ในการนำนักเรียนไปร่วมกิจกรรม หรือออกนอกสถานศึกษาผู้เป็นครูต้องพร้อมเผชิญสถานการณ์ต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้น ต้องแก้ไขด้วยความรอบคอบ และมีสติ

                                             

          จากการที่ร่วมการประกวดบทความเรื่อง“การจัดการของเสียอันตรายจากชุมชน” ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย  จัดโดยศูนย์ความเป็นเลิศแห่งชาติ ด้านการจัดการสิ่งแวดล้อมของเสียอันตราย ศูนย์เครือข่ายภาคใต้ ในช่วงสัปดาห์วิทยาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เด็กๆครูนกส่งไปจำนวน 91 คน(จากบทความทั้งหมด 109 บทความ) ที่ครูนกเล่าที่ไปที่มาในบันทึกข่าวดีๆของเด็กในวันแม่ของคนเป็นครู  ปรากฏว่าเด็กประสบความสำเร็จคือทุกรางวัลเป็นของขวัญวิทยาศาสตร์ให้แก่เด็กๆ ถึง 7 คน ซึ่งแต่ละคนจะได้รับเกียรติบัตรพร้อมกับเงินรางวัล


          สาวน้อยคนที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเปรยๆ กับครูนกว่า "ครูขา ทำไมเขาให้รางวัลมากจังเลย"  คำตอบของครูนกคือยิ้มค่ะ
          หนุ่มน้อยตัวเล็กอีกคนมีคำถามว่า "ทำไมชนะเลิศกับรองชนะเลิศ เงินรางวัลต่างกันเยอะจังเลยครับ" ครูนกบอกว่า นั่นคือความพิเศษของรางวัลชนะเลิศ เหมือนทุกๆเวทีหากเราสังเกต

          หลังจากรับรางวัลจากผู้ใหญ่ใจดี และพี่เจ้าหน้าที่ที่อำนวยความสะดวกอย่างดี ครูนกให้เวลาเด็กๆ เดินท่องเที่ยวในศูนย์ประชุมนานาชาติซึ่งมีการจัดแสดงและสาธิตมากมายเช่น การแพทย์แผนไทย  ศูนย์สมุนไพร  ฯลฯ   เมื่อใกล้จะถึงเวลานัดหมายหนุ่มน้อยสองคนเดินมาหาโดยหนุ่มแว่นรีบบอกครูนกว่า "ครูครับ ผมทำเกียรติบัตรหล่นหาย"   ครูนกเลยถามว่า "เฉพาะเกียรติบัตรนะ ซองเงินยังล่ะ" คำตอบทำให้โล่งใจว่าซองเงินของเขายังอยู่ ครูนกเลยบอกว่า "เราเดินย้อนรอยที่พวกเราเดินกันดีกว่าแล้วช่วยกันดูๆ ที่พื้น ที่โต๊ะต่างๆ"  ครบรอบก็ไร้วี่แวว ครูนกเลยคิดถึงน้องๆ ที่สวมชุดนักศึกษาที่ทำหน้าที่แจกแบบสอบถามผู้คนมาชมงาน คำตอบคือไม่เห็น หรือไม่มี  เลยลองไปแจ้งอาจารย์ท่านหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ ณ จุดประชาสัมพันธ์  อาจารย์ใจดีมากเลยทุกคำตอบทำให้หนุ่มแว่นครูนกอุ่นใจว่า ถ้าหายเดี๋ยวจะทำใหม่แล้วค่อยส่งไปให้  ทำให้พวกเราต้องรีบขอบคุณ  แต่ครูนกมั่นใจน่าจะมีคนเก็บมาคืนแน่นอนดังนั้นจึงได้ให้ชื่อ นามสกุลและเบอร์โทรศัพท์ติดต่อ


            ในที่สุดเราก็ได้รับข่าวดีว่า มีคนเก็บเกียรติบัตรมาให้แล้ว อาจารย์ใจดีท่านที่เราไปแจ้งข้อมูลเป็นผู้โทรศัพท์แจ้งข่าวดีแก่ครูนก  น่าจะเป็นข่าวดีของหนุ่มแว่นประจำสัปดาห์นี้เลยค่ะ
            จากกิจกรรมเหล่านี้ผลที่เกิดตามมาสำหรับเด็กๆ คือ หลายคนสนใจกิจกรรมเหล่านี้อย่างเช่น ถามว่าครูนกไปทราบข่าวเหล่านี้ได้อย่างไร  และกิจกรรมประกวดบทความที่ครูนกรณรงค์ต่อเนื่องของอีกหน่วยงานหนึ่งก็ได้รับเสียงตอบรับดีมาก
            ในส่วนครูนกเองกลายเป็นว่าหากมีกิจกรรมอะไรที่ประชาสัมพันธ์ไปแล้วเงียบหรือไม่มีเจ้าภาพ พี่ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มสาระฯจะมาฝากให้ช่วยกระตุ้นดูแลก็ต้องทำหน้าที่ใส่ตัวเร่งปฏิกิริยาให้เด็กเป็นคนใฝ่รู้ใฝ่แสวงหาประสบการณ์ดีๆ ให้กับตนเอง ทำให้ครูมีโอกาสได้เรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ๆร่วมกับเด็กๆ