สรุป
การจัดการความรู้ หมายถึง กระบวนการอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับการประมวลข้อมูล สารสนเทศ ความคิด การกระทำ ตลอดจนประสบการณ์ของบุคคลเพื่อสร้างเป็นความรู้และจัดเก็บในลักษณะของแหล่งข้อมูลที่บุคคลสามารถเข้าถึงได้โดยอาศัยช่องทางต่างๆที่องค์การจัดเตรียมไว้ เพื่อนำความรู้ที่มีอยู่ไปประยุกต์ใช้ในในการปฏิบัติงาน ซึ่งก่อให้เกิดการแบ่งปันและถ่ายโอนความรู้ และในที่สุดความรู้ที่มีอยู่จะแพร่กระจายและไหลเวียนทั่วทั้งองค์กรอย่างสมดุล เพื่อเพิ่มความสามารถในการพัฒนาผลผลิตและองค์กร
การจัดการความรู้มีการจัดทำมาตั้งแต่ในอดีตมีผู้บุกเบิกให้การจัดการความรู้เป็นที่รู้จักและสร้างความตระนักให้เห็นถึงความสำคัญของการจัดการความรู้ ซึ่งได้นำเสนอประเภทของความรู้ 2 ประเภทคือ ความรู้ที่สามารถแสดงออกมาให้เห็นได้และ ความรู้แบบนัยหรือซ่อนเร้น และได้นำเสนอแนวคิดในการเปลี่ยนแปลงสถานะความรู้โดยผ่านกระบวนการที่ชื่อว่า เกลียวความรู้หรือเรียกชื่อว่า SECI Model ประกอบด้วย 4 กระบวนการที่เป็นพลวัตร ได้แก่
S=Socialization คือ การสร้างความรู้ด้วยการแบ่งปันประสบการณ์โดยการพบปะสมาคม และพูดคุยกับผู้อื่น ซึ่งจะเป็นการถ่ายทอด และแบ่งปันความรู้ให้กับผู้อื่น
E=Externalization คือ การนำความรู้ของบุคคลมาพูดคุยถ่ายทอดออกมาให้เป็นสิ่งที่จับต้องได้หรือเป็นลายลักษณ์อักษร
C=C คือ การผสมผสานความรู้ที่ชัดแจ้งมารวมกันและสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆเพื่อนำความรู้นั้นไปปฏิบัติได้
I=Imternalization คือ การนำความรู้ที่ได้มาไปปฏิบัติหรือลงมือทำจริง โดยการฝึกคิด ฝึกแก้ปัญหา จนกลยเป็นความรู้และปรับปรุงตัวเอง
ปัจจุบันได้มีการนำเทคโนโลยีสารสนเทศเข้ามาประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการความรู้ทำให้ประโยชน์และคุณภาพ