หมาวัด
ข้อคิดสำหรับคนที่ชอบเอาหมาแมวไปปล่อยวัดค่ะ
ช่วงเย็นของวันหยุดเรา(ครอบครัว)จะเข้าไปบ้านสวน(บ้านแม่)กันเสมอจริงๆมีทางไปได้หลายทางเราก็เปลี่ยนไปทางโน้นบ้างทางนี้บ้างเหมือนได้นั่งรถเที่ยวชมบรรยากาศแบบชนบทเพลินหูเพลินตาแล้วสบายใจอีกด้วย
แต่ที่เตะตาก็เมื่อผ่านวัดแห่งหนึ่งทางเข้าวัดมีป้ายไม้เก่าๆและมีตัวหนังสือเขียนไว้ลางๆเราเลยลองจอดรถอ่านกันแต่อ่านไปก็ขำไปพระท่านคงไม่รู้จะทำยังไงกับหมาแมวที่ญาติโยมเอามาปล่อยวิ่งเต็มวัดเลยเขียนป้ายติดไว้ที่หน้าวัดซะเลย
ณ.วัดนี้พอแล้ว แมวกับหมา
โยมไม่ต้องสรรหา มาถวาย
ที่ต้องการคือ อิฐ หิน และดินทราย
ปูนก็ได้ ไม้ก็ดี สี ก็เอา
คนบางคนเป็นเช่นนั้นจริงๆด้วย เพราะพอเลี้ยงไม่ไหวก็พาไปปล่อยทิ้งไว้ที่วัด
ทำให้เป็นภาระแก่ทางวัดมากมาย เข้าใจความรู้สึกของทางวัดดีที่เจอเหตุการณ์
แบบนี้บ่อยคงเหลืออดจนต้องเขียนป้ายมาเตือนสติญาติโยม
ใครที่เคยทำแบบนี้หรือกำลังคิดจะทำ.....หยุดคิดสักนิดนะคะ
มีเรื่องเล่า (ขำหน่อยก็ดี) ไว้ว่า
หลวงพี่ที่วัดแห่งหนึ่งเห็นว่าโยมเอาหมาแมวมาปล่อยที่วัดมากมายแล้ว
จึงเขียนป้ายหน้าวัดไว้ว่า
"ห้ามนำหมาแมวมาปล่อยที่วัด"
รุ่งเช้ามามีมือมืด (เพราะมากลางคืน) เขียนไว้หน้าวัดว่า
"ห้ามพระมาบิณฑบาตในหมู่บ้าน"
ดูเขาทำซิครับ กรรมของเวรแท้ๆ
สวัสดีครับคุณOraphan
พอดีผมเพิ่งบันทึกให้เจ้าทอฟฟี่ที่บ้านไป
บางทีเจ้าทอฟฟี่ของผมอาจจะอยากไปอยู่วัดฝึกสมาธิแทนคนเลี้ยงที่ ขาดสติ อยู่บ่อยๆ (ฮา)
@Krugui Chutima ก็เห็นใจพระน่ะค่ะ
อจ.โสภณ ก็เข้าใจท่านนะคะเราคงต้องเปลี่ยนวิธ๊ทำบุญกันใหม่เป้นอิฐ หินและดินทราย ดีไหมคะ
@พ.แจ่มจำรัส คงต้องพูดว่านานาจิตตังใช่ไหมคะ
อ่านแล้ว มองเห็นอารมณ์ขัน เห็นความเป็นจริงในสภาพการณ์ปัจจุบัน...
ที่บางที ก็ไม่ขำ หรือขำไม่ออก เหมือนกัน
ขอบคุณครับ
@นายแผ่นดิน..อาจเรียกว่าเป็นทุกข์ของพระท่านน่าจะไม่ผิดนะคะ