ความคิดที่ไม่เข้าท่า

ความคิดที่ดี ... บ่อยครั้งมักจะมีที่มาจากความคิดที่ไม่เข้าท่ามาก่อน
ในปี พ.ศ.2534 ได้เกิดสงครามครั้งใหญ่ปะทุขึ้นในตะวันออกกลาง เนื่องมาจาก อิรัก( ซัดดัม ฮุดเซ็น )บุกคูเวต จนทำให้มหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกาต้องกระโดดเข้ามาเป็นผู้นำในการต่อต้านอิรัก การรบรุนแรงถึงขั้นใช้อาวุธร้ายแรงประหัตประหารกันอย่างถึงพริกถึงขิง อิรักยิงสกัตต์เข้าใส่ แต่ก็ถูกตอบโต้ด้วยแพททิออต จากสหรัฐอเมริกา เมื่อมีสงครามก็ย่อมเกิดความสูญเสียทั้งชีวิตและทรัพย์สินเป็นธรรมดา มีผู้บาดเจ็บ ล้มตาย ขาดแคลนอาหาร เครื่องอุปโภคบริโภค ต้องการความช่วยเหลือมากมาย องค์การสหประชาชาติ จึงจำเป็นต้องยื่นมือให้ความช่วยเหลือ โดยส่งเจ้าหน้าที่และสิ่งของเครื่องใช้บรรทุกเรือมาเทียบท่าที่ประเทศซาอุดิอารเบีย เพื่อให้ความช่วยเหลือผู้ที่ได้รับความเดือดร้อนจากเหยื่อของสงคราม ... เช้าวันหนึ่ง ขณะเจ้าหน้าที่สหประชาชาติ 2 – 3 คน ออกมายืนที่กาบเรือ ดูพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้าอยู่นั้น มีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งเห็นลูกระเบิดขนาดเท่าศีรษะคน ถูกคลื่นซัดลอยมายังเรือที่จอดอยู่ ด้วยความตกใจกลัวเนื่องจากอยู่ในภาวะสงคราม เจ้าหน้าที่ดังกล่าวจึงตะโกนเสียงหลง " ระเบิด ระเบิด" พร้อมทั้งชี้มือไปที่วัตถุสีดำที่กำลังเคลื่อนมาที่ลำเรืออย่างช้า ๆ ความวุ่นวายโกลาหลจึงเกิดขึ้น เสียงหวีดร้องตกใจกลัวของสุภาพสตรีในเรือสลับกับเสียงตะโกนโหวกเหวก และการวิ่งไปมาของคนในเรือดูขวักไขว่เอ็ดอึงไปหมด "รีบขับเรือออกไปเร็ว ๆ " ชายคนหนึ่งตะโกนบอก " คนขับเรือไม่อยู่จะออกเรือได้อย่างไร " อีกคนตะโกนสวนมาทันควัน "หาไม้เขี่ยออกไปซิ " คนหนึ่งแสดงความเห็น "เดี๋ยวก็ระเบิดทั้งลำเรือ" อีกคนคัดค้าน "งั้นจะรอความตายกันอยู่ที่นี่หรือยังไง" ทุกคนมองหน้ากัน ต่างใช้ความคิด ...และแล้วก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง "มีกันตั้งหลายคนทำไม่ไม่ช่วยกันเป่ามันออกไป" ทุกคนหันไปดูคนพูดซึ่งเป็นคนรับใช้ของคณะเจ้าหน้าที่ด้วยสายตาและคำกล่าวตำหนิ "ไอ้โง่ มึงอยู่เฉย ๆ ดีกว่า" ...ทันใดนั้น มีชายคนหนึ่งคิดอะไรขึ้นมาได้ก็วิ่งเข้าไปในเรือ พร้อมทั้งคว้าเครื่องสูบลมขนาดใหญ่ออกมาแล้วจัดการติดเครื่อง เป่าไปที่วัตถุสีดำมะเมื่อมที่กำลังลอยเข้ามาใกล้จะถึงลำเรือ จนวัตถุนั้นค่อย ๆ ลอยห่างออกไปจากลำเรือ สร้างความโล่งอกให้กับคนในเรือ ทุกคนรอดพ้นจากอันตรายไปได้อย่างหวุดหวิด และรอให้เจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญด้านวัตถุระเบิดมาจัดการแก้ไขตรวจสอบต่อไป ... ทุกคนพากันชื่นชมยกยอความคิดและการกระทำของชายคนที่ใช้เครื่องสูบลมแก้ปัญหาครั้งนี้ ...โดยมิได้สนใจคำพูดของคนรับใช้ต้นคิดเรื่องนี้เลย***

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ธเนศ ขำเกิด

คำสำคัญ (Tags)#สาระน่ารู้#ผู้นำการเปลี่ยนแปลง#จี้ใจได้สาระ

หมายเลขบันทึก: 45399, เขียน: 20 Aug 2006 @ 10:16 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 15:40 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)