ระยะทางจากบ้านไปยังโรงเรียนก็นับว่าพอสมควรคือไม่ใกล้ไม่ไกลจนเกินไป  แค่พอขับรถฟังเพลงเพลินๆสักไม่เกินสิบเพลงก็ถึงแล้ว  แต่....ระหว่างทางนี่ซิมีเรื่องให้ตื่นเต้นตลอด นอกจากทางจะคดเคี้ยวเลี้ยวลด  ขึ้นเขาแต่พองาม  และผ่านทั้งหมู่บ้านอื่นรวมทั้งป่าเขาลำเนาไพรที่ยังพอสวยสดงดงาม เพราะถ้าเลยโรงเรียนไปจะมีรีสอร์ทและโรงแรมที่ขึ้นชื่ออยู่หลายแห่ง  และที่เป็นต้นเหตุของความตื่นเต้นก็คือ....มีบริษัทระเบิดหินอยู่ที่นี่ด้วย

 

 

    เวลาขับรถไปโรงเรียนจึงต้องระวังพวกรถบรรทุกสิบล้อที่ขนหินกันทั้งวันทั้งคืน  ช่วงเช้าไม่ค่อยเท่าไหร่เพราะต่างคนต่างไปในทางเดียวกัน เราก็หลีกให้เขาไปก่อน ( แต่หลีกบ่อยๆก็เสียเวลาเหมือนกันเนาะ )  แต่หากเป็นช่วงโรงเรียนเลิกล่ะก็ต้องระวังกันสุดฤทธิ์  พวกเขาจะแข่งกันทำเวลาและมาพร้อมๆกัน  ไหนจะระวังเรื่องฝุ่น หวาดระแวงเรื่องหินหล่นแล้วยังกลัวโดนมันทับแบนอีก...เวรกรรม มีครูและนักเรียนหลายต่อหลายคนมาแล้ว    ที่มาเสียชีวิตเพราะเส้นทางสายนี้  ดีที่ว่าอยู่มาได้สักพักมีการสั่งระงับการระเบิดหิน......  เพราะมันกระเทือนไปถึงเบื้องบนดอยสุเทพและพระตำหนัก....ยิ้มออกล่ะ

 

 

        แต่ก็ต้องมาเจอกับเรื่องที่ทำให้ยิ้มไม่ออกอีกอย่างหนึ่งคือ....เจ้าตัวข้างบนน่ะ  วันดีคืนดีมันมากันมืดฟ้ามัวดินเต็มต้นไม้หลายๆต้นที่อยู่ติดโรงรถ (ลองหลับตานึกถึงต้นไม้ที่มีเจ้าหนอน กระดึ้บๆหลายพันตัวพร้อมกัดกินใบไม้ไปด้วย ) แล้วห้องเรียน krugui   ก็ดันไปอยู่ใกล้ๆโรงรถเสียด้วย  ถ้าใครเอารถเข้าไปจอดในโรงรถช่วงนั้นมันก็จะเกาะติดตัวติดรถกลับบ้านไปกับเราด้วย  อื้ยยยยย.......เอ้า.......ก็แก้ปัญหาโดยการเอารถไปจอดที่อื่นชั่วคราว  แต่มันคงอยากเรียนหนังสือกับเด็กเพราะชอบเข้ามายั้วเยี้ยหลังห้องประจำ  เด็ก(ครูด้วย) ที่กลัวก็จะไม่กล้าเข้าใกล้  เด็กที่ไม่กลัวก็จะจับมาเล่นและปล่อยใส่เพื่อนจนวุ่นวายไปทั้งห้อง.......ทุ๊กวัน บางคนยังจับมาหลอกครูอีกแน่ะ.....บอกแล้วว่า...ครูไม่กลัวๆแต่....หยะแหยงจนขนลุก

 

   แล้วเหตุการณ์ก็จะดำเนินไปอยู่อย่างนี้สักประมาณหนึ่งอาทิตย์  ซึ่งเป็นอุปสรรคทางด้านจิตใจและการเรียนการสอนอย่างใหญ่หลวง  จนต้นไม้โกร๋นหมดทุกต้น (จริงๆ)  เหลือแต่กิ่งก้านยืนร้องไห้ด้วยความทุกข์ระทมถึงใบของมัน  เจ้าตัวยั้วเยี้ยจะค่อยๆหายไปกลายเป็นสงบนิ่งอยู่ในที่ทางของมันเพื่อรอเวลา.....

 

 

  และแล้ว.....เมื่อถึงเวลาแห่งความพร้อมของมัน  เด็กๆต่างได้ชื่นชมกับความสวยงามที่ทำให้โลกสดใสของมันเต็มสนามฟุตบอลโรงเรียน  มันพากันบินว่อนด้วยความร่าเริงที่สามารถเข้มแข็งพอที่จะรอดชีวิตมาได้กลายเป็น"ผีเสื้อ"ที่แสนสวย.....  เป็นไงค่ะแหล่งเรียนรู้ใกล้ตัวที่ไม่ต้องไปเสาะแสวงหาที่ไหนเลย  พอถึงเวลามันก็มาของมันเอง

 


 

ขอขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ ยังไม่สิ้นสุดแค่โรงเรียนนี้ค่ะ......

 

ขอขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต

และเครดิตภาพจาก http://www.kaweeclub.com/hi5-blog-diary/t3792/