ก่อนอื่นต้องขอแสดง ความเสียใจกับพี่น้องทุกคนที่กำลังประสบอุทกภัย ขอเป็นกำลังให้กับทุกท่าน เฝ้าติดตามข่าวคราวทุกวัน
เมื่อต้นปีภาคใต้ก็พบมาแล้วแต่ไม่ได้ยาวนานต่อเนื่อง และขยายวงกว้างขนาดนี้ แต่อย่างไรก็ตามคงประมาทไม่ได้เพราะคงไม่นานภาคใต้ก็คงโดนต่อจากครั้งนี้แต่จะมากหรือน้อยเพียงไม่สามารถคาดเดาได้
ภัยธรรมชาติเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ แต่ยังโชคดีอยู่นิดหนึ่งก็คือ ความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยีสามารถช่วยในการพยากรณ์ให้ทราบล่วงหน้าได้บ้าง ซึ่งเราไม่ควรมองข้ามแม้ว่าบางครั้งผลของการพยากรณ์อาจจะไม่ตรงโดยสิ้นเชิง แต่ให้เราคิดว่า ธรรมชาติมันควบคุมไม่ได้มันมีการพลวัตตลอดเวลา ฉะนั้นการที่รับทราบแล้วสนใจ นำมาป้องกัน มันจะดีกว่า ซึ่งสอดคล้องกับสำนวนที่ว่า กันไว้ดีกว่าแก้แย่แล้วแก้ไม่ทัน ในเมื่อธรรมชาติ ควบคุมไม่ได้ สิ่งที่ควบคุมได้คือ ตัวของเรา ดังนั้นเราจึงต้องหันมาควบคุมตัวเรา ควบคุมได้อย่างไร ควบคุมด้านความรู้ ความรู้ที่จะป้องกันตนเองให้อยู่รอดได้ ไม่ต้องไปเข้าโรงเรียน รู้สังเกตธรรมชาติโดยใช้ภูมิปัญญา ลักษณะอย่างไรจะเกิดภัยธรรมชาติ ทั้งดิน น้ำ อากาศ ต้นไม้ สัตว์ มีอาการเปลี่ยนแปลงตั้งรับอย่างไร เรียนรู้ที่จะรับฟังข่าวสารต่างๆโดยผ่านสื่อต่างๆ เรียนรู้ที่จะหาวิธิป้องกันชีวิตและทรัพย์สินของตนเอง และสิ่งที่เรียนรู้ดังกล่าวเมื่อรู้แล้วต้องทำทันที
ในอนาคตข้างหน้าทุกอย่างจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเพราะทุกสิ่งทุกอย่างมันเดินไปข้างหน้าถ้าเปรียบก็เหมือนกับคน อายุ 60 ปวดหลัง ปวดเอว หูอื้อ ตามองไม่ชัด อีกปีถัดไปอย่าคิดว่าทุกอย่างจะดีขึ้น นับวันมันยิ่งจะแย่ลง ฉะนั้นการเตรียมรับก็คือ การเตรียมใจ เตรียมร่างกาย เตรียมอุปกรณ์เสริมในการช่วยให้เราได้มีชีวิตอยู่ได้ในท่ามกลางปัญหาที่ควบคุมไม่ได้ ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่กำลังพบกับทุกปัญหา
