อิ่ม พอแล้ว...อ้าว !!! สาเกเหรอ...ชิม ๆ ไม่เยอะ 1/2 ถ้วย (เกือบเท่าถ้วยแกง) ปลาทูวางไข่ที่ภาคใต้นะ ว่ายขึ้นเหนือ อ้า-หุบ อ้า-หุบ กินแพลงตอนมาเรื่อย ๆ ...อร่อยที่สุดที่แม่กลอง

น้องหมีนักเดินทางมีจิตใจฝักใฝ่อะไรน้อ  จึงชื่นชอบสายน้ำนักหนา  น้ำเดียวก็ไม่คุ้มค่า  มาทีต้อง  3  น้ำ  น้ำจืด  น้ำกร่อย  น้ำเค็ม...สายน้ำแม่กลองปะทะทะเลเค็ม

อาหารเช้าวันแรก  เลือกร้านในตลาดแม่กลอง  ตามคำเรียกร้องว่า...โต๊ะสวย  หินอ่อนขาไม้ลายมือประณีต  เก้าอี้โบราณ  (ประมาณอายุคนกิน)  ข้าวมันไก่สูตรดั้งเดิม  แหล่งตั้งถิ่นฐานคนจีนเก่าแก่  แต่ที่สั่งโจ๊กจากฝั่งตรงข้ามมาเพิ่ม...เพราะเชฟหล่อ แฮ่ม !!!

ต่างจากวันที่ 2  อาหารเช้าในสวน  หอมกรุ่นใต้ต้นจำปี  บุหงาส่าหรี่เคียงข้าง  ลำแสงละมุนลอดผ่านใบมะพร้าว  กระทบสนามหญ้าเขียวสด  เนียนนุ่ม....เย็นชื้นจักกะจี๋เท้า

น้องหมีแบกเป้ท่องเที่ยว  ไม่หิว...แต่ชอบชิม  ขนมครกพื้นบ้าน  หน้าตาธรรมดาแต่อร่อย  กลั้วคอด้วยน้ำมะตูมเย็นเจี๊ยบ  ขนมใส่ไส้  2  แบบ  ห่อในใบตองและใบจาก  พืชพื้นบ้าน  เหนียว  ทนทาน  วัสดุพื้นถิ่นสำคัญในการทำขนมหลายชนิด

อิ่มราดหน้าทะเล  พอแล้ว...อ้าว !!! สาเกเหรอ...บ้านเราไม่มี  ชิม ๆ ไม่เยอะ 1/2 ถ้วยเอง  หอมน้ำตาลมะพร้าว  ว่าแต่..เกือบเท่าถ้วยแกง  ต้นสาเกเป็นยังไง  ไม้ยืนต้น  ใบหยัก ๆ หน้าบ้านก็มี  เดี๋ยวค่อยไปดู  พืชพื้นบ้าน  อาหารพื้นถิ่น 

น้ำตาลก้อนคุณภาพดี  มีที่มา  กว่าจะตื่นตีสองตีสาม  ปีนพะองขึ้นไปบนต้นมะพร้าว  เก็บกระบอกมาเคี่ยวเป็นน้ำตาลมะพร้าว  สายหน่อยจึงได้พัก  ให้คนสูงอายุกว่าเคี่ยวน้ำตาลไปเรื่อย ๆ ทำเป็นก้อนบ้าง  เก็บใส่ปี๊บบ้าง...พร้อมขาย  วัยแรงงานก็เข้าสวน  เก็บใบแห้งทิ้ง  ขจัดสิ่งรกรุงรัง  มะพร้าวไม่ต้องใส่ปุ๋ยบำรุงใด ๆ  เพียงยกร่องให้พ้นน้ำ  ตะกอนดินดำธรรมชาติที่มากับน้ำขึ้น คือ ปุ๋ยวิเศษที่ไม่ต้องซื้อหาเมื่อน้ำลง  วิธียกร่อง  เป็นภูมิปัญญาที่สั่งสมมา  ให้แม่กลองเป็นถิ่นวิมาน  ตื่นเช้าเทวดาบินไปเก็บสินทรัพย์  แปรรูปฝังเงินในไหใต้ดิน....คนสมัยก่อน  รวยซึม

ปู  ปลา  กุ้ง  หอย  หมึก  ด้วยวิธีประมงพื้นบ้าน  มีอาหารทะเลกินตลอดปี  สมกับเป็นวิมาน

ปลาทูวางไข่ที่อ่าวบ้านดอน  ภาคใต้  ตัวเล็กตัวน้อยว่ายทวนน้ำ  อ้า - หุบ  อ้า - หุบปากกินแพลงตอนมาเรื่อย ๆ  เริ่มเต็มวัยสมบูรณ์เมื่อถึงปราณบุรี  ประจวบคีรีขันธ์  สมบูรณ์เพศเต็มที่เมื่อถึงแม่กลอง...นี่คือ คำเฉลย  ทำไมปลาทู  หน้างอ  คอหัก ที่นี่  เนื้อแน่น  มัน   อร่อยมาก  หากไข่เต็มท้องแล้ว  หนังบางใส...ความอร่อยถอยไป  เพราะอาหารจากแม่ปลาทูถูกแบ่งปันให้ไข่ในท้อง   ความสำคัญอยู่ที่วิธีการจับปลาทูละมุนละไม...โดยละม่อม  จับด้วยการประมงพื้นบ้าน เช่น โป๊ะ  ขนาด  10  สนามฟุตบอล  เข้ามาในโป๊ะแล้วยังไม่รู้ตัวเลย....ปลาทูจึงไม่เครียด

สังเกตผักสีเขียวเข้มสุด  หั่นฝอย ๆ   ชะคราม  ลวก - ล้างน้ำเย็น  3  รอบ  จึงได้กินสวย ๆ  แบบนี้  น้องหมีไม่อยากลอง  ต่อเมื่อฟังคำบรรยายจาก อ.ปรีชา  เจ้าของแสงจันทร์รีสอร์ท  จึงช้าไม่ได้...เกลี้ยงจานทันใด

แกงส้มปลาริวกิว  ปลากะพงยำมะม่วง  เด็ดสุดกุ้งแม่น้ำทอดกรอบ  งมเองโดยคนแม่กลองเจ้าของบ้านฝ่ายชาย  ปรุงโดยเจ้าของบ้านฝ่ายหญิง  วัตถุดิบสดใหม่  คนทำด้วยใจและความชำนาญ  กลเม็ดเคล็ดเพียบ....อร่อยจนพุงกาง  ต้องเดินย่อยในสวน  3  รอบ

ตื่นวันใหม่  ย้ายไปกินเที่ยงริมคลอง  ผัดไทยกุ้งสด  ห่อในใบตอง....ธรรมชาติย่อยสลายง่าย  ลดขยะจากน้ำมือเรา  น้องหมีจึงมีความสุขมากมาย  ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์...ปฏิบัติจริง

ยังมีตอนอื่นให้ติดตาม...โปรดรอด้วยใจสบาย

ราตรีสวัสดิ์ครับผม