ในโรงงานแห่งหนึ่ง เราทำ AI Projects กันกับงานประจำที่แสนธรรมดาครับ..แต่เป็นงานประจำที่คนทำ "ปวดตับ" ทุกวันเพราะถูกอีกฝ่าย คือฝ่ายผลิตว่าเอาเป็นประจำ..แผนกที่ว่าคือแผนกคลังสินค้าวัตถุดิบครับ..มีหน้าที่คัดเลือกของที่เป็นวัตถุดิบป้อนเข้าโรงงาน..แต่บ่อยครั้งที่ป้อนผิด..ใคร..ผิด..ก็พนักงานครับ..เป็นพนักงานชั่วคราว ที่เรียกว่าพวกเทมพ์ (Temporary Worker) พวกนี้อยู่ไม่นาน...
....
"อาจารย์ครับ..บางทีอยู่แค่ครึ่งวัน ก็ออกแล้ว...ผมละปวดตับ ต้องเสียเวลาฝึกอบรม..ก็ไม่ได้ความ ถูกฝ่ายผลิตว่าประจำ...ผมเองก็ปวดหัว..ถ้าไม่ส่งของผิด ก็หาที่เก็บไม่ถูก มั่วได้ที่..."
...
"ผมเรียน AI ผมเลยลองถามตัวเองดูว่า.."มี เทมพ์คนไหนถูกบ่นน้อยที่สุด.." "ผมก็นึกถึงเทมพ์คนหนึ่งได้ครับ เขาไม่เคยถูกบ่น" "ผมเลยลองไปดูวิธีการทำงานของเขา เขาทำอย่างนี้อาจารย์ ง่ายๆ...เอาของมาจากไหน เขาจะเขียนกำกับกับไว้..เท่านั้นเอง..เป็นขั้นตอนที่เขาคิดมาเอง..ทำให้เขาทำงานไม่ผิด..ไอ้ระบบของเขานี่ เป็นอะไร ที่โรงงานก็ไม่เคยคิด ไม่เคยทำมาก่อน"
..
"เมื่อผมเจอเรื่องนี้..ผมเลยสั่งให้เทมพ์ทุกคนทำตามครับ...ไม่กี่วัน..วันนี้วันที่ 12 ..คนในฝ่ายผลิต บอกจะเลิกตั้ง QC มาตรวจของ ที่ฝ่ายผมส่งเข้ามาแล้วครับ..เพราะไม่ผิดเลย.."
...
เห็นไหมครับ ในหมู่คนที่เป็นปัญหาที่สุด อาจมีใครที่สร้างปัญหาน้อยที่สุด...ลองไปสังเกตดู ถามดู ขั้นตอนนี้เรียกว่า Discovery ครับ พอเจอก็เอาไปขยายผลได้เลยครับ...AI เราเชื่อว่า "ในทุกคน ทุกระบบ มีเรื่องราวดีๆ ซ่อนเร้นอยู่ครับ"
...
นี่ไงครับ.. R2R แบบ AI เกิดขึ้นในสิบสองวันเอง..
...
คุณล่ะ คิดอย่างไร


โอ้โฮ เฉียบครับ
ตัวอย่างก็ดี ง่ายๆ แต่ให้วิธีคิด-วิธีมองดีมากจริงๆเลยละครับ
เกร็ดเล็ก เกร็ดน้อย แต่จับใจมากเลยค่ะ อ.ภิญโญ ^^
ยินดีครับอาจารย์วิรัตน์ ยินดีที่อาจารย์ชอบครับ
คุณมะปราง เรื่องเล็กๆแบบนี้แหละครับ..ทำเยอะๆ เดี๋ยวๆดีขึ้นทั้งระบบ ครับ
สวัสดีครับคุณอุ้มบุญ
ตอนนี้ขอเป็นหนุ่มเชียร์ R2R ด้วยคนครับ..
ใส่ Tag ไปแล้วครับ
Cheers+++++