ.ใครที่ทำหน้าที่ชิปปิ้งShipping.หรือต้องมาติดต่องาน,ทำงานต่างๆบนเรือฯ พอถึงเวลาอาหารไม่ว่ามื้อใด?บรรดาลูกเรือต่างชาติ มักจะชวนกินเสมอด้วยการพูดออกเสียงว่า.กิ๋นเข้า.กิ๋นเข้า.อาหารบนเรือนี้เยี่ยมมากครับมีอาหารไทย และอาหารฝรั่ง บริการตัวเองได้อย่างไม่อั้นครับ. อร่อยสิครับแถมยังตามด้วยผลไม้ตามฤดูกาลขนมนมเนย เขามีไว้เสริฟช่วงพักเบรคครับ. งานของบริษัทต่างชาตินั้น บนฝั่งจะทำงานกันวันละแปดช.ม.พอทำได้สองชั่วโมงแล้วพักเบรค๒๐ นาที. ช่วงเช้า ๑๐๐๐-๑๐๒๐ น.ช่วงบ่าย๑๕๐๐-๑๕๒๐ น.วันจันทร์ถึงวันเสาร์.วันเสาร์ทำครึ่งวันเท่านั้น! บนแท่นนี้เขาทำงานกะละ๑๒ ช.ม.ปกติจะทำสี่สัปดาห์ แล้วจะได้พักสองสัปดาห์ ที่เรียกกันว่าทำสี่พักสอง แต่ละตำแหน่งนั้นจะได้กลับขึ้นมาพักช่วงสั้นบ้าง-ยาวบ้างต่างกัน.นอกจากนั้นกัปตันเรือยังได้ให้เหล้าแบล๊คเลเบิ้ลขนาดหนึ่งลิตรแก่ผม เป็นของขวัญคริสตมาสและปีใหม่ ซึ่งเขาได้มอบให้ด้วยตัวเองเลยน๊ะครับ ผมต้องทำงานตลอดโดยไม่มีวันหยุด.และเขายังส่งเอกสารชมเชยผมไปที่สำนักงานใหญ่ที่กทม. ผมไม่ทราบเลยแปลกครับ.ไม่มีใครคิดที่จะแจ้งผมว่า เออ.ลูกค้าชมเชยคุณมาน๊ะ.ไม่รู้ว่าเขาจะกลัวผมเหลิงกระมัง! หลังปีใหม่แล้วเราได้มาพบกันอีกพี่แกตามเรื่องโดยถามว่าเออ..บริษัทฯของคุณเขาว่ายังไงบ้างที่เราชมเชยไป ?I didn’t see anything. ผมตอบว่าไม่เห็นรู้เรื่องเลยครับ ? กัปตันยังไม่ละความพยายาม จึงส่งมาให้ผมใหม่อีกหนึ่งฉบับ.เที่ยวนี้ทางกัปตันเจ้าของเรื่อง ส่งตรงมาให้ผมที่สาขาสัตหีบเลยครับผมนำมาวางไว้ใต้กระจกบนโต๊ะตำแหน่งของผม ใครไปใครมาก็มักจะแอบมาอ่านกันทุกคน จนวาระสุดท้ายที่ผมออกมาแล้ว. ไม่รู้ว่าป่านนี้เขาเอาไปห่อกล้วยแขกหรือยัง ?อยากบอกว่าถ้าใครนำไปทำถุงห่อกล้วยแขกก็ให้เอาด้านที่เขาเขียนชมเชยผม มาไว้ด้านนอกน๊ะ ผู้ที่มาซื้อจะได้อ่านบ้าง.
๗๖. เอ้าช่วยกันทำหน่อย. - เพื่อนนร.นย.อม. ที่ห้องฝึกงาน.
ที่นี่เป็นหน่วยระดับการซ่อมขั้นที่สี่ พอถอดเครื่องลงจากตัวรถเอ เอ วี แล้วก็ จะทำการแพค Pack.เครื่องทั้งหมด แล้วส่งต่อไปยังหน่วยที่ซ่อมขั้นที่ห้าทันที โดยจะมีรถเทรลเลอร์มาบรรทุกไปตามขั้นตอน.วันต่อมามีการเลี้ยงระดับกองร้อย ผมได้รับเชิญไปกับเขาด้วยครับ เขาจัดเลี้ยงกันใต้ถุนอาคารซึ่งก็มีการปิ้ง ย่าง บาร์บีคิว ตามสไตล์คนอเมริกันโดยเฉพาะทหารGrill.ผมช่วยเขาจัดของบ้างจะได้ไม่น่าเกลียด.เดี๋ยวจะหาว่าตั้งใจจะมากินเพียงอย่างเดียว.อันนี้ก็สำคัญน๊ะครับ.
