ปกติที่เปลี่ยนไปไม่ปกติ เรือนร่างมีตำหนิและบาดแผล เจ็บป่วยอยู่ก็ยังถูกรังแก ผู้อาศัยจ้องกันแต่จะแย่งชิง

 

 

 

เรามีลมหายใจได้อากาศ

     กินอยู่ในธรรมชาติประกาศก้อง

     ว่าทรัพย์สินทั่วฐานถิ่นลานทอง

     เราคือผู้ครอบครอง ทั้งปฐพี

 

 

     แท้เกิดมาอาศัยร่างกายอื่น

     ได้นั่งนอนเดินยืนมีพื้นที่

     ทำประโยชน์โภชน์ผลจนมั่งมี

     บนเรือนร่างธรณีทุกวี่วัน

 

 

     แย่งกันกินแย่งกันใช้ไม่ยั้งหยุด

     ทั้งโค่นขุดถากถางไม่สร้างสรรค์

     รุมกระหน่ำทำร้ายซื้อขายกัน

     เจ้าของร่างโทรมสั่นเสื่อมอ่อนแอ

 

 

     ปกติที่เปลี่ยนไปไม่ปกติ

     เรือนร่างมีตำหนิและบาดแผล

     เจ็บป่วยอยู่ ก็ยัง ถูกรังแก

     ผู้อาศัยจ้องกันแต่จะแย่งชิง

 

 

     ทั้งป่า หิน ดิน แร่ และแม่น้ำ

     ถูกเหยียบย่ำทำลายแล้วทุกสิ่ง

     ไม่หลงเหลือความงามในความจริง

     ร่างรวดร้าวเหนื่อยนิ่งนอนรำพึง

 

 

     คนอาศัยใจดำกับธรรมชาติ

     ทุกอย่างพังพินาศขาดที่พึ่ง

     เหตุใดหนอทำไมไม่คำนึง

     ว่าวันหนึ่งจะไม่มีที่หายใจ

 

 

  

 

 

สันติสุข  สันติศาสนสุข  @@