แค่ฝัน แค่คิด แต่พา "จิตวิวาท" ได้


คนหนอคน ช่างเป็นไป

หนูหนุ่ย และยอดทอง  สองคนนั่งคุยกัน  ซึ่งทั้งสองเป็นผู้ติดตามเจ้าชาย....  เดินทางกลับเมือง หลังจบการศึกษากับท่านฤษีที่ในป่า   สองคนคุยกันเรื่องที่ประสบพบเจอระหว่างการเดินทางกลับเมืองพร้อมกับเจ้าชาย 

ด้วยว่ามีทหารต่างเมืองมาป่าวประกาศว่า  องค์หญิงได้ถูกลักพาตัวไป  หากผู้ใดไปช่วยพานางกลับมาได้อย่างปลอดภัย  ผู้นั้นก็จะได้อภิเษกกับองค์หญิง  และยังมีทรัพย์สินเงินทองอีกมากมายที่จะได้รับอีกด้วย

หนูหนุ่ย และยอดทอง ต่างปรึกษากันว่า เจ้าชายคงจะสามารถนำตัวองค์หญิงกลับมาได้แน่  เพราะร่ำเรียนมีวิชาที่เพิ่งสำเร็จมา  และหากเป็นเช่นนั้น  ตนเองทั้งสองในฐานะคนสนิท  ก็คงต้องได้รับรางวัลที่เป็นทรัพย์สินเงินทองจำนวนไม่น้อยเป็นแน่

หนูหนุ่ย บอกความฝันของตนเองให้เพื่อนยอดทองฟังว่า จะเอาเงินรางวัลที่ได้ส่วนหนึ่งไปซื้อที่ดินสักแปลง และปลูกสวนมะพร้าว  และจะได้เก็บลูกมะพร้าวไปขาย เพราะตอนนี้ราคามะพร้าวดีมาก  ตนคงจะร่ำรวยยิ่งขึ้น

ขณะที่ยอดทองก็ไม่ยอมแพ้ ก็มีความฝันที่มาเล่าให้ฟังเช่นกัน  ยอดทอง คิดว่าตนนั้นจะนำเงินรางวัลที่ได้นั้น  จะไปซื้อวัวจำนวนหนึ่งมาเลี้ยง  และอนาคตเมื่อวัวออกลูกออกหลานมากเข้า  ตนก็คงมีวัวฝูงใหญ่ ร่ำรวยไม่แพ้หนูหนุ่ยเลย  แต่ว่าจะขอเพื่อนหนูหนุ่ยว่า  ช่วงแรกจะขอเอาฝูงวัวของตนนั้นเข้าไปเลี้ยงให้กินหญ้าในสวนมะพร้าวของหนูหนุ่ยก่อน 

เมื่อหนูหนุ่ยได้ฟังมาถึงตอนนี้  ก็เริ่มไม่เห็นด้วย  และบอกเหตุผลว่า ไม่ได้ เพราะวัวจะมากินต้นมะพร้าวของตนที่เพิ่งปลูก   แต่ยอดทองก็ยังตามตื้อต่อว่า  เพื่อนกัน อยู่ด้วยกันมานมนาน  พึ่งพากันแค่นี้ไม่ได้หรือ?

หนูหนุ่ย ยิ่งมีอารมณ์ไม่พอใจ  และบอกว่าได้จะยอมให้เพื่อนเอาวัวเข้ามาเลี้ยงได้  แต่ถ้าวัวตัวไหนมากินต้นมะพร้าวของตน  หนูหนุ่ยจะมีดพร้าฟันขาให้ขาดเลย

การพูดคุยของเพื่อนทั้งสองคนก็เริ่มมีปากเสียงกันมากขึ้น  และจบลงด้วยการพกพาอารมณ์ขุ่นเคืองที่มีต่อกันติดตัวกันไป

 

คำสำคัญ (Tags): #จิตวิวาท
หมายเลขบันทึก: 455153เขียนเมื่อ 20 สิงหาคม 2011 22:43 น. ()แก้ไขเมื่อ 5 มิถุนายน 2012 21:02 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (2)

แม้จะเป็นเพียงนิทานในหนังตะลุงพื้นบ้าน แต่ในโลกของความเป็นก็ยังมีไม่น้อย ที่เรามาถกเถียงเพื่อจะเอาชนะกัน ทั้งๆที่เพียงแค่คิด ยังไม่ได้ลงมือทำเลย

ทำให้ดู อยู่ให้แล เห็นจริงแท้ อยู่ตรงหน้า

ไม่มัวเสียเวลา บลา บลา สั่งสอนใคร

ปราชญ์จริง ผู้ยิ่งใหญ่ เคยทำไว้ให้เราดู

รู้หนึ่ง จึงผยอง คิดลำพอง มองเป็นใหญ่

ความรู้ที่มีไซร้ แค่ใบใผ่ในกำมือ

หลงติดคิดว่าแน่ ไม่ต้องแล ไม่แคร์ใคร

ติดยศ ติดศักดิ์ ติดสำนัก ติดวิชา

ติดไปใจลวงตา แท้จริงหนา ติดอะไร

ตัวตน แล ตัวดี ตัวเคยชี้ว่าใครๆ

ตัวนี้ ใช่ตัวไหน ตัวข้างในใจเราเอง

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี