บ้านของลูก...ดิฉันประทับใจกับคำคำนี้...ประทับใจกับวิธีคิดวิธีทำกิจกรรมนี้มาก...

      บ้านของลูก...เป็นบ้านที่ทางโรงเรียนวัดนันทวัน สพป.สุพรรณบุรีเขต๒ ดำเนินการปลูกสร้างให้กับนักเรียนในโรงเรียนค่ะ สร้างด้วยเงินบริจาคจากผู้มีจิตศรัธทา ผู้มีเมตตาที่ให้โอกาสแก่เด็กด้อยโอกาส และขาดแคลน  และที่สำคัญสร้างให้เด็กดี...ค่ะ

      ริเริ่มโดยผอ.สมนึก ศรีเสน และคณะครูโรงเรียนวัดนันทวัน ที่ได้พบว่ามีนักเรียนของโรงเรียนอยู่อีกหลายคน ที่มีความลำบากยากจน อาศัยอยู่ในบ้านที่คับแคบ แออัด หรือสภาพบ้านที่ทรุดโทรม จนไม่น่าจะปลอดภัยต่อการอยู่อาศัย บางบ้านอยู่รวมกันทั้งเครือญาติหลายครอบครัวในห้องเดียวกัน สุ่มเสี่ยงต่อปัญหาทางเพศที่อาจตามมาเกิดกับเด็กโดยที่เราอาจคาดไม่ถึง คุณครูจึงร่วมกันคิดหาวิธีที่จะช่วยเหลือดูแล...โดยจัดเรียงลำดับเด็กที่มีปัญหานี้ไว้ แล้วไปติดต่อประสานงานผู้มีจิตเมตตาจากทั้งในชุมชน และนอกชุมชน ขอบริจาคสร้างบ้านให้เด็กนักเรียน...ใช้ชื่อว่า..."บ้านของลูก..."

      ในการพิจารณามอบบ้านให้เด็กนั้นมีกติกาว่า...ครอบครัวที่จะได้รับการสร้างบ้านให้ใหม่นี้ต้องอยู่ในกฎกติกานี้ทั้งครอบครัวค่ะ...

  1. ต้องเป็นคนดี เป็นเด็กดี

  2. ต้องถือศิลห้า

  3. ต้องสวดมนต์ไหว้พระ

เป็นกติกาที่นอกจากช่วยเหลือผู้ยากไร้ ยังเป็นการขยายเครือข่ายความเป็นคนดีให้มีในชุมชนในสังคม ที่น่าประทับใจ...ทำให้ผู้ปกครองเห็นคุณค่าของการเป็นคนดี...

 

      ขณะนี้โรงเรียนได้สร้างบ้านของลูก...ไปแล้วเป็นหลังที่ ๓ ซึ่งสร้างได้ด้วยความร่วมมือแรงงานจากชุมชนผู้ปกครองมาช่วยกัน ราคาของการสร้างบ้าน หรือบางหลังใช้การซ่อมแซม ต่อเติม จึงไม่สูงมากนัก เพียงสองสามหมื่นบาทเศษก็สามารถสร้างและซ่อมแซมได้หนึ่งหลัง โดยทางโรงเรียนยินดีน้อมรับการบริจาคจากผู้มีจิตศรัทธาค่ะ เพราะขณะนี้ยังมีนักเรียนที่อยู่ในสภาวะลำบากยากจน ยังรอคิวบ้านของลูกอยู่อีกหลายคนค่ะ

      จากการได้ไปที่โรงเรียนนี้และได้รับทราบกิจกรรมดีๆอีกหลายกิจกรรมที่โรงเรียนดำเนินงานเช่นโครงการครูวันละหนึ่งบาท(ที่ดิฉันเคยเขียนเล่าไปแล้ว)โครงการไผ่หวาน โครงการหมูหลุม...ล้วนแต่เป็นกิจกรรมที่เห็นได้ชัดเจนถึงความใส่ใจ ของผอ.สมนึก ศรีเสน และคุณครูที่ดำเนินการแบบพึ่งพาตนเอง ในโรงเรียนเล็กๆที่มีนักเรียนเพียง ๙๕ คน ครู ๕ คน และจ้างด้วยเงินครูวันละหนึ่งบาทอีก ๔ คน รวมเป็น ๑๐ คนรวมทั้งผู้บริหาร ดูแลโรงเรียนได้สะอาดสวยงามน่าเรียนรู้ นักเรียนมีกริยามารยาทดี และที่สำคัญชุมชนที่นี่รักโรงเรียน รักครู รักผู้บริหาร รักโรงเรียนถึงขนาดว่าพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า...ขออย่ายุบโรงเรียนนี้นะ ชุมชนผู้ปกครองทุกคนยินดีดูแลช่วยเหลือโรงเรียนทุกเรื่อง ทุกโอกาส...แม้จะเป็นชุมชนยากจน...