น้ำท่วมดีว่าฝนแล้ง

สถานการณ์น้ำของอำเภอมหาราช  เมื่อวันอังคารที่  ๔  ตุลาคม  ๒๕๕๔  ดีมากเลย  ระดับน้ำเพิ่มสูงขึ้น   ช่วงตั้งแต่ลงจากสะพานข้ามคลองบางแก้วตำบลบ้านขวาง  น้ำท่วมถนนไปจนถึงจังหวัดสระบุรีเลยรถเล็กไม่สามารถไปได้  แต่มีบางคันที่ดื้อไปผลปรากฏว่ารถน๊อกลับมาทุกรายไป  ส่วนทางเข้าอำเภอน้ำไหลเชี่ยวและสูงขึ้น  กศน.อำเภอมหาราชถูกน้ำท่วมซ้ำซ้อนแทบแย่แล้ว(ใครรู้ช่วยเหลือด่วน)  ผอ.องอาจได้นำอิฐมารองชั้นหนังสือในห้องสมุดไม่รู้จะรอดไหม

บันทึกบ้านเบิก

            วันพุธที่  ๕  ตุลาคม  ๒๕๕๔  น้ำได้เพิ่มสูงขึ้นท่วมพื้นบ้านแล้ว  และได้ลงมือทำห้างขึ้นอีก  ๑  เมตร เพื่อขนย้ายสิ่งของ  เพราะระดับน้ำสูงขึ้นทุกวัน  และน้ำเริ่มส่งกลิ่นเหม็นแล้ว  ถึงน้ำจะท่วมแต่น้ำใจคนไทยไม่ทิ้งกัน   ช่วงบ่าย ๆ มีดาราจากครอบครัวข่าว  ๓  ได้มามอบถุงยังชีพให้กับประชาชนหมู่  ๑  ตำบลตรีณรงค์  แต่ไม่ทราบใครมาบ้างเพราะไปแจกกันที่บ้านทางกลุ่มเหนือก่อน  บ้านครูแตอยู่กลุ่มกลางทางผู้ใหญ่บ้านได้มามอบตอนเย็น   ,  มีร้านเอี่ยมเฮง  นำโดยคุณยลดา  หวังศุภกิจโศล ,  เทศบาลตำบลไชโยมอบข้าวกล่องตอนเย็นทุกวัน   ก็ขอขอบคุณทุกท่านที่ได้ให้ความช่วยเหลือ  เพราะหมู่  ๑  เป็นหมู่บ้านที่ติดเกาะ  มาได้แต่ทางเรือเท่านั้น

            ได้ดูข่าวช่วงตอนเย็นน้ำท่วมสี่แยกวัดพระญาติ  ทางสำนักงาน กศน.จังหวัดพระนครศรีอยุธยาเป็นอย่างไรบ้าง  ใครทราบช่วยบอกด้วย   

 

                               ร้องเพลงคลายเครียดดีว่านะ

                     เพลงน้ำท่วม   เวอร์ชั่น  ศรคีรี  ศรีประจวบ(ดั้งเดิม)

น้ำ ท่วม น้องว่าดีกว่า ฝนแล้ง
พี่ว่าน้ำแห้ง ให้ฝนแล้งเสียยังดีกว่า น้ำท่วมปีนี้ทุกบ้านล้วนมี แต่คราบน้ำตา
พี่หนีน้ำขึ้นบนหลังคา น้ำตาหลั่งคลอสายชล น้ำ ท่วมใต้ฝุ่นกระหน่ำ ซ้ำสอง
เสียงพายุก้อง เหมือนเสียงของมัจจุราชบ่น น้ำท่วมที่ไหน ก็ต้องเสียใจด้วยกันทุกคน
เพราะต้องพบกับความยากจน เหมือนคน หมดเนื้อ สิ้นตัว
บ้านพี่ ก็ถูกน้ำท่วมเหมือนกัน ที่ประจวบคีรีขันธ์ เหมือนกันไปทุกครอบครัว
พื้นนาก็ล่ม ไร่แตงก็จมเสียหายไปทั่ว พี่จึงเหมือนคนหมดตัว หมดตัวแล้วนะแก้วตา
น้ำท่วม พี่ต้องผิดหวังชอกช้ำ พี่คิดเช้าค่ำ ปล่อยให้น้ำท่วมตายดีกว่า
น้องอยู่บ้านดอน ช่างไม่อาทรถึงพี่สักครา ไม่มาช่วยพี่ซับน้ำตา ไม่มามองพี่บ้างเลย
น้ำ ท่วม พี่ต้องผิดหวัง ชอกช้ำ
พี่คิดเช้าค่ำ ปล่อยให้น้ำท่วมตายดีกว่า น้องอยู่บ้านดอน ช่างไม่อาทรถึงพี่สักครา
ไม่มาช่วยพี่ซับน้ำตา ไม่มามองพี่บ้างเลย