๗๗. แถวก่อนเข้าห้องเรียนทุกเช้า - หน้าห้องเรียน หลักสูตรเบสิค เอ เอ วี.
ช่วงที่รับราชการอยู่ที่สงขลา เย็นวันศุกร์ทางหน่วยจะจัดให้ข้าราชการ.มาร่วมวงดื่มและคุยกัน ทุกอย่างฟรีหมดเลยขอให้มาแต่ตัวเท่านั้น ! พี่แกยังไม่อยากจะมากันเลยครับ ต่อมาเมื่อมีการจัดครั้งใหม่พี่แกมากันแน่นสโมสรทีเดียว สาเหตุเพราะถ้าใครไม่มาทางหน่วยยินดีที่จะเอาเรื่องในข้อหา ไม่ให้ความร่วมมือ. หน้าบางจริงๆน๊ะขนาดหน่วยจัดงานเลี้ยงฟรียังไม่ยอมมากันเลย.อาหารการกินในงานนี้เขาเลี้ยงกันแบบไม่อั้นโดยเฉพาะเบียร์เย็นทุกกระป๋อง ผมมีโอกาสเห็นประเพณีที่นี่ ซึ่งต่างกับเราอย่างหน้ามือเป็นหลังมือทีเดียว ใครก็ตามที่เขาไม่ได้เชิญแม้ว่ามีธุระต้องผ่านมาที่งานล่ะก็ เจ้าภาพก็ไม่มีการคะยั้นคะยอว่า..เอาเบียร์สักกระป๋องไหม? เอาหน่อยน่า.ไม่มีเลยจริงๆ.ตัวแขกที่ไม่จำเป็นเขาก็ไม่เรียกร้อง เขายืนคุยกันเป็นชั่วโมงไม่มีอะไรกินเลยคุยเสร็จก็แยกไปเลย.ไม่มีการโกรธเคืองกันแต่อย่างใด? พอข้าราชการและทหารของกองร้อยมาครบแล้ว ก็มีการพูดถึงวัตถุประสงค์ของการจัดงาน เหมือนกับตามหน่วยต่างๆทั่วๆไป และเขาได้แสดงความยินดี ที่ได้ผมมาร่วมฝึกงานด้วย.งานเลี้ยงคงดำเนินไปเรื่อยๆ ใครมีงานก็กลับไปทำต่อ จนบ่ายแก่ๆผมได้ชวนวินัยมาร่วมงานได้สักพัก.เราสามคนจึงแยกไปต่อกันโดยมีเพื่อนของจ่าขับรถไปส่ง เย็นนี้เราจึงมีโอกาสไปใช้สโมสรประทวนอาวุโสกัน.Staff NCO - Club.
๗๘. หน้าทางเข้าสโมสร แค๊มป์เพ็นเดิลตั้น. จะเห็นนย.ไทยนั่งหมดแรงอยู่.
ที่สโมสรนี้ ถ้านั่งรถมาจะใช้เวลาประมาณ๑๐ นาที เพราะอยู่ไม่ไกลจากที่พักของเรา ถ้าเดินคงจะไม่ไหวแน่ๆ ตอนที่อยากจะดื่มอาจจะเดินไปไหว พอเมาแล้ว คงจะกลับลำบากครับ !เพราะจะต้องเดินข้ามเนินสูงที่นี่เขาจัดให้มีที่จอดรถได้มากกว่าร้อยคัน พอเข้าประตูมาด้านใน ก็จะเห็นโล่และของที่ระลึกต่างๆติดโชว์อยู่ที่ ข้างฝาเต็มไปหมด ข้างในมีห้องหลายห้อง สำหรับผู้ที่ต้องการจัดงาน เป็นส่วนตัวหรือส่วนรวม.พนักงานเสริฟส่วนใหญ่จะเป็นสมาชิกจากครอบครัวทหาร คงจะเหมือนกันกับที่สโมสรประทวนและสัญญาบัตรที่บ้านเรากระมัง!ดีครับเงินทองจะได้หมุนเวียนกันอยู่เฉพาะในค่าย. ที่สโมสรนี้และอีกหลายแห่งในประเทศนี้ เวลาสั่งอะไรมาจะต้องจ่ายเงินทันทีทุกครั้ง ไม่มีการมารวมบิลทีหลังเหมือนที่บ้านเรา.ปกติเวลาดื่มกันนั้น สมาชิกส่วนใหญ่.นิยมแต่งนอกเครื่องแบบจะได้ดูเป็นกันเองดี ถ้าแต่งเครื่องแบบแล้วอาจทำให้ผู้น้อยเมาเร็วก็ได้ ทีนี้ใครจะรับผิดชอบล่ะ ? ก็แหม ! มองไปรอบๆทีไรมีแต่นายทั้งนั้น.บางทีนายอาจจะเมาแล้วเสียกริยา คงกลัวจะอายพวกจ่าก็ได้ !