ไกลใกล้ใช้อะไรวัด
เมื่อทราบข่าวประชาสัมพันธ์ GotoKnowสัญจร ในงาน KKU show&share 2011 ที่จัดขึ้นในวันที่ 13 กันยายน 2554 ในบันทึกน้องมะปรางเปรี้ยว....ตัดสินใจอยู่หลายวัน จึงชวนหนุ่มเชียร์ R2R ( ทิมดาบ ) ไปด้วยเพื่อร่วมกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และมาชวนเชียร์ ให้เกิดการเคลื่อนไหวในกิจกรรม R2R บ้าง จึงตัดสินใจขับรถยนต์ไปเอง ลองวัดใจตัวเองว่าจะกล้าพอมั๊ย ตอนเช้ายังหวั่นใจอย่างมาก เพราะไม่เคยขับรถไปไกลขนาดนี้...ความเชี่ยวชาญยังด้อยนัก เส้นทางก็ไม่คุ้นเคย...ระหว่างเดินทาง ก็พักเป็นระยะๆ ให้ดูเหมือนกับว่าระยะทางสั้นๆ ใกล้ถึงแล้วโทรถามเส้นทางกับพี่ติ๋ว... ติดต่อกับ ทิมดาบ ไม่ได้เลย เอาหละซิงานนี้ต้องวัดใจกัน พอวางสายจากพี่ติ๋ว ทิมดาบ โทรหาพอดี " อีกหนึ่งชั่วโมงพบกันนะครับพี่ เดินทางปลอดภัยนะครับ " พอถึงที่จัดงาน พบใครคนหนึ่ง...ท่านพี่ วอญ่า กำลังเดินเก็บภาพ ลึกๆในใจ เสียงที่เปล่งสะท้อนออกมาในใจดังๆ ว่าระยะทางจากภาคใต้มาถึงนี่ ยิ่งกว่านัก แล้วเราจะใช้เข็มไมล์มาวัดระยะทางงั้นหรือ...
ทันทีที่จอดรถ ทิมดาบ จอดรถพอดี ใส่เสื้อ GotoKnow ยิ้มหลาโบกมือ ให้ ทิมดาบ นำหนังสือและส้มโอ ( อร่อยมากๆเท่าที่เคยชิม) มาฝาก เราแลกของฝากกัน และไม่ลืมนำมาฝาก ทีมขอนแก่นอีกชุดด้วย....


ชื่นชมน้ำใจของมิตรภาพที่พบในครั้งนี้จริงๆ
ทำให้อิ่มใจมิใช่น้อย
ชุมชนนี้ที่อบอุ่น
จากนั้นพี่วอญ่า ชวนไปพบพี่แก้วและชาว GotoKnow ขอนแก่น

แล้วจะมาเล่าต่อนะคะ
คนคุ้นเคยกันทั้งนั้นเลยนี่ครับ น่าสนุกจริงๆ
โห บังวอญ่า ก็ไปเหรอคะ
ใกล้ไกล ไม่ได้วัดที่ระยะทางจริงๆ :-)
คุณครูใหญ่
คะ
ใครเป็นใคร....ทายกันมาค่ะ
อาจารย์หมอ
ที่รัก
ยินดีที่พบทุกคน
ขอบคุณคนไกลที่มา face to face ใน kkuค่ะ
ยินดี ดีใจ ที่ได้รู้จักและเจอกันแบบตัวเป็นๆ
พอดีช่วงบ่าย ติกต้องไปเล่าเรื่องการผ่อนคลายอีกงานหนึ่ง เลยไม่มีโอกาสทักทายกันอย่างเต็มที่
ขอบคุณระยะทางที่ทำให้เรามาเจอกันคะ
กอด กอด และกอด คะ
ใกล้ไกล วัดกันที่ใจนี่เอง
ใช้ใจล้วน ๆ ครับ
(ผมไปนครปฐมมา...เพิ่งกลับมาถึงบ้านครับ....หายไปนาน 3-4 วัน ครับ)
สวัสดีค่ะน้องอุ้มบุญ
ดีใจที่ได้พบค่ะ ชื่นชม ประทับใจค่ะ