ใช้เวลาพูดคุย รับฟังความรอบด้าน เตรียมทีมพี่เลี้ยง ให้เห็นความสำคัญเอาใจใส่เตรียมตัว กระตุ้นสมาชิกชาวโรงพยาบาลสระใครทั้งหมด เตรียมใจให้พร้อมไปร่วมกระชับสายใยสายสัมพันธ์ ของเพื่อนพ้องน้องพี่ แม่ป้าน้าอา
แผ่ขยายความสุข ความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน ควบคู่การเตรียมนำเสนอ การพัฒนางานคุณภาพและนวตกรรมจากงานประจำ...
ผ่าน 30 – 31 กรกฎาคม 2554 มาได้ เฮ้อ !!!! เหมือนยกภูเขาออกจากอก
แม้ 3 ปีหลังมานี้ มีโอกาสเข้าร่วมเป็นสมาชิกเครือข่ายทันตแพทย์ผู้นำสร้างเสริมสุขภาพช่องปากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ต่อเนื่องเชื่อมเครือข่ายทันตเภสัชบุคลากรในการทำงานระบบสุขภาพชุมชน
ทั้งรู้ตัวว่าถูกฝึกฝนจากการสมัครไปเข้าคอร์สอบรม “งาน พลังกลุ่ม และความสุข” ของเสมสิกขาลัย
หรือถูกส่งไปอบรมกับวิทยากร “ครูอ้อม” ของสำนักจัดการความรู้เพื่อสังคม (สคส.) หรือแอบลาพักผ่อนไปประชุมวิชาการจิตตปัญญาศึกษา ของมหาวิทยาลัยมหิดล เพื่อให้ได้ประสบการณ์ตรงพัฒนาจิต เข้าร่วมกิจกรรม “World Cafe” โดยอาจารย์ชัยวัฒน์ ถิระพันธ์
ที่ครูพักลักจำมากที่สุด ก็จากพี่ฝนเล็ก หนองบัวลำภู พี่สุรัตน์ สำนักทันตสาธารณสุข พี่จินดา จอมพระสุรินทร์ พี่เถ่า บ้านฝาง ขอนแก่น พี่ ๆ ทันตแพทย์รุ่นพี่เลี้ยงของเครือข่ายทันตแพทย์ผู้นำฯ อ.โกวิท พรหมวิหารสัจจา ดร.แมน ปุโรทกานนท์ เป็นต้น
ส่วนที่ไม่ค่อยรู้ตัว คือ ซึมซับจากกัลยาณมิตรชาว Gotoknow อิ อิ...เหมือนแดรกคูล่าดูดเลือด วันละนิดวันละหน่อย
ส่วนที่ถูกเรียกว่าเป็นทีมวิทยากรกระบวนการ ก็จากการขยายเครือข่ายงานสร้างเสริมสุขภาพช่องปากในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำล (รพ.สต.) ของอิสานตอนบน และจังหวัดนครราชสีมา
ทำให้มีโอกาสร่วมออกแบบกระบวนการเรียนรู้ควบคู่กับความสนุก พยายามจัดสมดุลการเรียนรู้โดยฐานหัว ฐานกาย และฐานใจให้กลมกลืนเนียน ๆ ไปด้วยกัน
จนนำมาใช้ออกแบบกระบวนการเรียนรู้ โดยทีมพี่เลี้ยงของโรงพยาบาลเต็มที่ในปีนี้เอง
ปีที่แล้วได้ลองแบบชิมลางนิดหน่อย เพราะยังไม่ค่อยมั่นใจในตนเอง การสร้างความเข้าใจในทีมพี่เลี้ยงด้วยกันก็มีเวลาไม่มาก ตัวเองมัวแต่ตะลอน ๆ อบรมอยู่นั่นแหละ
ปีนี้มีเวลาเตรียมทีมพี่เลี้ยงมากขึ้น การเปิดพื้นที่ปลอดภัยคุยกันบ่อย ๆ เป็นหนทางสู่ความเข้าใจซึ่งกันและกัน
แต่ละคนมีเชื้อแห่งความดีงามในตัวมากมาย
การสังเกตเห็นศักยภาพเด่นด้านใดด้านหนึ่ง...หรือหลายด้าน แล้วมอบความไว้วางใจ แบ่งซอยทีมย่อยให้รับผิดชอบเต็มที่
มีอะไรจะคลาดเคลื่อนเพี้ยนไป ยังมีทีมนำให้ปรึกษา ดังนั้น จึงมั่นใจไม่น้อยว่า....งานจะออกมาน่าพอใจ ไชโย...เตรียมทีมผู้จัดดีมีชัยไปกว่าครึ่ง
ยิ่งเมื่อวานทีมพี่เลี้ยง ทีมพัฒนาบุคลากร ทีมสารสนเทศสุขศึกษาและประชาสัมพันธ์ นำภาพบรรยากาศ วิดิโอตัดต่อใส่คำบรรยามาฉายภาพแห่งความสุขซ้ำ ในวงข้าวกลางวันพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งโรงพยาบาล
(ข้าวนิดหน่อย...ส่วนใหญ่ขนมจีน 4 น้ำแน่ะ น้ำยาลาว น้ำยาไทย แกงเขียวหวาน แกงไตปลา...น้ำยายไหยอีกแล้ว)
ท่ามกลางเสียงฮาฮือฮือฮา หัวเราะเป็นระยะ ๆ แต่ละคนแต่ละหน่วยงานแต่ละทีมแต่ละวีรกรรม หันมองรอบตัวแววตาสุกใส เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
ดูเพื่อนร้องไห้ในวิดิโอ...เป็นน้ำตาแห่งความสุข ความปิติ อบอุ่นใจ...
หรือรับรู้ว่าเพื่อนบางคนทุกข์ เราก็รู้ว่าจะมีเหล่าเพื่อนพ้องน้องพี่จับมือกันแน่นปึ๊ก โอบกอด ประคับประคอง เป็นเพื่อนร่วมเดินทางไปด้วยกันเสมอ
จึงเป็นวันที่อิ่มเอม...โล่งอก
สวัสดีค่ะคุณหมออ้อ
ตามท่านดร.ขจิตมาเชียร์ด้วยคนค่ะ
เป็นความสุขจากเพื่อนพ้อง
ที่ทุกคนฝันหาครับผม
ยินดีด้วยกับการที่ได้ยกภูเขาออกจากอก แสดงว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงหรืองานคง
ผ่านฉลุยเพราะทีมงานดีนะคะ...
ตั้งใจเพิ่มพูนสายใยแน่นเหนียวเกาะเกี่ยวกันไป เป็นครอบครัวใหญ่ในบ้านแห่งความสุขหลังน้อย ๆ นี้ต่อไป.....โรงพยาบาล ที่เรารัก
ชอบมากเลยค่ะ
ไม่เข้าใจหรอกว่าพูดถึงอะไร แต่อยากให้กำลังใจน่ะ
เปิดพื้นที่ปลอดภัยคุยกันบ่อย ๆ เป็นหนทางสู่ความเข้าใจซึ่งกันและกัน
แต่ละคนมีเชื้อแห่งความดีงามในตัวมากมาย
...
สิ่งเหล่านี้คือภาพสะท้อน เรื่องศักยภาพความเป็นมนุษย์ -มนุษย์คือสิ่งดีงาม พัฒนาและเติบโตกันได้ วิวัฒน์สู่สิ่งที่ดี
ขอบพระคุณครับ
สวัสดีค่ะ อ.ขจิต
ขอบคุณค่ะ...พี่อุ้ม
นั่นแน่...เปลี่ยนภาพใหม่
สดใส...ไฉไล สดชื่นจัง
ใช่ค่ะ..อ.โสภณ
เราต้องลงมือทำความจริงให้ใกล้เคียงความฝันอันบรรเจิด....ให้มากที่สุดค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณ krugui Chutima
"ทีม" สำคัญจริง ๆ นะคะ...
ความเป็นทีม...เพิ่มพลังทวีคูณ มากกว่า 1 + 1 + 1 + ...
อะไรที่หนักใจก็...กะจ้อยร่อยไปเลย
ขอบคุณมากค่ะ คุณตัณฑุลาวัฒน์
โรงพยาบาลเล็ก ๆ ยิ่งต้องรักกันไว้
เชื่อมใจให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
ทำไงดีคะ...ไม่อยากโตเลย
พี่ราเชนทร์ง่ะ
แต่ก็ขอบคุณนะคะ
ยังปรารถนาดีให้กำลังใจ
คราวหน้าจะแก้ตัวใหม่...เขียนให้รู้เรื่องกว่านี้
สวัสดีครับคุณ หมอ กว่าจะมาถึงวันนี้ มีวันที่ถูกเพื่อน เยาะเย้ยถากถางมาก่อน
มีวันที่ถามตัวเองว่าไปต่อไหวมั้ย
มีวันที่ถูกโดเดี่ยว
มีวันที่ใครคนหนึ่งมาให้กำลังใจ
มีวันที่ค้นพบสิ่งใหม่ที่ใจอยากทำ
มีวันที่ข้ามพ้นอัตตา
แล้วก็มีวันนี้.......(วันที่ตั้งใจเพิ่มพูนสายใยแน่นเหนียวเกาะเกี่ยวกันไป)
ขอบพระคุณมากค่ะ อ.แผ่นดิน
สวัสดีค่ะ ท่านลุงบัง
สวัสดีครับ คุณหมอ ตามมาช่วยยกภูเขาออกจากอก ด้วยคนครับ
ขอบคุณมากค่ะ คุณพาดีซอ :),
หลาย ๆ คนช่วยกันยก....หายใจโล่งเชียวค่ะ