จากข่าว
http://202.44.139.20/newspaper/news_pic/20110805093720.pdf
วิกฤตปัญหาขาด ดร. และ ศาสตราจารย์ในสถาบันอุดมศึกษา.
ซึ่งตามมาตรฐานตัวชี้วัดในความมีคุณภาพของมหาวิทยาลัยนั้น ต้องมี ดร. และ ศ. จำนวนเพียงพอ ตามการขยายตัวขององค์กร
ปัจจุบันนี้องค์กรต่างๆ จึงสนับสนุนให้บุคลากรในหน่วยงานได้รับทุนศึกษาต่อปริญญาเอกเพื่อเพิ่มศักยภาพตอบสนองตัวชี้วัด. ซึ่งก็มีข้อดีคือ เมื่อบุคคลากรส่วนนี้เรียนจบมา หน่วยงานก็คาดหวังว่าจะได้บุคคลากรที่มีคุณภาพมีศักยภาพในการสร้างสรรค์งานและองค์กรให้พัฒนา แต่หากมองถึงด้านที่เป็นปัญหาก็มีอยู่ คือ องค์กรขาดบุคลากรในการทำงาน เท่าที่รับทราบในส่วนของการแก้ปัญหาก็คือ การการจ้างอาจารย์สัญญาจ้างมาสอนโดยกระบวนการคัดเลือกอาจจะเป็นแบบรีบเร่ง ไม่ได้มาตรฐานมากนัก แต่เมื่อองค์กรรับคนคนหนึ่งมาทำงานก็ควรให้สวัสดิการและความมั่นคงแก่เขา เขาถึงจะมีความรักและพัฒนางานได้เต็มที่
แต่สถาบันอุดมศึกษา ก็เปิดสอนเพื่อผลิตบัณฑิตระดับปริญญาเอกขึ้นมากมายเพื่อตอบสนองความขาดแคลน. หากมองแนวทางของธุรกิจและการจัดการศึกษาเป็นธุรกิจอย่างหนึ่ง จีงทำให้สถาบันการศึกษาต้องขยายตัว เปิด ป.เอก เพื่อตอบสนองความต้องการที่ขาดแคลน.
ในวันนี้ ดร. มีความขาดแคลน สำหรับสถาบันอุดมศึกษา เนื่องจากต้องตอบสนองตัวชี้วัด ที่หมายถึงความมีคุณภาพของมหาวิทยาลัย.
แต่ใน 5-10 ปีข้างหน้า จะมีมั้ย ที่ ดร. ล้นตลาด เหมือนที่นักศึกษาปริญญาตรีบางสาขาล้นตลาด. เป็นเรื่องที่น่าคิดเหมือนกัน
