ทำดีอยู่ที่ใจ ใช่อยู่ที่ปาก

 

 

...

ฉันเป็นคน เรียนหนังสือ ไม่ค่อยเก่ง
แถมไม่เร่ง เรียนเรียนไป ไม่คาดหวัง
เพียงแค่เรียน แล้วไม่ไทร์ เต็มกำลัง
เกรดจะได้ เท่าไหร่นั้น ฉันพอใจ

พ่อกับแม่ ของฉัน เรียนไม่สูง
แต่ใจมุ่ง ส่งฉัน ให้ไปได้
เรียนให้สูง ที่สุด สุดหัวใจ
เพียงแค่ได้ เป็นคนดี มีศีลธรรม

...

แม่จะสอน ให้เป็นที่ คนสัตย์ซื่อ
ให้ยึดถึอ ความดีงาม ตามศีลไว้
ไม่ขโมย ไม่ลักทรัพย์ จากใครใคร
ให้หัวใจ ความดีงาม กำกับตน

พ่อจะสอน ให้ฉันทำ แต่ความดี
ด้วยศักดิ์ศรี ความเป็นคน ที่ช่วยสร้าง
เพื่อครอบครัว เพื่อสังคม ทุกหนทาง
ถึงไม่กว้าง ไม่ดัง ไม่เป็นไร

...

การได้เกิด เป็นมนุษย์ สักหนึ่งชาติ
แต้มสีวาด การทำดี สีสดใส
ด้วยความดี เป็นสีสัน ของหัวใจ
เพิ่มพลัง ทุกวันใหม่ ในตัวเอง

ไม่ต้องไป หวังผล จากคนอื่น
ใครจะรู้ ว่าเขาชื่น เราแค่ไหน
ให้ความดี ความงาม เดินทางไป
ขี่รุ้งงาม ตามหัวใจ เราก็พอ

...

กาลเวลา จะพิสูจน์ ในตัวตน
ว่าเราเป็น คนค้นฅน ในแบบไหน
เราไม่รู้ ว่าใครบ้าง จะเข้าใจ
ว่าตัวเรา ทำอะไร ในความดี

หากความดี ของเรา ไม่เบียดเบียน
ใช้ความเพียร เขียนธรรม จดจารไว้
ตัวเรารู้ รู้ว่าเรา ทำอะไร
ความดีไซร้ กาลเวลา พาเปิดเอง

...

 

 

 

บ้านปลายดง อยู่หางดอย

ณ เชียงใหม่

๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๔

๑๖.๔๒ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์อยากทำความดี ...

หลายครั้งที่คนทำความดี รู้สึกท้อใจ เมื่อการทำความดี "ไม่มีใครเห็น" หรือ "ไม่มีใครเข้าใจ" ซึ่งจริง ๆ แล้วการทำความดีนั้น "ความสุข" ย่อมเกิดอยู่กับใจตัวเอง ส่วนความสุขที่เกิดกับผู้อื่นนั้น คงไม่ครบทั้งหมด บางคนอาจจะทุกข์เพราะการทำความดีของเราก็ได้ เพราะเขาไม่ได้คิดกับเราอย่างบริสุทธิ์ใจในสิ่งที่เราทำ 

ดังนั้น หากเราทำความดีแล้วเราไม่ได้เบียดเบียนใครให้เดือดร้อน แต่กลับเป็นสิ่งที่ดีที่เราได้มีโอกาสได้ทำมัน เราเองก็สุขใจไปด้วย เราจะไปสนใจใครเพื่อมาบั่นทอนใจตนเองเพื่ออะไร

ผมเลือกทำความดีเพื่อพ่อแม่ ไม่เลือกทำชั่วก็เพราะพ่อแม่

พ่อแม่เป็นหลักในหัวใจตนเองที่ทำให้เกิดเป็นผมทุกวันนี้

ขณะที่ผมกำลังทำความดี ตัวเองจะทราบตัวเองว่า เรากำลังมีความสุข หรือมีความทุกข์ หากเราไม่หลอกตัวเอง นั่นแหละ คือ ความดีที่สวยงาม 

บุญรักษา ครับ ;)...

......................................................................................................................................................................