การพูดคุยระหว่างคณะอาจารย์จากสำนักงานพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา  กับ  สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้  ทำให้มองเห็นภาพนวัตกรรมในโรงเรียนในแบบที่เราไม่เคยคิดมาก่อน

ประโยคแรกสุดที่ขอยกขึ้นมาจั่วหัว   "ชีวิตครู  หากไม่คุยเรื่องลูกศิษย์  ถือว่าครูคนนั้นเป็นบาป"    ซึ่งเป็นคำพูดของอาจารย์หมอวิจารณ์  พานิช    ซึ่งผมตีความเองว่า    การที่ครูจะทำอะไรก็ตาม   ต้องเล็งเห็นผลว่าจะเกิดสิ่งดีๆในการเรียนรู้ของศิษย์   แต่ไม่ใช่ทำเพราะเห็นผลในการเลื่อนขั้น  หรือเลื่อนซี

   หลังจากที่คุยกัน  ทำให้ผมเห็นภาพใหม่ของ "นวัตกรรมในโรงเรียน"  ที่เป็นภาพของ   ตัวนวัตกรรมเอง  อันได้แก่  วิธีการทำงานแบบใหม่  หรือสิ่งประดิษฐ์ใหม่ที่เป็นผลจากการเรียนการสอน   บวกกับ   จิตวิญญาณของความเป็นครู  ที่ผูกติดกันอยู่  ผมหมายถึง  เจตจำนงค์ดีๆของครูที่ทำเพื่อให้เกิดผลดีกับการเรียนของศิษย์

หากเราสนใจแต่ตัว  นวัตกรรม  มันง่ายมากที่จะทำให้เรามองข้าม ความดีงามของครูที่อยู่ข้างใน    แล้วในที่สุด  นวัตกรรมที่เราหยิบยกขึ้นมานั้น   ก็จะมองเห็นแต่เปลือก  แต่ผิวของมันเท่านั้นเอง