หกสิบปี  พี่พี่ ต้องลาจาก
อายุมาก  อยากพักเหนื่อย และเมื่อยล้า
หกสิบปี  ที่หนัก  รักวิชา 
อีกรู้ว่า  ท่านล้า และอาวรณ์

*****

*****

 

ปีนี้  พี่พี่  มีสามคน
ทั้งสามคน  เก่งการดี  เก่งการสอน
ทำหน้าที่ มีวิทยะ เป็นอาภรณ์ 
หกสิบปี ต้องจากจร  พักผ่อนกาย

*****

นันทวัน  ขยันงาน เงินละเอียด
พี่มีเกียรติ  คศ.สี่  หลวงมอบให้
มีมานะ  อุสาหะ อีกน้ำใจ 
งามเกินใคร  สมเป็นครู  ผู้เมตตา
*****

 

*****
อีกพี่หนึ่ง  พึงรัก  และซาบซึ้ง 
เป็นที่พึ่ง  ของครูอ้อย ทุกวันมา
ครูอมร  สอนให้  มีวาจา 
ซื่อสัตย์พา  ให้เจริญ  เดินหน้าไกล

*****

 

*****
พี่สุดท้าย  ใจเย็น  ดุจชื่อพี่ 
น้องคนนี้  เคยรับ ซับน้ำใจ 
พี่บานเย็น  เห็นชื่น  ริ่นฤทัย 
มีน้ำใจ  สมคำ  ที่ร่ำลือ
***** 

 

*****
ในนามน้อย  ครูอ้อย  ร้อยคำเรียง 
เป็นสำเนียง  เสียงน้อย  อ้อยนับถือ  
สุขภาพ  แข็งแรง  แห่งสัตย์ซื่อ 
อ้อยน้อมรับ  นับถือ  พี่สามคน
*****
จาก 
ครูอ้อย แซ่เฮ