23 สิงหาคม 2554

 

ดวงเอ๋ยดวงมณี

มักจะลี้ลับอยู่ในภูผา

หรือใต้ท้องห้องสมุทรสุดสายตา

ก็เสื่อมซาสิ้นชมนิยมชน

...........................

บุปผชาติชูสีและมีกลิ่น

อยู่ในถิ่นที่ไกลเช่นไพรสณฑ์

ไม่มีใครได้เชยเลยสักคน

ย่อมบานหล่นเปล่าดายมากมาย....เอย

 

 

ในบทกวีรำพึงในป่าช้า (Elerg Written in a Country Churchyary)

โดย...โทมัส  เกรย์...เขียนไว้

คำแปลภาษาไทยนำมาจากกลอนดอกสร้อย "รำพึงในป่าช้า"

จากคำประพันธ์ของ พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนชีวะ เปรียญ)

 

 

ผมมาร่วมประชุมและจัดนิทรรศการเรื่อง "อำเภอควบคุมโรคเข้มแข็งที่ยั่งยืน" ที่จังหวัดสุรินทร์

บรรยากาศคึกคัก ทั้งส่วนของสาธารณสุข  ชุมชน และท้องถิ่น

มีการนำเสนอผลงานที่เด่น...และมีความสำคัญมากมาย

 

 

ในส่วนตัวของผม ...คิดว่า...ความสำคัญในของงานนั้น

มาจากทีมงาน...ซึ่งถ้าใครให้ความสำคัญบุคคลใดบุคคลหนึ่ง

(น่าจะไปยกย่องเป็นการส่วนตัว)

ผมมองว่า...ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่นัก

กับการเยินยอคนใดคนหนึ่ง...มากมาย

เพราะงานที่ทำ...มาจากทีมงาน...ชิ้นส่วนเล็ก ๆ

ที่ประกอบเป็นกลไก...ร่วมกัน...กลายเป็นชิ้นงานที่มีคุณค่า

 

 

ดังนั้น....การยกย่องบุคคลใดบุคคลหนึ่ง...

หรือการที่ผมถูกที่ใคร ๆ ยกย่องเราให้เป็นสำคัญ

ให้ผมพึงตระหนักว่า...อย่าหลงระเริงกับสิ่งนั้น

เพราะคือ...ภาพลวงตา...ที่ไม่นาน...ก็หายไป

 

 

ผมควรขอบพระคุณ...แม่และเตี่ย...ที่ให้ชีวิตของผม และตัวอย่างที่ดีในการดำเนินชีวิต

ภรรยาและลูก ๆ ที่ให้กำลังใจและอดทนและเสียสละเวลาที่ให้ผมเดินตามกับความฝัน

ครูทุกท่าน...ที่ให้ความรู้ทั้งด้านวิชาการ และความศรัทธาต่อความเชื่อของผมเอง...ที่ไม่มีที่สุด

ขอบคุณเพื่อนร่วมงาน...คนงาน...แม่บ้าน....และทุก ๆ คน...ที่ให้ความร่วมมือและอำนวยความสะดวกในทุก ๆ เรื่องให้ผม

 

 

ทุกคน มีคุณค่ากับผม

คุณค่าของการมีคนเห็นคุณค่า...

 

 

บุปผชาติชูสีและมีกลิ่น

อยู่ในถิ่นที่ไกลเช่นไพรสณฑ์

ไม่มีใครได้เชยเลยสักคน

ย่อมบานหล่นเปล่าดายมากมาย....เอย

 

 

------------

โรงแรมธารินทร์ จ.สุรินทร์

ยามทานข้าวเที่ยงเสร็จ....

เมื่อคิดจะทำ...ลงมือทันที

เพราะความสุขจะรอตรงหน้าครับ