First impression
ข้อนี้เขียนยากเพราะธรรมชาติเป็นคนที่ไม่ค่อยประทับใจอะไร....เมื่อเห็นอะไรพบอะไรก็จะเฉยๆ ยิ่งพอได้ปฏิบัติธรรมบ้างช่วงหลังๆ (ที่อายุล่วงเลยไป) ก็ำทำให้เห็นอะไรก็...ฮืม...อย่างว่า...
ประสบการณ์ที่ประทับใจจากการทำอาชีพครูคือ..เป็นอาชีพที่ให้มากกว่าความรู้..ถ้าโลกนี้ขาดครู..โลกคงอึมครึม...คิดขำๆ แต่ซีเรียส หากไม่มีพระพุทธเจ้า...โลกจะเป็นเช่นไร...? ครูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดทางจิตวิญญาน ...ทุกวันนี้ขนาดมีพระพุทธเจ้า...มีพระธรรมคำสอน...มีพระสงฆ์ตัวแทนผู้สืบทอด สังคมยังเป็นได้ขนาดนี้...ถ้าไม่มีจะขนาดไหน...แต่จะคิดทำไม...แค่ทำใจก็พอ...
ข้าพเจ้าเลยคิดว่าโชคดีที่ได้เป็นครู...แม้ตอนปฏิบัติธรรมวิทยากรจะบอกว่าอาชีพที่สอนยากที่่สุดดดดดดคืออาชีพครู...เพราะความเป็นครูเคยสอนแต่คนอื่น..อัตตาสูงงงงงใครมาสอนมักไม่เชื่อ...ก็ตาม แต่สุดท้ายก็ต้องเชื่อครูใหญ่( พระพุทธเจ้า) เพราะท่านสอนแต่ของจริง!
ตอนนี้เรียนป.โทอยู่ก็ยังคิดอยู่ว่า ข้าพเจ้าคิดถูกหรือคิดผิด...เพราะยิ่งเรียนก็ยิ่งทุกข์...ยิ่งเรียนก็ยิ่งอยาก...อยากตำแหน่งเพิ่ม...อยากได้เงินเดือนเพิ่ม...อยากก้าวหน้า....ไม่อยากอยู่กับที่...ไม่อยากถอยหลัง...ไม่อยากตกเทรนด์...เพราะใครๆก็จบโท.กันหมด ถ้าเรียนแล้วทุกข์จะเรียนทำไม(ว่ะ) ...และเรียนจบไปแล้ว...หากยังไม่พ้นทุกข์แสดงว่าการเรียนไม่ได้ช่วยให้พ้นทุกข์ได้งั้นสิ ? ตอนจบป.ตรี กิเลสก็มันก็จบป.ตรีนะพอจบโท. กิเลสมันก็จบโท.เหมือนกัน....จับมันยากเนาะ...เรื่อง ป.เอกคงไม่ต้องพูดถึง ถ้าระบบการศึกษายังไม่สามารถทำลายความเห็นแก่ตัวได้คงไม่มีประโยชน์ที่จะเอาปริญญามาแปะหน้าผาก( เพื่อให้ใครๆรู้ว่าข้าจบ...มานะ)
เขียนมาเยอะเดี๋ยวผิด concept อาจารย์ขจิตบอกให้เขียนความประทับใจในวิชาชีพครู...ก็เลยจะบอกว่าประทับใจครูอย่างพระพุทธเจ้าที่ท่านสอนให้คนพ้นทุกข์อย่างแท้จริง บัวมีสี่เหล่าฉันใด...ข้าพเจ้าก็มา adapt ว่านักเรียนก็มีสี่ห้องฉันนั้น ห้อง1 เปรียบเหมือนบัวเหล่าที่พ้นน้ำ ไม่ต้องถามก็ตอบได้ ห้อง2 บัวปริ่มน้ำต้องถามถึงตอบถ้าครูไม่ชอบเด็กห้องนี้จะไม่ทำ ห้อง3 บัวใต้น้ำ ต้องสะกิดบ่อยๆ ถ้าปล่อยเขาจะหลับ ห้องที่ 4 บัวใต้โคลนตม ต่อให้ครูขย่มเด็กห้องนี้ก็ยังไม่ตื่น ต่อให้ครูร้องสะอื้นเขาก็ไร้ความรู้สึก"""เพื่อนครูเดินผ่านมาฝากบอกว่านั่นมันสมัยพุทธกาล ปัจจุบันกาลเค้ามีห้อง5แล้วจ๊ะ...เด็กห้องที่5.....(กรุณาเติมเอง...แต่ละโรงเรียนไม่เหมือนกัน?
