การล้นตลิ่งของแม่น้ำน่านในสถานที่ต่าง ๆ

  เมื่อวานนี้ (15 กย. 2554)  ระหว่างที่เดินทางกลับบ้าน มีข่าวจากหลายแหล่งว่า แม่น้ำน่านมีระดับสูงขึ้นมาก  มากกว่าจุดวิกฤต (10.54 เมตร)  เป็น 11.00 เมตร  เมื่อเดินทางไปถึงเชิงสะพานข้างร้านอาหารปู่ตุ้ย  มีกำลังพลของทหารและฝ่ายปกครองกำลังช่วยกันอุดผนังชั่วคราวที่น่าจะซึมหรือรั่วให้มีสภาพกั้นแม่น้ำน่านได้เช่นเดิม ทำให้การจราจรติดขัดอยู่พักใหญ่

  วันนี้ (16 กย.2554)  ช่วงเช้าตรู่ (7.00 - 7.30 น.) จึงไปตามสถานที่ต่าง ๆ และนี่คือภาพที่แสดงให้เห็นถึง การล้นตลิ่งของแม่น้ำน่านในสถานที่ต่าง ๆ ครับ  ประเมินสถานการณ์เบื้องต้น  หากควบคุมระดับน้ำที่ปล่อยออกจากเขื่อนต่างๆ ได้ ความเสี่ยงที่น้ำจะท่วมในเขตเศรษฐกิจ หรือบริเวณตัวเมืองพิษณุโลก น่าจะลดน้อยลง แต่หากควบคุมระดับน้ำไม่ได้  แนวกั้นต่างๆ ที่เทศบาลนครพิษณุโลก หน่วยงาน ปภ.จ. หรืออื่น ๆ จัดทำ  จะเป็นเขื่อนกั้นน้ำได้สมบูรณ์ หรือแค่ผนังชั่วคราวที่ต้านกระแสน้ำไม่ไหวดั่งเช่นจังหวัดอื่น ๆ ในภาคกลาง อาทิ  อ่างทอง

หน้าบริษัท TOT พิษณุโลก  16 09 2554

หลัง สภ.เมืองพิษณุโลก 16 09 2554

เชิงสะพานเอกาทศรถ 16 09 2554

หน้า สนง.ป่าไม้ จ.พิษณุโลก (เดิม) 16 09 2554

หน้าศาลสมเด็จพระนเรศวร ฯ 16 09 2554

หน้าศาลสมเด็จพระนเรศวร ฯ 16 09 2554

หน้าศาลสมเด็จพระนเรศวร ฯ 16 09 2554

หน้าวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ฯ 16 09 2554

แนวเขื่อนกระสอบทราย หน้าวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ฯ 16 09 2554

เชิงสะพานนเรศวร 16 09 2554

เขื่อนข้างวัดโพธิญาณ (กำลังก่อสร้าง) 16 09 2554

ข้างค่ายสมเด็จพระนเรศวร ฯ 16 09 2554

สนง.กศน.จ.พิษณุโลก 16 09 2554

ร.ร.เตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ 16 09 2554

   ภาพด้านบนมองแล้วแสดงให้เห็นความเดือดร้อน ทุกข์ระทม ของผู้ที่ได้รับผลกระทบจากภาวะน้ำท่วมกันอย่างถ้วนหน้า  หากจำไม่ผิดในนิตยสารคู่สร้างคู่สมฉบับประจำวันที่ 11 - 20 กันยายน 2554  จะมีบางคนเขียนบทกลอนที่แสดงถึงผลกระทบของน้ำท่วม  และลงท้ายทำนองว่า ธรรมชาติของน้ำย่อมเป็นเช่นนี้ แต่ตัวเองผิดที่เลือกปลูกบ้านริมชายคลอง ครับ  ฝากภาพสวย ๆ ของกล้วยไม้ที่กำลังเริ่มผลิบาน พร้อมหยดน้ำฝนที่ตกมาทั้งคืนให้ชม

เพิ่มเติม วันที่ 17 กย. 2554 ครับ
  บทกลอน "น้ำท่วม"  โดย ผศ.ดร.วิชัย โถสุวรรณจินดา
หน้าที่ 17 "คู่สร้างคู่สม" ปีที่ 32 ฉบับที่ 722 วันที่ 10-20 กย. 2554

น้ำค่อยเพิ่มแผ่กว้างท่วมทางเท้า  แล้วไหลเข้าเขตอยู่ผู้อาศัย
จากเขตรั้วขอบคั่นถึงบันได  ท่วมเข้าไปในห้องเจิ่งนองพื้น
ฟ้าที่เฝ้าเติมฝนจนชื่นฉ่ำ  กระแสน้ำไหลหลากยากขัดขืน
พื้นบ้านกลายเป็นคลองต้องกล้ำกลืน  แอบสะอื้นคล้ายบ้านล่อง...ท้องทะเล
อยู่เมืองไทยใต้ฟ้าต้องฝ่าฝน  น้ำท่วมต้องรีบขนระหนระเห
เมื่อคลื่นสาดบ้านสะเทือนเหมือนไกวเปล  ระลอกเร่คลื่นล้นถึงก้นครัว
ไม่อยากโกรธโทษฟ้ามาหลั่งฝน  ไม่โทษผลเขื่อนนำปล่อยน้ำรั่ว
ไม่โทษที่ธรรมชาติทำหวาดกลัว  แต่โทษตัวที่หลงไป...อยู่ชายคลอง!