หมูป่าถูกจับได้เพราะให้ความคุ้นเคยกับผู้ที่คิดว่าเป็นมิตร
นิทานจับหมูป่าของคุณรสนา โตสิตระกูล
เช้าวันอาทิตย์ชมรายการทีวี ฟังคุณรสนาเล่านิทานลูกหมู ฟังคล้ายนิทานอีสปอันโด่งดัง เลยเก็บมาบันทึกเล่นๆ ไว้ ณ ที่แห่งนี้ เพื่อเอาไว้อ่านเอง เตือนใจตนเอง และแบ่งปันพ้องเพื่อนผู้ผ่านทางมาพบ โดยบังเอิญ
มีหมูป่าฝูงหนึ่งรวมกลุ่มกันอย่างเข้มแข็งหนาแน่น อาศัยหากินอยู่ชายป่า เข้ามาหากินชายหมู่บ้านเสมอ บุกรุกหากินพืชไร่ของชาวบ้านเสมอ จนชาวบ้านระอาใจ แต่ก็ไม่สามารถจัดการหมูป่าเกเรเหล่านี้ได้ จึงประกาศให้รางวัลแก่ผู้มีความสามารถจับหมู่ป่าทั้งฝูงได้จะมีรางวัลให้เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน
มีคนผู้กล้า มีความสามารถมาสมัครมากมาย แต่ไม่สามารถจับได้เลย ต่อมามีชายคนหนึ่งอาสาจับหมู่ทั้งฝูง แต่ขอผ่อนผันเรื่องเวลาหน่อย เมื่อได้รับอนุญาตแล้วเขานำอาหารหมูไปวางชายป่า ทุกวัน แรกๆ หมู่ไม่สนใจ แต่นานวันเข้า เริ่มมีหมู่ผู้กล้าเริ่มเข้ามากิน แล้วติดใจ จึงมากินประจำ หมูตัวอื่นเริ่มเอาอย่างมากขึ้น ไม่นานหมู่เกือบทุกตัวก็เข้ามากิน วันต่อมามีเสาหลักมาปักระหว่างชายป่า เพิ่มขึ้นทีละเสาๆ มากขึ้นเรื่อยๆ
กว่าหมูจะรู้ตัว เส้นทางวิ่งเข้าป่าก็ถูกปิดเสียแล้ว หมูทั้งปวงถูกกักขังไว้กลางเสาหลักจำนวนมากมาย
หากนิทานเรื่องนี้ “เกี่ยวข้องกับการเมืองในประเทศแอฟริกา” ท่านจะตอบปัญหาข้างล่างนี้อย่างไร
ผู้ปกครองบ้านเมืองควรเป็นใครในเรื่องนี้?คือ...........................
ประชาชนในประเทศทั้งหมดก็คือ? คือ............................
อาหารหมูทีวางล่ออยู่ชายป่าคืออะไร? คือ...........................
ประชาชนมองเห็นผู้ปกครองเป็น? คือ...........................


ขอบคุณสำหรับกำลังใจแต่ยังไม่ได้ตอบ
คราวหน้าคิดได้แล้วกลับมาตอบก็ได้นะครับ อิอิ
ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจ
*** คงไม่ตอบปัญหา...แต่อยากจะขอให้มาจัดการ " ควาย " เอ๊ย...ไม่ใช่ ... จับ " หมู " ที่ประเทศไทย...บ้างนะคะ ***

วันสองวันแล้วไม่มีผู้ตอบคำถามถือว่ายากเกินไป
จึงขอเปลี่ยนคำถามใหม่ว่า "เห็นด้วยหรือไม่กับคำตอบต่อไปนี้"
ผู้ปกครองบ้านเมืองควรเป็นใครในเรื่องนี้?คือ....คนจับหมู.......................
ประชาชนในประเทศทั้งหมดก็คือ? คือ.....หมูทั้งฝูง.......................
อาหารหมูทีวางล่ออยู่ชายป่าคืออะไร? คือ.....ประชานิยม......................
ประชาชนมองเห็นผู้ปกครองเป็น? คือ....คนใจดีเอาอาหารมาให้เสมอ......
เห็นด้วยกับคำตอบค่ะ
และเราก็คงเป็นหมูในอวยของเขากันอีกต่อไป ตราบใดที่ประชาธิปไตย คือ เสียงข้างมาก
5555+
เพิ่งเข้ามาอ่าน...อาจารย์เฉลยแล้วครับ
เป็นหมูที่ขุนขึ้นเขียง...ราคาสูง ๆ
ชอบครับ
ขอให้ประชาชนรู้ทันก็พอแล้ว
การเมืองคงต้องแก้กันนาน
โดนนักการเมืองปั่นศรีษะกันแย่แล้ว
ชอบฟังนิทานค่ะ อิๆๆเรื่องหมูๆๆๆ
เห็นด้วยทุกข้อเลยครับ
ประชาชนหวังพึ่งการเมือง
การเมืองบริโภคเงินเป็นภักษาหาร
อาหารมาจากภาษีของประชาชน
ดังนั้นประชาชนบริโภค แกลบเป็นอาหารเลยนะครับ หร่อยจังหู
ภาพหมูนอนเปลเท่ดีเหมือนกันนะครับ
ตอบไม่ถูกเลยครับอาจารย์ สบายดีไหมครับ...
ขอบคุณที่เข้ามาชมเรื่องหมู
เป็นนิทานเข้ากับยุคสมัย
คุณรสนา เป็น สว. ที่ช่วยกันต้าน
ไม่ให้รัฐขายสมบัติของชาติได้หลายรายการครับผม
เรียนคุณ
AON_SUNSANEE,
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