ผลไม้ป่า น่าอนุรักษ์

          สวัสดีครับ เมื่อหลายวันก่อน ลงพื้นไปติดตามโครงการที่อำเภอรามัน ตำบลกะลูปัง ไปเจอต้นตะขบป่า หรือที่ชาวบ้านแถวใต้เรียกว่า "ลูกขรบ" ตั้งแต่ผมจำความได้ประมาณ 40 กว่าปี ผมเคยกินลูกตะขบมาตั้งแต่สมัยเรียน ป. 1 ป.2 เพราะสมัยนั้นยังไม่มีผลไม้เหมือนเดี๋ยวนี้  ตะขบ กระท้อน ฝรั่ง มะเหมี่ยว (ชมพู่สาแหรก)ระกำ ลูกหวาย ลูกหว้า ลูกกำชำ นี้เป็นชื่อผลไม้พื้นบ้าน หรือผลไม้ป่า เมื่อ 40-50 ปีที่ผ่านมา 

        ลูกตะขบ ผมเคยกินมาตั้งแต่นั้นมา และเดี๋ยวนี้ถ้าผมเจอที่ไหนผมจะซื้อกินทุกที  แต่ที่นำมาเล่า เพราะว่าผมไม่เคยเห้นต้นจริงมันเลยแม้แต่ครั้งเดี่ยว และมาเจอที่นี้ครั้งแรก ลำต้นใบแข็งแรง มีหนามยาวและแข็งมากลำต้นเป็นบางจุด  ติดผลน้อย ออกห่างๆแต่จะออกตลอดปี เมล็ดข้างในเยอะ การรับประทานจะต้องเก็บผลสุกซึ่งมีสีแดง มานวดหรือคลึงจนนิ่ม จึงจะมีรสหวาน หรือว่าอมเปรียว

      ผลการวิจัยเขาบอกว่าลูกตะขบ มีใยอาหาร แคลเซี่ยม และโปรแตสเซียมสูง ช่วยดูซับคลอเลสเตอร์รอล ลดความเสี่ยงในการเป็นมะเร็งลำไส้ และเส้นเลือดในสมองแตก 

       เมื่อปลายเดือนที่แล้วไปเที่ยวงานเกษตรแห่งชาติ ภาคใต้ที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์จัด ไปเดินดูต้นไม้ก็ไปเจอต้นขะขบเขานำมาขายเป็นจำนวนมาก มีทั้งเป็นพันธุ์ฝรั่งและพันธุ์พื้นเมือง ราคาต้นละประมาณ 300-400 บาท ต้นสูงประมาณ 60-70 ซม เขาบอกว่าต้นพันธุ์เพาะยากไม่ค่อยจะขึ้น เมล็ดที่งอกดีต้องผ่านกระบวนการย่อยของสัตว์คือเป็นเมล็ดที่กระรอกหรือสัตว์อื่นๆกินเข้าไปแล้วถ่ายออกมาจะงอกดี  จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ ใครสนใจมีที่ทางพอปลูกได้น่าลองนะครับ