คนที่แต่งเครื่องแบบก็มี ส่วนใหญ่จะมาทานอาหารหรืองานเลี้ยง Formal Party. ซึ่งเป็นพิธีการ เราดื่มกันอย่างสนุกสนานและรู้สึกว่าจะเริ่มเมากันแล้ว.ช่วงนั้นผมเห็นมีผู้หญิงเอเชียนั่งรอใครอยู่คนเดียวอีกโต๊ะหนึ่ง ผมยุให้วินัยไปขอเต้นรำด้วย และวินัยเพื่อนผมก็คงจะเมาแล้วเพราะเริ่มยุขึ้น.เออ !เอ็งเดินไปก่อนแล้ว..พูดกับเธอว่า Do you mind for this song. ? หรือ May I have a dance , please. ? อย่าลืมน๊ะ! ผมไม่ลืมที่จะกำชับวินัยไปอีกครั้งว่าจำให้ได้น๊ะเว้ย ! ก่อนที่เขาจะลุกไป ผมเทรนให้เขาเป็นอย่างดี คงด้วยความเมากระมังวินัยมัวแต่ออกเอ๊กเซ่นอยู่Where are you from. ? ผู้หญิงเธอคงรำคาญ เลยถามวินัยว่ามาจากไหน ? Thailand. ประเทศไทย วินัยตอบ. พี่เต่าแกคงจะรำคาญจึงได้พูดขึ้นด้วยเสียงอันดังว่า.ชั้นก็คนไทยวินัยเลยชวนออกไปเต้นรำบนเวที ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเรานัก ผมแอบภูมิใจว่าเออ..เอ็งเก่งเหมือนกันที่ไปโค้งเธอมาเต้นจนได้ ที่ไหนได้.เพื่อนผมตะโกนกลับมาว่าเฮ้ย ! คนไทยว่ะ !
ต่อมาเราจึงได้เชิญพี่เต่า มานั่งร่วมโต๊ะกัน ในที่สุดเราเมากันสุดเดช และตอนกลับที่พักเราก็ได้พี่เต่านี่แหละ ! ที่เป็นผู้ขับรถมาส่งเรายังที่พัก ขอบคุณครับ นี่ถ้าพี่เต่าไม่มาส่งเราคงต้องเดินกันจนหายเมาแน่ๆ.อีกสองปีต่อมา ผมกลับไปสหรัฐ ฯอีกเป็นครั้งที่สาม พี่เต่ายังพักอยู่ที่เดิม. ผมโทรไปคุยด้วยและเธอได้มารับผมไปกินข้าวที่บ้านอีกหนึ่งมื้อด้วยครับ. ผมยังคงต้องฝึกงานอยู่ที่กองร้อยนี้ต่อไป อย่างน้อยจะได้คุ้มกับเบี้ยเลี้ยงที่เขาอุตส่าห์จ่ายให้ผมวันละตั้ง ๖ เหรียญ บ่ายวันนี้ผมได้รับแจ้งว่าให้เลิกงานตอนบ่ายสามได้เพื่อเตรียมไปงานเลี้ยง อย่างเป็นทางการ สาเหตุเพราะทางผบ.ร้อยได้ให้เกียรติเชิญผมด้วย งานนี้ภาษาอังกฤษเขาเรียกว่า เมสไน๊ท์ Mess night. ในชีวิตผมไม่เคยได้รับเกียรติขนาดนี้มาก่อนเลย ไม่ทราบจริงๆว่างานเลี้ยงในคืนนี้ มีชื่อในภาษาไทยว่าอะไร?น่าจะเรียกว่างานเลี้ยงรับรอง..ไม่ทราบว่าจะถูกหรือไม่ ? มีการแจกการ์ดเชิญ อย่างเป็นพิธีรีตองเสียด้วยน๊ะครับ ผมเคยเห็นเขาจัดกันในค่ายทหารไทยแต่มีเฉพาะนยทหารสัญญาบัตรเท่านั้น ! เย็นนั้นผมเลยต้องแต่งชุดกากีเต็มยศ มีรถมารับด้วยสิครับ. เพราะสถานที่อยู่ไกลเกินกว่าที่จะเดินไปไหว ในงานนี้จริงๆแล้วเขาจัดแบบเป็นพิธีการ Formal.ก่อนเริ่มงานผมขอเล่าถึงงานเลี้ยงที่ค่ายมหาเจษฎาราษฎร์เจ้า กองพลนาวิกโยธิน สัตหีบ ชลบุรี ช่วงที่ผมมาเป็นล่ามในการฝึกร่วมผสมค๊อบบร้าโกลด์ครั้งหนึ่ง Cobra Gold. ผบ.ร้อยนย.อม.ได้จัดเลี้ยงและเชิญผู้ที่เกี่ยวข้องไปในงานด้วย แต่ผบ.ร้อยไทยไม่ยอมแจ้งผม เห็นไหมว่าคนไทยยังมีพวกลัทธิแบ่งชนชั้นกันอยู่. มีมากเสียด้วย.
