จุดเริ่มต้นของการให้มี “การจัดการความรู้ทั้งองค์กร” มิใช่ทำได้ง่ายนัก... แต่หากเป็น “การจัดการความรู้เพื่อแก้ปัญหาหรือพัฒนาองค์กรให้ดีขึ้น” น่าจะทำได้และเป็นไปได้ง่ายกว่า... เพราะแต่ละคน แต่ละองค์กร ซ่อนคำว่า พัฒนาคุณภาพ อยู่ด้วยแล้ว
การให้คนหลายๆคนออกมาเล่า แล้วมีผู้ถอดประเด็นเก็บไว้เป็นหมวดหมู่ จากความรู้ที่สะเปะสะปะในตัวผู้ปฏิบัติแต่ละคนก็สามารถนำมารวบรวมเป็นหมวดหมู่ให้อ่านเป็นแนวทางในเบื้องต้นได้ และสามารถนำไปคิดต่อยอด คิดใหม่ได้ง่ายขึ้นด้วยเช่นกัน...
เรื่องที่ผู้เขียนเล่าบางบันทึกเป็นเรื่อง “เล่าให้ฟัง” เพราะอยากให้ผู้อ่านได้ยิน ได้เห็นและได้ฟังเหมือนที่ผู้เขียนเล่า บางบันทึกผู้เขียนมีการอ่านเพิ่มเติมในมุมมองของผู้เขียน ที่ผู้เขียนสนใจเป็นพิเศษ มีการวิเคราะห์แล้วนำมาถ่ายทอดต่างๆนานาที่เล่ามาก็ยังเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการจัดการความรู้ในตนเองของผู้เขียนเท่านั้น
หากอยากให้เกิดประโยชน์ที่แท้จริงในหน่วยงาน ทีมทำงานต้องนำเป้าหมายที่ชัดเจนร่วมกันเป็นตัวตั้ง แล้วช่วยกันเล่าประสบการณ์ที่มีในเรื่องนั้นๆ ช่วยกันเล่าในเรื่องเดียวกัน ไม่บานปลายออกนอกเรื่อง จากนั้นจัดเก็บประเด็นเป็นหมวดหมู่... คราวนี้จะนำประเด็นใดไปทำหรือไปดัดแปลง ก็สามารถนำไปได้ ทำได้มากน้อยแค่ไหน ทำได้หรือไม่ได้ประการใดก็มาว่ากันต่อ
...หากมีเป้าหมายเพื่อพัฒนางานให้ดีขึ้น ก็อย่าไปใส่ใจกับกระบวนการที่หยุมหยิมมากจนเกินไป ปิดหูปิดตาหรือมองข้ามบางเรื่องบ้างก็ได้ ไม่เช่นนั้นจะเหมือนตีกรอบให้เดิน... คิดนอกกรอบยาก “ไม่มัน” ยืดหยุ่นตามโอกาสจะได้บรรยากาศที่ดี
หากคิดแบบเดิมๆก็จะได้ผลลัพธ์แบบเดิมๆเป็นธรรมดา... หากอยากได้แบบใหม่ๆก็ต้องปล่อยให้คิดแปลกแยก แตกใหม่ได้บ้าง แต่ก็อย่าให้หลุดไปจากความปลอดภัยมากนัก ก็น่าจะเห็นอะไรใหม่ๆและบรรยากาศในทีมดีขึ้น...ไม่เห็นแต่เพียงการเดินตามก้นกันต้อยๆเพราะเกรงเขาว่า “ไม่เข้าพวก”
แต่ก็อย่าลืมว่า หากไม่เข้าพวกซะเลย เหมือนคนหลุดโลก ก็คงต้อง “โดดเดี่ยว ตามลำพัง” เสียละกระมัง ก็ให้แหวกแนวออกไปนิดๆพองามท่าจะดี
ที่กล่าวมานี้จะน่ามีผลลัพธ์ให้ดูอย่างแน่นอนในงาน “13th. HA National Forum : วิถีธรรมชาติ อันขับเคลื่อนด้วยจิตสำนึกใหม่” ที่ดูเหมือนทาง สรพ.แอบหยอดไว้ให้เห็น
...เชิญชวนพรรคพวก เพื่อนฝูงชาวคุณภาพเตรียมตัวนำผลงานดังว่าให้พวกเราได้ชื่นชมกัน เสนอในงานปี 2555 นี้ค่ะ
ข่าวคืบหน้าอย่างไรก็ติดตามจากทาง สรพ.ต่อก็แล้วกัน
