"หนึ่งชีวิตจิตใจต่างมีค่า มีราคาได้เกิดมาใฝ่ถวิล หวังจะมีชีวิตอยู่ชั่วชีวิน มิอยากสิ้นแดดิ้นก่อนวัยควร..."

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่ 21 สิงหาคม 2554 เป็นความเคยชินของผมที่เช้ามาจะต้องนั่งดูข่าวทางโทรทัศน์  วันนี้ก็เหมือนเคยครับ ผมมีโอกาสได้ดูรายการข่าวช่วงเช้า ทางช่องสาม "ก๊วนข่าวเช้าวันหยุด" ซึ่งออกอากาศทาง ช่อง ๓ ทุกเสาร์อาทิตย์ ที่มีอาจารย์สุขุม นวลสกุล และ คุณกฤษณะ ไชยรัตน์เป็นผู้อ่าน ขณะดูข่าวไปผมต้องมาสะเทือนใจ และหดหู่ ไปกับข่าวเมนูพิสดาร "อุ้งตีนหมี" พร้อมกับคิดในใจว่า "มนุษย์นี่น่าช่างสรรหากินนัก สัตว์อยู่ของมันดีๆ ก็ยังสรรหามากินแถมทึกทักว่าเป็นเมนูพิสดาร" ด้วยกลัวว่าความคิดเราจะไม่มีใครได้ยิน เลยต้องเอามาขยายเป็นบทกลอนฝากกัลยานมิตตใน GotoKnow ช่วยกันคิดต่อครับ

---------------------------------------------------

ดูทีวี “ก๊วนข่าวเช้าวันหยุด”

ต้องสะดุดตอนคนกินอุ้งตีนหมี

ตะพาบน้ำเสือดาวตะกวดมี

สิ้นชีวีสัตว์น้อยใหญ่ในป่าไพร...

 

เพียงทำเนียมค่านิยมที่หลงผิด

วิปริตเกินมนุษย์นี่ไฉน

สรรหากินพิสดารนี่กะไร

เชื่อไปได้เป็นยาดี “ชุบชีวี”...

 

คนนะคนสรรหากินกันยิ่งนัก

ข่าวสุนัขยังมิทันจบได้ที่

มามีข่าวอุ้งตีนหมีไม่เข้าที

อาหารดีเยอะมากมายใยไม่ทาน...

 

วอนเถิดครับวอนพ่อแม่น้องพี่

ได้โปรดมีใจเมตตาคิดสงสาร

สัตว์เล็กใหญ่อยู่ในป่ามาช้านาน

ไปรังควานตัดแข้งขาเขามากิน...

 

หนึ่งชีวิตจิตใจต่างมีค่า

มีราคาได้เกิดมาใฝ่ถวิล

หวังจะมีชีวิตอยู่ชั่วชีวิน

มิอยากสิ้นแดดิ้นก่อนวัยควร...

ปล. ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ตด้วยครับ....อิอิ....