* พอถึงตอนดีดีแหมเสียดายจัง !..กระดาษหมดทุกครั้งเลย.
เป็นประสบการณ์ตรงที่น่าบันทึกไว้อย่างยิ่งครับ
สวัสดีค่ะ
ตอนที่สิบห้า...ต้องขอชมการถ่ายภาพ...ถ่ายได้สวยทุกภาพค่ะ...โดยเฉพาะภาพเรือวางสายเคเบิ้ลเน็ทเวิร์คเกอร์
- ความจริงตรงชมกล้องครับ มิใช่ฝีมือแต่อย่างใด ? กล้องแคนนอนชัวร์ชอร์ทที่ซื้อมาจากพีเอ๊กซ์ในราคา ๑๒๐ เหรียญ ไม่ทราบที่บ้านเราตอนนั้นราคาเท่าไร ? กล้องดีดีกำลังจะหมดยุคไปเพราะความเจริญเข้ามาแทนที่ ต่อไปไม่ต้องมีการอัด ขยายรูปกันแล้ว โหลดปุ๊บก็กดเอ็นเตอร์ปั๊บ..จะเห็นตัวเองยืนยิ้มอยู่ สะดวกรวดเร็วปลอดภัยถ้าไม่ถูกไฟช๊อร์ต..ที่น่าสงสารคือพนักงานต่างๆจะต้องถูกเลิกจ้าง..
สวัสดีครับ.
โตนี่ - ฟาง.
๑๒ ต.ค. ๕๔
สวัสดีครับคุณขจิต..ถ้ามาเป็นทหารนย.แล้วจะรู้ว่า " ได้เป็นนย.สักครั้งไซร้ จักฝังหฤทัยจนวายปราณ " ทุกแห่งในโลกใบเดิมนี้ มักจะไม่ตรงความจริงหรือคติใดใด ? เช่น รร.นายร้อย-นายเรือต่างๆจะสอนกันเสมอๆว่า.. พี่ต้องรักน้องไม่ฟ้องนายไม่ขายเพื่อน..อะไรอีกเยอะแยะไปหมด จบจากรร.นายร้อย - นายเรือมาใหม่ๆก็สวัสดีครับพี่กันดีอยู่ เวลาผ่านไปไม่นาน เป็นอีกแบบเช่น.ไอ้ห่า..มนี่มันจบหลังเราตั้งหลายรุ่นแล้วแม่..งเป็นนายพลแล้วเรายังนาวาเอกหรือพันเอกแค่นั้นเอง.. สมัยที่ประจำอยู่สงขลาผมเคยขับรถไปงานเลี้ยงอำลาระดับแม่ทัพ..พบความจริงว่าผบ.เหล่าทัพขึ้นไปกล่าวอำลาบนเวที นายทหารคนสนิทรีบนำแก้วเหล้ามาถือไว้..คงกลัวใครนำอะไรใส่ลงไปกระมัง..ขนาดจบจากสถาบันเดียวกันน๊ะนี่ ! เห็นแล้วดีใจที่ผมไม่ได้เป็นใหญ่ขนาดนั้น.ขอจบก่อนน๊ะครับ เสธคนนั้นเดินมามองผมแล้ว..เฮ้ยทำไมเอาความจริงมาพูดว๊ะ..เห็นไหมว่าความจริงเป็นสิ่งไม่ตายแต่..คนเขียนกำลังจะตาย..
๑๙แล้วยังจั่วก็สมควรตาย..ใครพูดล่ะนี่..ไม่ใช่..ไม่ใช่ป๊อกเด้ง.
โตนี่ - ฟาง.
๑๓ ต.ค. ๕๔