กลอนตลาด...แด่ผู้เกษียณอายุทุกท่าน

ในวันเกษียณอายุราชการของมนุษย์เงินเดือนต้องพบทุกคนนั้นมักนิยมจัดงานให้ได้พบปะสังสรรค์กันในเดือนกันยายนของทุก ๆ ปีผู้มาร่วมงานก็กลุ่มคนที่รู้จักมักคุ้นเคยกัน  เห็นกันมาหรือทำงานร่วมกันมา  หรือเป็นครูเป็นศิษย์ล้วนเป็นมวลญาติกัน 

 ในบางมุมคิดชีวิตเหมือนนาฬิกาที่หมุนวนเวียนอยู่ที่เดิม ๆ แต่เมื่อเกษียณไปแล้วก็เป็นอิสระจะทำอะไรก็ทำตามชอบใจไร้ข้อผูกมัดทางระบบสังคมจึงออกมาเป็นมุมคิดที่ว่า...

 

 

ได้พบกันเมื่อตะวันยามบ่ายคล้อย

หนังสือน้อยร้อยเรื่องราวคราวเกษียณ

หยิบยื่นให้แทนไมตรีที่พากเพียร

เป็นวงเวียนเขียนจดจำทำงานมา

 

 

คนเกษียณครบวาระตามระบอบ

มีความชอบชวนชื่นชมนิยมหนา

คิดจะทำสิ่งอะไรได้เวลา

นาฬิกาเหมือนชีวิตปิดฉากไป

 

 

ต่อแต่นี้มีสิ่งใดทำใจเถิด

กรรมก่อเกิดให้ชีวิตจิตสดใส

คิดพูดทำสิ่งอะไรตามชอบใจ

สุขอยู่ในวัยเกษียณอายุ..อย.