ติดต่อ

  ติดต่อ

นิทานเซ็นเรื่อง :น้ำชาล้นถ้วย

  
บันทึกนี้ขออนุญาตนำนิทานของท่านพุทธทาสภิกขุ มาเผยแพร่เพื่อเป็นประโยชน์แก่บุคคลทั่วไปโดยเฉพาะนักศึกษา (ในระดับสูง ๆ) เพื่อที่จะนำไปใช้ประโยชน์จากการเรียนรู้ได้ครับ


อาจารย์แห่งนิกายเซ็น ชื่อ น่ำอิน เป็นผู้มีชื่อเสียงทั่วประเทศ

เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อมีโปรเฟสเซอร์คนหนึ่ง  เป็นโปรเฟสเซอร์ที่มีชื่อเสียงทั่วประเทศ ไปหาอาจารย์น่ำอิน เพื่อขอศึกษาพระพุทธศาสนา อย่างเซ็น

ในการต้อนรับ ท่านอาจารย์ น่ำอิน ได้รินน้ำชา ลงในถ้วย รินจนล้นแล้วล้นอีก โปรเฟสเซอร์ มองดูด้วยความฉงน ทนดูไม่ได้ ก็พูดโพล่งออกไปว่า

 

 "ท่านจะใส่มัน ลงไปได้อย่างไร" (ประโยคนี้ มันก็แสดงว่า โมโห)

 

ท่านอาจารย์ น่ำอิน จึงตอบว่า

"ถึงท่านก็เหมือนกัน อาตมาจะใส่อะไร ลงไปได้อย่างไร เพราะท่านเต็มอยู่ด้วย opinions และ speculations ของท่านเอง"

คือว่า เต็มไปด้วยความคิด ความเห็น ตามความ ยึดมั่นถือมั่น ของท่านเอง และมีวิธีคิดนึก คำนวณตามแบบของท่านเอง สองอย่างนี้แหละ มันทำให้เข้าใจพุทธศาสนาอย่างเซ็นไม่ได้ เรียกว่า      

"ถ้วยชามันล้น"

 


นิทานเซ็น มหรสพทางวิญญาณเพื่อจริยธรรม เล่าโดย.. ท่านพุทธทาสภิกขุ แห่งสวนโมกขพลาราม ณ หอประชุมคุรุสภา พุทธศักราช ๒๕๐๕ พิมพ์โดย ธรรมสภา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 45356, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก

ความเห็น (4)

  • เรื่องนี้เคยเล่าไว้ในบันทึกของ beeman แล้ว ลองดูสำนวนการเล่าที่นี่ "น้ำชาล้นถ้วย"
  • แม้เป็นเรื่องเดียวกันแต่สำนวนการเล่าก็ต่างกันครับ
  • เคารพในความแตกต่าง
  • ขอบพระคุณท่านอาจารย์ Beeman เป็นอย่างสูงเลยครับ
  • โดยเฉพาเรื่องของการปรับสำนวนครับ เพราะตอนที่ผมได้อ่านเรื่องนี้และนำเรื่องนี้มา ก็มิกล้าที่จะปรับสำนวนครับ
  • ท่านอาจารย์ Beeman เข้ามาช่วยให้เทคนิคและทักษะที่เยี่ยมาก ๆ ต้องขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับ
  • ความจริง เรื่องเล่าแม้จะซ้ำกัน แต่เพื่อมุ่งหวังผู้อ่านคนละกลุ่มก็มิผิดกติกาอันใดนะครับ
  • ผมได้โอกาสเข้ามาเยี่ยมคุณปภังกร ก็ด้วยบันทึกนี้นะครับ
  • ได้ทำ ลิงค์ ไว้ให้เพื่อให้ลองไปอ่านดูสำนวนในยุคที่ผมเพิ่งเริ่มเขียนบันทึกใหม่ๆ คงมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง
  • ต้องขอขอบคุณที่เห็นประโยชน์
  • ผมได้กลับไปดูบันทึกเก่าอีกครั้ง และได้เห็นคุณปภังกร เขียนข้อคิดเห็นต่อท้ายอีก 2 ข้อคิดเห็น แต่ผมคงไม่ได้ไปตอบที่บันทึกนั้น...เป็นอันจบที่บันทึกนี้
  • แล้วไว้ผมขออนุญาตมาเยี่ยมอีกนะครับ

 

  • ขอบพระคุณท่านอาจารย์ beeman มาก ๆ เลยครับ
  • ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยครับที่อาจารย์เข้ามาในบล็อคนี้ครับ
  • เมื่อก่อนผมอยู่ใกล้กับอาจารย์มาก ๆ เลยครับ คืออุตรดิตถ์กับพิษณุโลก แต่ไม่ได้โอกาสดีที่ได้ท่านอาจารย์มาเติมเต็มได้อย่างเอนกอนันต์อย่างเช่นในบล็อคนี้ครับ
  • ตอนนี้น้องสาวแท้ ๆ ของผมเรียนอยู่ที่ มหาวิทยาลัยนเรศวรครับ ถ้าอย่างไรกลับไปเยี่ยมบ้านและแวะหาน้องสาวจะขออนุญาตเข้าไปกราบเยี่ยมเยียนและขอคำชี้แนะที่ มน. บ้างนะครับ
  • ขอขอบพระคุณล่วงหน้าครับ