เมื่อมนุษย์ สามารถวางท่าที่ต่อการดำรงอยู่อย่างรู้เท่าทัน นั่นแหละความทุกข์ก็จะเบาบางลงไป เสมือนอากาศร้อน เมื่อเราเข้าไปลดอุณหภูมิให้มันลงมา จึงรู้สึกเย็นได้ฉันใด ใจที่รับรู้อารมณ์จนรู้สึกทนไม่ได้(ทุกข์) ก็ควรลดด้วยการทำลายอัตตาให้เบาบางลงไป จึงจะทำให้ใจได้สงบเย็นได้ ฉันนั้น
เพราะมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น จึงเกิดการทนไม่ได้ มีอะไรบ้างที่มันเปลี่ยนแปลงไป เช่น
-
ร่างกาย ที่จากวัยเริ่มต้น เป็นวัยหนุ่ม-สาว, วัยทำงาน เป็นวัยต้องเกษียณ, วัยกลางคน เป็นวัยแก่-ชรา ฯลฯ
-
สิ่งของ ที่สดใหม่ ก็กลายเป็นของเก่าคร่ำคร่า, จากป้ายแดง ก็กลายเป็นป้ายธรรมดา, จากสิ่งที่ดูดูสดใส มาวันนี้ฝุ่นจับเสียแล้ว ฯลฯ
-
คน จากมิตร กลายเป็นศัตรู, จากคนที่เคยรู้จัก ก็กลายเป็นไม่รู้จัก, จากคนรัก กลายเป็นคนชัง ฯลฯ
-
จิตใจ...
-
สรรพสิ่ง...
เมื่อสรรพสิ่งที่กล่าวมาเปลี่ยนไป ความเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้น เมื่อความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น ความทนไม่ได้จึงตามมา
อะไรละคือความทนไม่ได้ ศัพท์ทางพุทธศาสนาบัญญัติไว้ว่า "ทุกฺขํ" หรือความทุกข์นี้เอง ซึ่งเป็นปัญหาแห่งความเครียดทั้งหลาย ที่เบียดเบียน ย่ำยี สัตว์โลกทั้งหลายเอาไว้.....
ในที่สุดมนุษย์ก็คิดหาหนทางออกจากสภาพดังกล่าว เมื่อวัตถุไม่สามารถตอบสนอง หรือระงับความดับทุกข์ได้ ดังนั้น "จิต" จึงเป็นสิ่งที่บัณฑิตมองว่าเป็นต้นตอแห่งความทุกข์ จึงแสวงหาหลักการ ปรัชญา ตลอดถึงศาสนา เข้ามายึดถือเอาไว้
"พระพุทธศาสนา" จึงเป็นคำตอบให้กับผู้คนแห่งยุคสมัย เมื่อพระพุทธเจ้าเสนอให้ทำลาย "ความมีอยู่ของตัวตน" คือ "อัตตา" หรือที่เรียกว่า "การยึดมั่นถือมั่น" ให้ออกไป
มารับธรรมะครับ
เจริญพรคุณดาบทิม ที่เข้ามาทักทาย สาธุ...